Pinoy Dorm Story Novels & Stories

Sakto rin na dumating sina Hannelle at Alexa kaya napatayo kaming dalawa. "Oh, gulat na gulat?" natatawang tanong ni Alexa. "Come here you both, kain na tayo. Maaga pa kaya tayo!" Lumapit na kami sa munting mesa nito at kumain kaagad. It was made with wood as well as the chairs. Actually the dorm is just like the condos in Manila, but the only different is they don't have TV, aircon, even a fan, or any electronic things. But they have CR which is really great. Pero infairness din kasi hindi mainit. The ambiance is totally cool. Kahit saan ka mag-selfie, maganda 'yong background.

Sa tingin ko isahang kwarto lang bawat dorm kasi separate naman yung dorm ng babae sa lalaki at nilagyan lang ng dalawang kama para magkaroon naman ng privacy yung isa't isa. Nasa dorm 25 lang si Kyer, nag usap kasi kami kanina bago nagpunta sa sariling naming dorm para makapag ayos ng gamit, isang Mind Informer ang kasama niya sa dorm. Ang kakayahan ng isang Mind Informer ay kaya niyang magpaabot ng mensahe sa isang tao kahit na nasa malayo ito gamit lamang ang utak niya. Isa itong magandang kakayahan na pandepensa.

Alas nuebe ng gabi sa dormitoryo ng mga lalaki sa university campus. “Gerald, puwede bang bumaba ka sa dormitory 101 sa first floor at kunin mo ang laptop ko?” Isang lalaking blondie ang buhok na nanggaling sa kabilang kwarto ang biglang nagbukas ng pinto ng kwarto ni Gerald, saka ito naglalag ng isang dolyar sa sahig at dire-diretsong tumalikod at naglakad papalayo.

"Hindi Gela, hindi mawawala si Joni, sa atin." JONI POV NAGISING SI Joni, na gutom na gutom. Siya lang mag-isa ngayon sa kwarto niya at ni isa sa mga kaibigan o kaanak niya ay walang naroon. Iniapak niya ang paa niya sa malamig na sahig ng kwarto niya at tumayo siya. Napansin niya ang supot na nasa table na katabi ng higaan niya at nang tignan niya ito ay naglalaman ito ng paborito niyang pagkain na siomai. Agad niya itong kinuha at mabilis na kinain. Talagang gutom na gutom siya at ngayon niya lang naramdaman ang ganito katinding gutom sa sata ng buhay niya. Naubos niya kaagad ang dalawang paper plate na siomai pero gutom pa rin siya. Kinuha niya ang isang bote ng tubig at inin om niya iyo

Bumangon siya, nag-unat, at napansin ang kakaibang katahimikan sa bahay. May kumislap sa labas ng bintana na isang matalim na kidlat bago biglang dumilim dahil namatay ang maliit na ilaw niya sa kwarto pati na rin ang aircon. Brownout. Napakurap siya. Tumayo at kinuha ang phone. 1:43 AM. Agad niyang binuksan ang flashlight at lumabas ng kwarto. Biglang may naalala siya.

Kahapon kasi, halos inabot na kami ng gabi sa paglilinis at pagpipintura, maayos na maayos na ang buong dorm, gamit na lang talaga ang kulang. “Oh, tara na,” sabi ko habang inaayos ang strap ng bag ko. “Mas maaga tayong makalabas, mas matagal tayong makakapili ng mga gamit natin.” “Sana may cute na kama doon,” sabi ni Nyra habang pormadong-pormado siya. “’Yung may canopy, parang mukhang prinsesa ako sa dorm natin,” sabi pa niya pero biro lang niya iyon para magpatawa sa amin.

Parang unang beses akong binigyan ng pahintulot na hindi magmadali. Pagsapit ng hapon, inihatid na rin kami sa aming mga dormitoryo. Pagbukas ko ng pinto ng Dorm 19, napahinto ako sa may bungad. Malawak ang silid, may maayos na kama, mesa, aparador, at bintanang pinapasok ang liwanag ng hapon. May mga gamit na, may katahimikan, at may espasyo para sa akin.

Hindi lang isa kundi dalawang kahera. "Ate, may gustong kumausap sayo." Nasa bahay pa lang siya. Kumakain na mag-isa maagang pumasok ang mga bata. Sina Boboy at Joel ay hindi umuuwi dahil iyong eskwelahan nila ay may kasamang dorm na. At isa pa malayo ito sa Baguio. "Sino daw?" "Kapatid niyo raw po.." "Sige, papasokin mo." Agad namang sumunod ito. Wala pang isang minuto na umalis, nakabalik agad.

Mahigit sampung pares ng sapatos, sandamakmak na damit, at tatlong malalaking maleta. Pagdating sa sixth floor, halos hingalin na si Jonathan. Pawisan at namamanhid ang mga braso niya. Binuksan ni Avina ang pintuan ng room 6013, at agad na sinalubong sila ng isang masangsang na amoy. “Yuck…” napasigaw siya. “Bakit ganito ang amoy ng dormitory? Mabaho! Hindi ako papasok diyan.” Tinakpan ni Avina ang ilong at mabilis na lumabas. Diretso siyang bumaba at hinarap muli ang dormitory manager.

Mamaya nalang ako maligo pag dumating na si tyler wala kasi mag babantay kay tress kung maliligo na ako ngayon, kinuha ko ang cellphone ko at nag message kay tyler tinanong kung anong oras siya uuwi. Gabi pero wala parin si tyler napakain ko na rin si tress at ngayon ready na siyang matulog hindi na naman niya mahintay ang ama niyang dumating hindi parin ako kumain dahil hihintayin ko nalang si tyler na dumating. "Once upon a time, there was a mother and daughter who lived in a remote area. The daughter named Pinang." Paninimula ko sa storyang alamat ng pinya english version tapos itratranslate ko din sa tagalog kung mag tatanong ito.