Pintar Novels & Stories

Sosyal! May tinapakan ang babae na siyang dahilan ng pagbukas ng malaki ding pinto. Pagbukas ng pinto ay unang umagaw ng pansin ko ay ang malaki at napakagandang chandelier. Sa TV ko lang nakikita 'to dati. Meron naman sila Fetty at Lexis nito pero sadyang napakagara lang ng nandito. May malaking painting na nakasabit sa puting pader. Painting ng pamilya na nakatira dito siguro alangan naman na mga katulong lang ito. May nakasulat na Mendez family. Puro lalaki ang anak nila?

Acrylic paint set, a thirty by forty centimeter blank canvas board at sampung round paint brushes in different shape of tip. Ang ganda! Ang ginagamit niya usually sa pagpipinta ay mga mumurahing gamit lamang. Kapag mayroon siyang budget, doon lamang siya nakakabili ng katulad ng mga hawak niya. Ang bait talaga ni Kiel kahit madalas seryoso ito. Nakangiti niyang isinarado ang pintuan at dumiretso sa banyo upang linisin ang sarili.

Huminto ako at paghinto ko saktong nasa harapan ako ng isang kulay gintong pinto. Katulad ito ng mga pinto sa mga panaginip ko. Biglang lumiwanag ang paligid at pagtalikod ko nakita ko pa na may 12 pintong kulay ginto. May mga sign ito sa taas na kulay ginto rin. Biglang bumukas isa isa ang mga pinto. Nakakatakot. Yung langitngit pa lang ng bawat pinto sobrang kinikilabutan na ako.

Nahanap niya agad ang pad nito dahil dalawang kwarto lang ang nandoon sa palapag na yun. Isang katok lang ginawa niya ay agad na nitong binuksan. Halatang hinihintay talaga siya nito. Malawak ang pagkakangiti nito ng buksan ang pinto. "Come in." at niluwangan nito ang pagkakabukas ng pinto. Hindi niya mapigilang mamangha sa ganda ng structure ng pad nito. Navy blue ang pintura ng dingding at may sofa na kulay black sa sala. May mga painting din na nakasabit sa dingding.

"Don't say it. Fucking do it." Hindi niya namamalayan na papangiti na siya habang pinipinta ang dalaga. Marami rin sa paligid ng kwarto, makikita ang portrait ng dalaga na ginawa ni Dior. Walang may alam na mahilig siya mag pinta at isa pa, ang pag pipinta ay sa tuwing gusto niya mawala saglit sa realidad. Katulad sa pag babasa o pag susulat, ang pag pinta ay nag dadala rin sayo sa ibang mundo na ikaw mismo ang nag didikta. Ikaw lang din makakapag sabi ng tunay na kahulugan ng iyong pininta pero pwede rin ito mabigyan ng kahulugan nang isang tao kung paano niya ito tingnan.

ELENA POV Maaliwalas ang sikat ng araw na pumapasok sa malaking bintana ng attic. Gaya ng pangako ni Dante, ginawa niyang studio ang space na ito. Amoy bagong pintura, hinaluan ng amoy ng kahoy at ang sariwang hangin mula sa garden sa ibaba. Nakatayo ako sa harap ng isang blankong canvas, hawak ang palette knife na matagal ko ring hindi nahawakan.

Yun lang naging sagot ko. “Kung ganun handa kana mag pintura? Pagandahin natin ang bagong tahanan ng magulang mo!” Naka ngiting tanong ni Micro. Pinakita nito ang tingin ko ay lata ng pintura, puti at asul. Natawa ako at tumango ng marahan “Payag ako!” Sagot ko at inangat ko ang manggas ng suot kong sweatshirt. “Tara na para maaga tayo matapos! Gutom ako!” Reklamo ni Micro na kina iling ko.

Tumambad kay Erin, ang hitsura ng silid na iyon! Larawan niya ang nasa buong silid, pati ang pintura ng dingding, siya pa rin! Ang kurtina, ang unan, maging ang kumot! Anong kaweirduhan ang ginagawa ng lalaki? Ang mga larawan nila ay nakasabit sa pader na parang hikaw niya. Ang kamay niya doon ay nakataas, at may larawan nila ang parteng palasingsingan ng painting.

Ayaw ni daddy na nagpipinta ako dahil aniya ay sa food industry dapat ako magseryoso. I love painting so much because it calms me. Despite my dad’s rage towards my paintings, I still decided to paint my walls. I repainted my walls with a white masonry paint. Pagkatapos ay gumamit ako ng invisible luminescent paint upang hindi nila mahalata ang mga paintings ko. Sa umaga, kulay puti lang ang nakikita dahil puti ang kulay ng pinturang ito kapag may ilaw. Tsaka pa lang ito mapapansin kapag madilim.

Lumapit ako sa isang painting na kasing laki yata ng bintana dito. "Ang ganda noh ate?," pagsasalita ni Jen habang kumukuha ng baso. Tumango naman ako. Hinawakan ko 'yong painting. Ang ganda nito. Painting ito ng daan na may mga nagtataasang puno sa paligid tapos madilim ang kalangitan na nagbigay gandaa sa malaking buwan. Bumaling ang tingin ko sa iba pang painting. Ngayon ko lang na-realize na puro black and white ang mga kulay nito. Maganda naman tingnan pero parang ang lungkot kapag dinama mo dahil walang kasigla-sigla ang kulay.