Drame Novels & Stories

THE GODFATHER BOOK III CHAPTER 14 “WARNING: This book is for mature readers, not advisable for underage readers, and for those who are not into threesome s*x, then do not open this chapter. WARNING MATURED CONTEXT!!! SSPG EVELYN’S POV Napatingala ako, habang bumaba ang halik ni Lael, sa leeg ko. Hindi ko rin mapigilan na mapa-kagat sa aking labi, dahil sa ginawang paghimas at paghalik ni Lachlan sa aking d*de.

I was feeling frustrated na kulang na lang ay ibato ko ang dagger na inabot sa akin ni Rye kanina sa kung saan. Tinitigan ko ito. Halatang hindi basta-basta at pinasadya. May nakaukit pa sa patalim na malaking letrang 'S'. Kailangan ko pa bang magtaka? Totoo nga ang sinabi ni Rye. Ruan is the Supreme. Ano bang laro ang nilalaro ng lalaking 'yon?

Isang masakit na salita na tanging tumatak sa utak niya. Di na umimik si Brent tumakbo siya palabas ng dining room. Dumaan sa sala at dinampot ang susi ng kotse. Dali-dali siyang sumakay sa kotse niya at pinatakbo ito upang maghanap ng malapit na hospital sa bayan. Ramdam niya ang hapdi ng dibdib bunga ng paso mula sa mainit na tubig na tinapon nito, dumudugo ang kanang kamay niya ngunit di na niya ito pinansin. Huminto siya saglit sa tabi ng kalsada ng makalayo na siya mula sa bahay. Hinubad ang suot na damit at nakita niyang namumula na ng husto ang dibdib niya hanggang tiyan. Nagkaroon na rin ito ng blister sanhi ng paso. His right hand too continue bleeding but what makes him feel so dep

Nang nakabawi ako sa pagkabigla ay tumikhim ako at unti-unting lumapit dito. I took a deep breath and smiled sweetly. Time to play again my love… and this time I assured that I would catch you in my arms again. Time to play my favorite game of ‘Le Séduire’ again. “how much?” I repeated. He looked more confused and spacing at the same time.

Dumadami na ang mga tao sa paligid at lahat nagkakasiyahan ngunit si Howald, Drake, Tobias, Sebastian at s'ya ay matamang nakikiramdam sa paligid. Alam nilang may nakasubaybay sa mga kilos nila ngayon at may mga matang nakamasid sa kanila mula sa kung saan. They act normal and pretend they doesn't know anything, pero ang hindi alam ng mga ito matalas ang pakiramdam nila, isama mo pa ang mga taohan ni Drake at Tobias na nagkalat sa paligid. His friends is not just an ordinary college students, they are one hell dangerous mafia in their country.

As I read more, I came across a line that struck me: “Most people with DID rarely show noticeable signs of the condition. Friends and family may not even notice the switching—the sudden shifts in behavior or mood.” Napahinto ako sa pagbabasa. Switching? Parang ganun nga ang napansin ko kay Matthew, mga maliliit na pagbabago na akala ko simpleng mood swings lang. The article explained further. "Those with DID often carry hidden struggles: anxiety, depression, memory gaps, and even the painful feeling of not fully knowing themselves. Switching wasn’t always dramatic, not like how movies showed it. In fact, it was usually subtle. So subtle that outsiders rarely saw what was really happening."

tanong niya. "Isang araw dumalaw ako sa bahay niyo to check her at yayain sana siyang gumala dahil alam kung nagkukulong lang siya habang hinihintay ka dahil madalas nga na hindi ka na umuuwi. Ilang beses kung tinawag ang pangalan niya pero walang sumasagot, wala din ang mga kasambahay mo ng mga araw na 'yon dahil naka day off sila. Aalis na lang sana ako dahil akala ko ay wala si Agatha pero bago pa ako makalabas ay may narinig akong sigaw na nanggaling sa taas at boses niya 'yon. Wala na akong sinayang na oras kaya mabilis akong tumakbo pa aakyat. Pagbukas ko ng pinto ng kwarto ay nakita ko siyang nakasalampak sa sahig habang hawak hawak ang kanyang tiyan at namimilipit ito sa sakit. Nakit

"I need to kill him at kasama ang kan'yang asawa.. Alam kong malapit na kaibigan ito ng Mommy mo." Napatayo ako bigla. "S-sino nag-utos sa iyo?" "Hindi mo na kailangan alamin pa," aniya na kinuha ang litrato na hawak ko at nilagay niya ulit ito sa kan'yang bulsa. "W-wala ka bang nararamdaman sa litrato na iyon?" tanong ko. "Nararamdaman? Why? Hindi ko sila kilala. Damon Coloner is a Drug Lord."

Biglang lumingon sa akin si “Sino?” “Siya?” Tinuro ko ang portrait. “Si Ma’am Victoria ‘yan.” Ngiti pa lang ni Ma’am Victoria, halatang siya na ‘yan. “Kilala mo siya?” “Oo, siya si Maria Victoria Cervantes-Navarroza, ang first lady ni President Alejandro Lucas Navarroza. Alam mo bang sila ang nagpapaaral sa akin ngayon? Kahit na parehong galing sa pamilya ng mayaman at politiko, tumutulong pa rin sila sa kababayanan nila gamit ang sariling pera. Never silang nagnakaw ng kaban ng bayan.” Huminga ako ng malalim at naisip ko na imposibleng si Ma’am Victoria ito. Magkamukha lang siguro sila pero magkaibang tao. “Sino pala siya? Nobya mo?”

Iniba ko na ang usapan, enough of Lillian dahil sumasama lang ang pakiramadam ko tuwing naaalala ako ang mga kwinento sa akin ni Richard na mga ginawa ni Lillian sa kanya para lang makuha ang atensyon niya. “Sir Sam, anong oras ba magro-roll ang camera? Naghihintay kayo ng night effect?” Curious kong tanong. Para naman kasing walang movement eh. After na makapag set-up ang art department ay parang naging chill na ang atmosphere. “Sunset, iyon ang hinihintay.”