Pintar Mga Nobela at Kwento

Ito ay isa pang puting pinto. Hindi pa rin nila makita kung ano ang nasa loob. Gayunpaman, sa sobrang marangyang pintong ito na gawa sa hindi kilalang materyal ay may dalawang salita. Paglalakbay sa Oras!

sambit ko sa dalawa. Nang makapunta kami sa sala ay nakita namin nagkalat ang pintura ssaka laruan sa paligid. Kanina kasi iniwan ko sila nagpipinta dahil gusto raw nila mag-painting. “Herton and Harxel. Is it true that you bullied Anaiah and Darlyn kaya meron silang mga pintura sa mukha at damit nila?”I asked the twins calmly. “So, what if we did?”Herton replied arrogantly.

Ang lahat ng mayroon kami ay pawang pagpapanggap lamang na hindi ko alam kung ano ang magiging dulo. Huminto kami sa isang pinto na malaki at kulay tsokolateng pintura. Saglit na binitawan ni Simoun ang kamay ko para buksan ang pinto. Pagbukas niya ng pinto ay namangha ako sa laki ng kabuuan ng kuwarto nito. Kulay puti at gray din ang pintura ng wall katulad ng pintura sa condo na pinanggalingan namin.

malamig kong tanong sa kanya, habang iwas pa din ang mga mata. Nilingon ko ang pamilyar na painting. Ang magulong painting na hindi ko maintindihan ang ibig sabihin. Ang disenyo nitong nababalot ng kulay berde at itim na paint na animo'y sinaboy lamang doon. It's pure abstract and I can't decipher what it means. Ang tanging alam ko lang ay ako ang babaeng nasa gitna, ang nakapulang dress habang nakalingon sa kung saan...

"Show me your talent, my dear wife. Gusto kong makita kung paano ka mag pinta... Paint me." *****

Pakiramdam niya ay isang wagas na pangarap na naman niya ang natupad nang mga sandaling iyon. Nang makuntento siya sa paghalik sa lalaki ay nagbalik siya sa stool. Hinawakan niya ang paint palette at nilagyan iyon ng mga pintura. Mayamaya lang, sinimulan na niya itong ipinta. Una niyang iginuhit ang outline ng mukha nito. Isinunod niya ang mga labi nito, those lips that never failed to make her so weak. Ang kaparehong mga labi na hayun at abot pa rin ang usal ng mga salitang ‘I love you’.

Sunod kong pinasok ang pinto na matagal nang pumukaw ng kyuryusidad ko. Sinalubong ako ng amoy ng pinaghalong lumang papel at tuyong paint. Malawak ang buong kwarto at may malaking bintana sa harap lang ng pinto. Marami ring nakakalat sa sahig—mga brush, natuyong tinta, at mga lata. May mga paintings din na nakasandal sa pader. And they are all my portraits. Karamihan sa paintings ay kuha lang din dito sa bahay, pati na ang pagtulog ko sa duyan, pagluhod ko sa harap ng hagdan, at ang backview ko sa mall. Hindi kasama si Master sa portraits. Why? He is currently working on my portrait with the sunset.

"Ha," mahinang tumawa ang Unmatched Emperor. "Bakit ka tumatawa, Sir?" Nataranta si James. Walang kahirap hirap na ginalaw ng Unmatched Emperor ang kanyang kamay at isang painting ang lumitaw sa kanyang harapan. Ang pagpipinta ay binubuo ng hindi mabilang na mga linya, na ang bawat isa ay nagmula sa parehong punto ngunit nagsanga sa iba't ibang mga track. Sa kalaunan, lahat ng mga linyang ito ay magtatagpo sa dulo.

Matapos makapili ng damit, hinarap ko naman ang medyo malaking salamin, agad din naglagay ng make up, yung pak na pak, pero hindi mukhang sinapak. Para naman sa huling pampabuhay ng Awrahan isang bloody red liptint ayoko ng lipstick nakakaitim ng nguso at labi, itong liptint ko mura lang pero pak kabog na kabog pa, gusto n'yo malaman simple lang, I Pm nyo si Siobe Pareñas, pwede din mag reseller, o diba gumaganda kana kikita kapa. Ito ang isa

MAKALIPAS ANG ILANG ARAW… Kasalukuyan nang abala si Justine sa pagpipinta sa loob ng studio ng cabin. Nasa mataas siyang upuan, mga apat na talampakan ang taas, at halos isang-kapat na ng canvas ang natatapos niya. Malalim ang konsentrasyon niya sa bawat hagod ng brush, hindi alintana ang paligid.