Plastic Quotes Novels & Stories

sarkastikong sabi niya. Oo, may pagkamaldita, mapagmataas, at plastic itong biyenan kong ito pero kahit papaano hindi pa naman niya ako pinapakitaan ng hindi maganda. Pagkarating namin sa kusina ay nagsalita siya agad. “Di ako magtatagal iha, I just want to tell you this, at hindi na ako magpapakaplastic!” Ang kaninang nakangiti niyang mukha ay naging mukhang plastic na.’

tatatawa-tawa niyang tanong. “Ay ano bang tanong ‘yan Joseph?! Syempre hindi! Mangangalakal na lang ako ng mga plastic at lata kesa magbenta ng ganyan! Nakakahiya, mga kabit at walang dignidad na tao lang ang gumagamit niyan!” Hindi ko na tinapos ang video at inilapag ang cellphone sa coffee table. Napayuko ako at nakatitig sa mga nakakuyom kong kamao.

"Mukha ba akong nagbibiro?" I sighed. "Napansin ko rin 'yan simula ng dumating sila dito no'ng nakaraang linggo. Mukhang mainit ang dugo niya sa amin ni Sam." "O diba? Sabi sainyo e, may iba talaga." "Plastik." "Yes, korek ka diyan." "Naka-smile siya kapag kaharap tayong lahat pero kapag nakatalikod ang sama ng tingin niya."

Inirapan ni John ang kaibigan ngunit inabot din ang plastik mula rito saka inilagay sa lamesa. "Tinatamad na 'kong magluto. Siguradong pagod ka rin naman sa resto kaya nag take out na lang ako." Pagkabigay sa kaibigan nag dalang plastik ay sinalubong nito ng halik ang nobya sa pisngi saka bumulong nang 'I'll make it up to you later, babe'.

ani Yatco nang maluto 'yung ibang dinampot niya. Pagkatapos naming kumain ay balak naming bumalik sa puwesto namin kanina para panuorin ang paglubog ng araw. Pagkaabot ng tindera kay Yatco ng plastic ay nagbayad na siya. Matapos 'yon ay niyaya ko na siya pabalik sa puwesto namin. "Mahal," sambit niya sabay abot sa 'kin ng plastic na tangan niya.

Malakas akong napabuntong hininga. "Huwag mong pansinin 'yang mga plastikadang 'yan, hindi ka lang ng mga iyan pinapansin kasi naiinggit sila sa lakas ng kita mo gabi-gabi," anas ng pamilyar na boses sa gilid ko ng nakaupo ako sa puwesto ko. Binalingan ko ang kaisa isang kaibigan at inilingan na lang siya, "Pero malakas pa rin naman ang kita niyo, ah? Kaya bakit sila maiinggit sa akin?" rason ko kay Lolita.

Pero hindi ko rin maintindihan dahil malakas ang nararamdaman kong parang koneksyon habang hinahawakan ko ang bulaklak na ito na mayroong isang fortune cookie na nakatali sa stem gamit ang isang ribbon. "Interesting..." napangiti ako habang tinititigan pa rin ito. "Go ahead, make a wish or question something you want to be answered, or if you just want to feel motivated," she covered her mouth with her hand then she whispered, "Sometimes it's just random quotes I found on the internet, but the good thing is, people loved it. Sometimes people like us just need a sign to do or start something. Maybe you or someone you knew needs it, so open the cookie, see it for yourself," aniya sabay kindat

Pilit na tumawa si Zander. Si ate naman, okay na e. Ayon na, may pauwi na. Tapos binanggit na naman 'yung sa tissue at dinetalye pa. Ay talaga naman. Kinuha na lang ni Zander ang plastic. "Salamat 'te, hindi ko na 'to tatanggihan," sabi nito. Akala mo magpapakipot pa ako ha. Nako, quits na tayo ate. Dahil sa pangbubuking mo, akin na 'to.

Takot may makarinig o makaalam "Hindi nmn kuya, bakit may problema poba? itatapon kolang sana tong trash bag hystt galit na nmn yung amo natin e. Talagang hindi nauubusan ng kasungitan" sagot ko nmn sabay kati ng ulo ko. Hirap maging plastic e

Sinubukan kong huwag magmukhang plastic sa harap ng mga kasama ko pero palihim akong napangiwi. Argg! Hindi talaga ako marunong makipag-plastikan! Kumunot naman ang noo nito sa sinabi ko. "What? I don't understand you." Napataas ang kilay ko sa sinabi niya. Akmang sasagot na ako nang biglang magsalita ang Mommy niya.