Plastic Quotes Novels & Stories

Lintek na plastik. (Happy 21st Friendship-sarry, bespren! I love you!) Tsss, July 31. Yeah, right! Happy 21st. May comment pa roon si Lexus na, “Happy for the both of you.” Nakakagago lang. Isa pa ito, plastik din! Napaismid na lang ako. Bigla akong nawalan ng gana. In-open ko ang Messenger ko dahil may 37 messages ako roon. Malamang apat na araw akong hindi online, eh.

pagbati saakin ng Isa Peke akong ngumiti at suminghap"haaa Ikaw din kaya Ang Ganda ng suot ko San mo nabili Yan?I text mo sakin yung link kung San mo nabili o baka naman sa ukay lang yan huh?" Ganon palagi ang araw ko kaya sanay na sanay na akong makipag plastikan sa mga plastik na nasa paligid Plastic here, plastic everywhere.Nagkalat ang mga plastic sa paligid

saad niya sa kaniyang ama. "Hoy Helvina, anong mababasag pinagsasabi mo riyan? E kita mong plastik ang ating mga pinggan paano mababasag, aber?" pahayag nito habang nakapaweywang pa sa may pintuan. "Naku, Itay, may mga plastik din kayang nababasag. Malay mo, nababasag pala itong sa atin," pilosopo niyang sagot dito.

Ngunit iba ang sitwasyon ngayon, kahit na ramdam kong may pagka-mayabang siya'y kailangan kong tiisin dahil may kailangan akong impormasyon. Marahan akong tumango sa inaalok niya. Sandali siyang umalis at nang makabalik ay may bitbit na siyang petsel at baso. Napalunok ako at bahagyang napangiwi. Kung sana ay iyong bottled water nalang ang dinala niya. "Sorry, iniiwasan kasi naming gumamit ng mga plastics. Alam mo na, saving our nature."

sabay irap. Biglang napahalakhak si Nene, halos mabaliw sa kakatawa. "Ay grabe, Sol! At least honest ka, hindi ka plastic. Pero careful ka—baka ma-worn out yang daliri mo, kailangan mo rin ng kapalit, baka maputol sa sobrang overtime!" Napailing na lang ako at sinakyan ang pagka-walang prenong bibig nito. “Eh ‘di bibilhin ko ng artificial, may uso na ngayong electric, hindi napapagod. Unlimited pa!”

Plastik akong ngumiti. Bwisit.

Isang malakas na pagbuga ng hininga ni Akari. "Grabe ang intense ng plastikan nila." Natatawang sabi ni Akari nang lumingon siya sa amin ni Adeem. Natawa ako sa tinuran niya. Totoo namang umaalingasaw ang kaplastikan ng mga maharlikang opisyales na iyon. Mabuti na lamang ay marunong magtimpi ang kamahalan. Ngunit ang kapitan, baka mapana niya na ng tuluyan sa puso ang mga iyon.

Pag sang-ayon nito sabay inom ng kanyang beer. “Mga plastik rin ang mga tao roon. Nakangiti sila sa’yo kapag nakaharap ka pero bigla ka na lang iba-back stab ‘pag nakatalikod ka na. And, madalas mabait lang ang mga tao sa’yo sa mga ganoong lugar kung may makukuha sila sa’yo. Puros image at power ang mga nasa isip ng mga tao ro’n”. “Well, that’s how the business world works. Image and power are what makes us respectable and fearless”. Anito. “By the way, ang dami mong alam ah”.

saad nito. Lumingon naman siya at nagsalubong ang mga kilay niya. "Talaga? Sinasabi mo ngayon 'yan? Ngayong mainit ang panahon?" "What's wrong with that?" "Nagme-melt lang ang mga sinasabi mo sa sobrang peke. Plastic." Natawa naman si Zane. "What do you want then?" "Katahimikan," sarkastikong sagot niya.

madrama kong sambit. "Hindi lahat ng magkaibigan ay nagdadamayan, iyong iba ay nagpaplastikan lang," agad na sambit niya. Napanganga naman ako at natigil sa ginagawa ko. Namaywang ako at naiduro ko sa sarili ko ang kutsilyo na hawak ko. "Ako? Plastik? Gano'n ba?" asik ko. Siya naman ang napanganga pagkuwa'y kumakamot sa noong tumayo.