Playground In Tagalog Novels & Stories

*****RAIN***** PAREHONG NILINGON nina Art at Rain ang malayong playground sa gilid ng malaking bahay. Kita nila roon ang ilang maliliit na batang nagtatakbuhan patungo sa kanila ni Art, sinulyapan ito ni Rain sa kaniyang tabi at mabilis na nahuli ang hindi masusukat na ngiti sa mga mata nito at labi— he's too happy to see them.

Agad ko siyang nilingon na nasa backseat. "Yes, Zaria?" "What is apo?" "Apo is a grandchild in Tagalog." Kumunot ang noo niya sa akin. Alam ko may hindi na naman siya maintindihan sa mga sinabi ko. "What is Tagalog?" "Tagalog or Filipino is Mama's language." "Ah, okay."

Pero anong sinabi n'ya? Anong itinawag n'ya sa akin? Sino s'ya upang malaman ang pangalang iyon? Hindi, imposible? S'ya ba? Posible ba? Nasa isang playground ako at naka-upo sa isang swing. Walang emosyon kong pinagmamasdan ang mga batang masayang naglalaro kasama ang mga kaibigan nila. Napangiti ako ng mapait, how I wish na sana mayroon din akong isang kaibigan na pwedeng makalaro.

pagpapaalam nito »»» medyo kunting plastikan at tiis tiis lang sa mga salitang hindi naman totoo dahil ang plano ko ngayon ay ang pag awayin ang dalawang to, yung dalawang nagsasanib pwersa para diinin ako kaya ngayon gagawa ako ng paraan na kayo mismo ang sumira ng buhay niyo. ngayon ay nagsasalo salo kami sa iisang lamesa medyo madalim sa labas isa sa mga gusto ko ay gumabe dahil gusto kong panoorin ang mga hampas ng alon.

Kakaunti lang ang mga tao kaya nakahinga siya nang maluwag. "So, ang kailangan lang nating gawin ay i-shoot ang bola nang mabilisan?" tanong niya kay Maya. Nakikita naman niya ang mga bahay na ito noong nando'n pa siya sa Hell pero naiiba kapag siya na mismo ang maglalaro. Tumango si Maya. Ang mga mata nito'y nakatutok sa ring. Halatang determinado ito. "Go, Gracie! Kaya mong talunin ang oras na iyan."

Umirap si Pauleen sa ere. "That's not 'kabit' because that is bakit. And that's not 'mapagsisidkahan' dahil mapagdidiskitahan iyon. Alam mo Rancho minsan ang sarap mong ingudngod sa inidoro. Huwag ka nalang magsalita ng tagalog kung hindi mo kaya okay?" "You're the one who is prone to filipino languages. So you should understand me, dad? I want to enroll in a language school para naman magrakanoon ako ng learning about sa filipino languages and all of their beliefs and all."

Pwede palang maging masaya nang hindi nag-aalala. “Gusto niyo ba mag-playground?” tanong niya habang nasa biyahe kami. “YES! I like that!” sigaw ko agad, super excited. “No,” sagot agad ni Dylan, pero tinaasan ko lang siya ng kilay. Alam kong hindi siya mananalo sa akin. Ngumiti ako at sabay sabing, “I love playing in the playground, Uncle George. And I know Dylan does too.”

"Hey! What do you think you're doing?! Give that back to me, right now!" "Mamaya na 'yan. Kailangan mo munang uminom ng gatas para lumaki ka at hindi ka maging pilay tulad ng tatay mo," biro ko sabay tulak ng baso sa harap niya. "At saka, alam mo ba na mas masarap maglaro ng mga totoong laro kaysa diyan sa gadget mo na 'yan. Sa amin sa probinsya, naglalaro kami ng Teks o di kaya Piko. Minsan chinese garter pa e. Gusto mo turuan kita?"

natatawa kong sabi at ‘di pa rin nagpapaawat ang luha ko sa pagbagsak. “Carly, please ‘wag ka naman umiyak. Koreano lang ‘yon ako totoo. Totoong nagmamahal sa ‘yo. Hindi tulad no’ng koreanong iyon na hanggang telebisyon mo lang nakikita,” nakabusangot niyang sabi habang pinupunasan ang aking mga luha. Hindi ko alam kung tatawa ba ako o maiinis sa kan’ya. Para kaming ewan na matanda na may isip bata.

Tanung ni Lumiere "Guess what? Wala noh. Ako lang naman ang nagprepare ng mga ganap ngayon kaya wala tayong gagawin kundi magtatakbo diyan sa tabing dagat. " Nang matapos ang quick assembly nila ay hinatak na siya ni Khia sa may tabing dagat. Naglakad-lakad sa dalampasigan. Pinagmasdan ang malawak na karagatan. Para silang mga batang ngayon lang nakagala at nakawala sa toxic na mundo. Sumisigaw si Khia habang tukop-tukop ni Lumiere ang bibig nito.