Playground In Tagalog Novels & Stories

At marahil… Marahil, may kailangan pa akong malaman bago ako makalabas. O bago ako tuluyang makulong. Hindi ko alam kung alin ang mas nakakatakot. Sa ngayon, isang bagay lang ang sigurado: Hindi ito simpleng bantay-sarado. Hindi ito simpleng pagkakakulong. Ito ay isang larong may mas malalim na dahilan. At ngayon, mas kailangan kong magmasid — hindi lang sa mga tauhan, kundi sa mga salita, sa mga tingin, sa mga ngiti… lalo na kung galing sa isang taong tulad ni Nanay Solen.

kwento ko kay mama. Sumakay na kami sa sasakyan, habang hinihintay si tita na lumabas mula sa clinic. “Maganda ‘yan, gusto mo bilhan kita nang bagong laptop para sa pagsusulat mo?” tanong ni mama. May laptop pa naman ako pero matagal na ‘yon, pero, “Ayo slang po ma. Idagdag niyo nalang po sa allowance niyo sa ibang bansa, sa susunod nalang po ako mag papabili,” nakangiti kong sabi bago niyakap ulit si mama.

Hindi maaaring magkamali ako dahil nasaulo ko na ang amoy ni Leonardo dahil may ilang oras ko na rin s'yang nakasama. "Leonardo, tama na ang laro!" Paikot-ikot ako sa aking kinatatayuan dahil hinahagilap ko ang aking pakay. Napaupo ako sa isang malaking ugat ng isang puno at napahilamos sa mukha. Nararamdaman ko pa rin ang presensya n'ya pero malayo na. Muli akong napatingin sa malaking pader. Ito lamang ang isang daan para maabutan ko si Leonardo, sa malaki at mataas na pader na 'yan s'ya dumaan pero paano?

Hyacinth A/N: Bicol Language used, Tagalog translation provided Argus and I took a chopper ride para makauwi sa kanilang probinsiya sa Albay. Fiesta daw doon sa Legazpi City at ang tawag daw doon ay ang Magayon Festival.

tanong nito "Oky naman ho asan pala sya excited nako makita siya "saad ko rito "Nandoon sa bakuran naglalaro" saad nito kaagad naman akong tumango saka pumuntang bakuran "Baby I'm here na "saad ko rito "Mommy your here" saad nito saka tumakbo papunta sakin kaagad ko naman itong niyakap

“Ayaw ko na. Madaya ka, Amaya. Nilalakasan mo ang pag-pitik sa noo ko. Isumbong taka kang Mama.” Destiny can't help but let out a low laugh. Tagalog at Bisaya na dialect ay pinagsama-sama minsan ng dalawa sa isang pangusap. Ang kaninang tawanan ay nauwi na naman sa pikunan. Nakaupo ang dalawa sa papag habang si Amihan ay haplos-haplos ang noo na pinitik ng daliri nang kambal nitong si Amaya.

sagot ko din naman kaagad "Nope, ako ang bahala, Ate. HIndi basta-bastang playgroud ang naiisip ko. Kakaiba ito at hindi pagsasawaan ng mga pamangkin ko." "hmmp, bahala ka na nga! Teka lang, aba, ang galing ni Rayder ah? Nakumbinsi niya ang dalawa na lumabas ng playgroud." nakangiting wika ko

Chapter 2 Amber’s POV The cheerful laughter of children greeted me the moment I stepped into the sunlit courtyard of Little Dreamers Academy. Mukhang recess nila dahil puno ng mga batang nagtatakbuhan ang playground. Ang ilan ay nakasakay sa swings, others chased each other around the slides, while a few sat beneath the shade of a tree, sharing snacks. Sa di kalayuan ay nakatayo ang ilang mga teachers, watching over them with patient smiles.

- - - - - - - - - - - - - SILVER COLLEGE "Girl, si dylan ba 'yon?" Napatingin agad siya sa itinuro ng kaibigan sakanya. Nasa ilalim sila nun ng punong narra na nasa malawak na hardin ng school campus. Doon sila madalas tumambay kapag recess o mga vacant classes nila.

“Magiging asungot lang ‘tong dalawa kong alaga.” “What is asungot, yaya?” Inosenteng tanong ng pamangkin ko. Napakamot ito sa ulo. “Ano ba yun sa english.. asungot parang fourth party ngayon.” Natawa kami kay yaya. Hindi na namin ito pinasama para na rin makapagpahinga ito sa pag aalaga sa mga bata. Pumunta kami sa malaking playground sa Mall. Lahat ng laro at adventure na pwedeng gawin ay ginawa naming apat. Ang cute cute ng halakhak nila Eliana at Devin sa tuwing nags-slide sila pabagsak sa mga plastic ball. Nag drawing kami, gumawa ng artistic pot gamit ang clay, at kung ano-ano pa. Huminto lang kami ng mapagod kami. Mayamaya ay naisipan namin magcheck in sa isang Japanese Bath House na m