Please Feel At Ease Mr Ling Novels & Stories

A strong features. Well no doubt, ang iilan kasama kong kababaihan napapatitig sa kanya. Fear traveled along my spine as his eyes turned to me. His eyes were darkened. Napababa tuloy akong ng tingin sa suot niyang itim na slack. "Let's proceed." His voice is so calm and deep. My heart is pounding in my chest. Pain is not permanent, but today it's killing me. "As our meeting begin. I want to thank you, Mr. Laurel, for choosing us." Ani Madam Elizabeth sa kalmadong boses.

saad nito. "Sige Miss, thank you.” "Alright po good luck!” masayang wika nito bago ako iwan dahil may pinapautos pa sa kanya ang head. Napanguso pa ako dahil nakalimutan ko nga palang itanong kung sino ang pangalan ng staff nila kanina na lalaki na naiinis lang sa akin na pinagkamalan ko siyang bold star. At bakit ko ba nasabi iyon? Kusa lang lumabas sa bibig ko, gano'n? Hay naku na lang Lingling.

He has eyes and ears everywhere—perks of having the money and power. "Good day, Mr. Lincoln!" pormal at seryosong bati ko. I mentally congratulate myself for not stammering. I don't want to give him the opportunity to see me nervous and weak. Sabi nga nila, kung gago ang kausap mo, dapat mas maging gago ka. Let them taste their own medicine, in the extent of overdosing them.

Napalingon ako rito at ngumiti na lang. After meeting kinausap ako ni Mr. Zheng. "Hey! You look bother at the meeting. Do you have any problem?" tanong nito sa'akin. "Nothing sir..." sagot ko sabay hingang malalim. "I'll guess you have a problem. Tell me, so I can help you." dagdag niyang sambit. Nahihiya man pero naglakas loob na rin akong magsalita sa'kaniya.

anang wika nito na nakipagkamay at hindi mabasa ang iniisip nito. "It's my pleasure na makilala ang isang tanyag sa larangan ng negosyo." Pakikipagkilala ni Mr. Lim. Sinamahan nya kami sa aming upuan at masyado itong malapit sa lakaran ng mga model. Marami ang napapalingon sa gawi ng aming kinauupuan. Makikita sa kanila ang pagtataka kung sino ako at bakit kasama ko ang isang sikat na negosyante.

Nakangiti kong pahayag at halos hindi na maipinta ang itsura nito. Nakasimangot itong bumalik sa puwesto n'ya at nakita ko naman na panay sulyap si Lawrence sa direksyon ko. Mag enjoy lang kayo, gusto kong magsaya kayo nang magsaya hangga't kaya n'yo. "Ladies and Gentlemen, please relax yourself for a while. Mayroon lang kaonting biglaang pagbabago sa event."

Ngunit nginitian siya ng matandang Koreano. “We’ll be glad if you could join us,” sabi ni Mr. Chu. “Lily, Sir! I am Lily.” “Join us, Lily. We are happy that you are able to talk in four different languages. Mr. Yu must have been very proud of you.” “Very proud, Sir.” Parang naisahan siya ng Koreanong ito ah. Magaling namang mag-Ingles pero dahan-dahan nga lang. Nagmakaawa si Sir ngunit mas natunaw ang pride niya ng makiusap ni Mr. Chu. Naalala kasi niya ang kanyang papa.

Kahit na wala siyang ginawang mali, siya pa rin ang tampulan ng panlilibak ng lahat. Biglang nabasag ang katahimikan ng isang malamig na tinig. “Is this funny to you?” Nang magsalita si Logan, lahat ay natigilan sa kanilang pagnguya, ang mga pilit na ngiti ay nabura. Nakatitig si Logan kay Mrs. Florida, ang nagpasimula ng pang-iinsulto. “I don’t know if Ms. Jin would laugh, but I’ve heard Teacher Larson’s performance, and her skill is on par with any so-called master. Or what, are you doubting my taste or my standards?”

Lihim akong napasinghap, pinilit kong ikubli ang aking paghanga. Akma akong babangon mula sa pagkakahiga nang mabilis itong sumaglit sa kama upang alalayan akong makabangon. "Do you feel better now, Mae?" "Yes, Mr. Chin. Thank you," mahina kong sagot.

Habang nasa biyahe ay malayo ang tingin nito mula sa labas ng bintana ngunit walang humapay ang pagpapakawala niya ng marahas na buntong hininga. Samantala... “Huminahon ka, Mio, lalo mo lang pinapalala ang sitwasyon.” Si Mr. Lee na pilit akong pinapakalma ngunit tanging pag-iling lang ang naging tugon ko sa kanya.