Please Feel At Ease Mr Ling Novels & Stories

saad ko rito. "Salamat dito, ineng." "Walang-anuman po," sagot ko rito at muling hinarap si Mr. Lim. Napansin ko ang labis na pag-aalala sa mga mata nito. "Please, Ms. Galvez. I'm afraid at baka mapaano ka pa? Kung hindi pa kita sinundan malamang hindi ko malaman na nanakawan ka na," seryosong tugon nito sa akin.

Iniisip pa rin kaya nila na anak ito nina Tres at Tiana Santiban? "Iyon na nga, Ling! Hindi ko nalaman—" "E, gago ka pala! Isang buong araw kang nawala, wala ka palang nalaman!" "Puwede ba? Patapusin mo akong magsalita!" Bago pa matapos ni Itay ang sinasabi nito, dumating naman si Mr. Santiban. As usual, he's all smiles nang makalapit sa amin. Lagi itong nakangiti na para bang walang kaproble-problema sa mundo.

Tumango ako. "Yes, sir, my son." "I just want to finish my shift so I can go home." Hindi siya agad nagsalita. Sa halip... Mas lalo lamang naging magaan ang kanyang tingin. "I hope he gets well soon." "Thank you, sir." "I appreciate that." Bahagya siyang tumango. "I won't keep you any longer." "Your family is waiting." Napangiti ako. "Have a good day, Mr. Laurent."

Sunud-sunod nitong iling sa kaharap. Naramdaman kong mas humigpit pa ang yapos sa akin ni Lawrence kaya agad akong na alarma at tiningala ito ng tingin. He look so pissed, banaag din ang pag-igting ng matapang na panga at madilim na sipat sa kaharap. "Were very sorry Mr. President.. Please accept our sincere apology for our action." Yukong saad ng receptionist na katabi nito.

Pero paano niya makakausap ang isang lasing na tao? Umismid si Ling Yiran. “Ayusin mo ang sarili mo, Mr. Gu.” Ang kanyang mga salita ay nagdulot ng konting pagbabago sa kanyang ekspresyon. “Ayusin ang sarili ko? Inaayos ko... Ng sobra ang sarili ko...” Iyon ang dahilan kung bakit siya sumuko nang hindi pa niya sinusubukan. “Bakit... Bakit hindi ka siya?”

tanong nito. "Ok Mr. Ching kaiangan nating maging maingat baka sa susunod na mahuli na nila kami.. "Sige, sige. Salamat maasahan ka talaga." ngiti lang ang sinagot nito bago mawala sa kabilang linya.

Ngiti niyang abot sa kamay ni anika “Nice meeting you sir. Can you understand tagalog sir? Tanong niya kay mr ling “Of course i can understand mrs. monterico, i live in malaysia and there are lot of filipino there that’s why i know how to speak and i understand your language.” Sagot ni mr ling “That’s good. Mabuti po kung ganon, i really appreciate those who are not filipino pero natututong mana galog.”She smiled cheerfully to mr.ling

Pinaglalaruan pa nito ang hawak na parang chill lang. Tumalima ang tingin sa kanya ni Mr. Wong, kaya naiba ang porma ng labi niya. Gustong-gusto na niya itong sugurin subalit masisira ang plano. Hindi pa ito ang oras. Samantalang si Mr. Kim naman ay kaagad na umupo at sumunod siya sa gilid nito. “Hello, Mr. Kim. How are you?” Mr. Wong looked extremely happy, “Let's talk about our next transaction in detail, so I can make sure I'm getting the best deal possible. Shall we?”

🏃 Ang Pagmamakaawa ni Ling Tao Gumalaw si Ling Tao nang mabilis— pero hindi para tumakas. Paikot-ikot siyang umiwas, pilit lumalayo sa wandering soul. Alam niyang kahit tumakbo siya, hindi siya makakalayo. At sa laki ng foreign battleground, hindi siya aabot sa transfer array nang buhay. Kaya sumigaw siya: “Senior! Wala akong anumang kaugnayan kay Mai Liang! Halos hindi nga kami nag-uusap! Pakiusap… patawarin n’yo ako! Handa akong maging alipin n’yo!”

Marami rin namang nagbabantay kaya komportable siyang iwanan muna sandali ang mga estudyante niya. Nilapitan muna niya ang isang ginang na bantayan muna sandali ang mga bata. Pumayag naman ito kaya nagmadali siyang lumabas. Hindi pa nga siya nakarating sa may pintuan nang may nagsalita sa mikropono. “Let's all welcome, Mr. Rafael Sanrojo,” anito na nagpahinto sa kaniya sa paglakad. Rafael?