Novel & Cerita Poetry About Arts

“Oo. Sobrang tagal ko nang nabubuhay, at marami na akong nakitang mga taong gumagawa ng mga arts performance. Minsan, nagpapanggap pa silang pulubi sa kalye. Nakakita na rin ako ng ilang tao na may drawing gamit ang karayom at tinta. Pero, hindi pa ako nakakakita ng kakaibang mga baliw dati! At saka, sobrang pangit ng mga salitang nakaukit sa noo nila!” “Talagang nabuksan ang diwa ko sa eksenang ito. Sa tingin ko, marahil ay kayang makipagkumpetensya ng mga taong ito sa mayamang binata na kumakain ng tae sa TikTok kailan lang!”

Naramdaman ko tingin ni Aron kaya ngumiti ako tapos tiningnan si Aron. "Naiintindihan kita kung need mo gawin iyon," ani ko tapos sinabi na kung hindi bibilhin ni Aron iyong art iyong artist na iyon paano siya makakabili ng materials? Paano magkakaroon ng chance iyong maraming paintings niya na ma-appreciate ng ibang tao?" ani ko. Napatigil si Aron. Tumawa si Aron paano ko naisip iyon? Kung sinasabi ko lang ba iyon dahil optimistic ako or para magpasikat ako sa kaniya.

"Hindi lang ito tungkol sa ngiti kapag masaya, tungkol din ito sa ngiti kung mayroong pighati. Sa luha kapag na sa'yo siya tuwing mahirap ang sitwasyon at hawak ang kamay mo hanggang sa muling pagsikat ng umaga sa mundong ginagalawan ninyo." Ngumiting pareho sina Art at Rain habang nakikinig sa kay Wind na naroon sa stage at nagpe-perfom para sa spoken poetry nila sa paaralan for their school's annual event para sa celebration ng buwan ng wika. Nagpatuloy ito roon at bawat salitang binibitiwan nito ay walang ibang sumasagi sa isip ni Art kun'di ang babaeng nasa kaniyang tabi ngayon, naka-ngiti at tutok din ang mga mata sa stage.

“The Grid integrates, harmonizes, and amplifies each contribution. Multi-dimensional literature is now emergent, co-creative, and reflective of collective civilization.” Habang lumalawak ang renaissance, lumitaw ang emergent ethical artforms—interactive sculptures, immersive installations, at resonant performances na nagtataguyod ng foresight, consequence awareness, at reflective decision-making. Ang civilizations ay natututo sa bawat interaction, integrating ethical principles with creative expression. “Every ethical exploration becomes an artwork,” bulong Lena. “Civilizations learn to reflect on choices, anticipate consequences, and co-create culture simultaneously. This is ethics in motio

“Opo. Second year po, Fine Arts.” “Aba, Fine Arts! Magaling ‘yan, siguradong malikhain ka,” nakangiti niyang sabi. “Ako noon, gusto kong maging pintor, kaso hindi ako marunong magpinta, marunong lang akong humanga sa magaganda.” Natawa ako. “Eh di tama lang po, admirer nalang kaysa frustrated artist.” Natawa rin siya. “Ayos ka rin palang kausap, hija. Ingat ka ha, delikado ngayon sa labas.”

"By chance...have you...perhaps feel that you would no longer wanted to let that thing pass? 'Cause you were afraid that if you do, it will never be able to comeback or be yours, again. And that thing was the only thing you can call yours." No'ng natagpuan ko ang pag-arte, minahal ko ito ng sobra. Ginugol ko ang buhay ko roon para lang makarating sa kung nasaan ako naroon noon, bago sirain nang pulitiko na 'yon ang career ko.

Yuan Santos, pakilala nya. "ok class, I want you to relate arts in different feelings. Give atleast one."prof. yuan. Maraming nagsipagtaas ng kamay. At karamihan sa kanila, love ang sagot. May mga sumagot din ng happiness, pain at iba pa. Ngunit may umagaw ng atensyon ko, nang iconnect ni sir ang arts sa love. "alam nyo class, ang arts din ay parang pag.ibig. Bakit??" prof. yuan.

"Sa sapat na pasensya, maaari mong gawin ang anumang bagay kahit saan. Speaking of workshops, paano nagustuhan ni Arzelle ang bago mong hobby?" “Gusto niya ang magpinta, parang likas sakanya. Halos lahat ng arts ko nabigyan niya na ng pangalan. Nakakamangha. Dinadala namin sa kambal ang mga paboritong paintings ko sa tuwing bumibisita kami sakanila para makita ang kamabal at magulang ko, at, sa palagay ko, lahat ng arts ko ay gusto nila. Matagal na siyang may taste sa art works. Ganon din ang kambal, may talent sa painting," mahabang turan ko. "Wow, isang artist na pamilya," bulalas ni Agus.

Kailangan niyang aminin na may chemistry sila, at maganda silang magkasama. Kasabay nito, talagang excited siyang makita silang magkasama na umarte sa entablado. Bumalik sa entablado, sinimulan ni Paolo ang pag-arte ng kanyang mga linya... "Kalmado ang langit, at sumisikat ang araw na may nakakasilaw na liwanag. Sana makita mo ang mga kababalaghan nito. Kung may anumang pwedeng baguhin sa aking kapangyarihan para ibalik ka sa buhay..."

Dama n'ya ang puso ng artist. Napakalungkot, maging ng napili nitong kulay. Madilim at punong-puno ng pait. Larawan ng kawalang-pag asa. Punong-puno ng sakit na at madarama ang matinding kabiguang maipagpatuloy pa ang buhay. Ipinahihiwatig ng larawan kung gaano kaikli ang mabuhay. Larawan ng isang pamamaalam.