Point Of View In Tagalog Mga Nobela at Kwento

"The view of Taal or the view or the girl that I am with? I still prefer to look at her. She's the best view for me, Good morning." 3 minutes for 5k hearts and 1k comments! What the heck?! Ganoon siya kasikat?! Marami ang kinilig sa comment pero yung iba naman ay nanghihinayang dahil wala na silang pag-asa kay Evan. Naaliw na ako sa comment section nang may ma-alala ako. "I-I think we need to go," sabi ko at kinuha nalang ang Oreo Frappe ko na nangangalahati palang. Tiningnan niya ako ng nagtataka.

Narator Point of View Inis na inis na nakatingin ang dalaga sa binata, " how dare you to punched my babe!" Utas nito sa sarili habang nakatitig ng masama roon. Nakita kasi nito ang bigla ang pagsuntok ng binata sa kapwa nito lalaki. "Siguro girl, gf nya yung babae kaya ganon ang galit nya?" Mahinahong paliwanag ng kasama nito.

Third Person's P.O.V "Anong nangyari?" mabilis na napasinghal si Mino nang makita niya ang nanghihinang katawan ng diwata na nakasandal sa isang malaking puno. Umiiyak sa tabi nito si Kypper habang marahan na tinatapik ang pisngi ng diwata upang hindi ito tuluyang pumikit.

Diritso na sana ang paglakad ko papasok sa loob ng tila parang pinipigilan ako ng aking mga paa na 'wag muna pumasok sa loob hanggat hindi ko magawang makalingon muli sa taong nakita kong nakatayo sa ilalim ng puno na hindi lang kalayuan sa aking Restaurant. Dahil dito ay napagdesisyonan ko na lamang na lumingon at muling tingnan ang taong iyon. At sa hindi ko inaasahan ay magugulat ako sa aking makikita sa aking ginawang paglingon nang maaninag ko at matanaw sa aking mga mata na ang taong nakatayo sa ilalim ng puno at nakaharap sa akin ay walang iba kun'di si Troy Madrigal.

“Leigh” “Leigh” “Leigh, totoo ba ang kumakalat na balita?” Umigting muli ang panga ni Leigh at kasabay noon ay ang pangngitngit ng kanyang mga ngipin sa labis na inis. “Shit! Hindi ba talaga nila ako tatantanan? Masyado silang interesado na malaman ang nangyari sa aming dalawa ng halimaw na ‘yon. Sobrang nakakarindi at nakakaubos na ng pasensya ang pangungulit nila!”

Eleastein POV. Nang imulat ko ang mga mata ay natagpuan ko na ang sarili na nakahiga sa lupa. Napapalibutan ako ng iba't-ibang klaseng bulaklak. Bumangon ako at kinusot ang mga mata bago lumingon sa gilid. Nasaan ako? Ang huli kong naalala ay parang nilalagat ako tapos may dugong umagos sa braso ko.

Gusto kong matawa ngunit pinipigilan ko dahil sisirain no’n ang mood na mayroon kami ngayon. “What do you mean?” Kunot noo niyang tanong. I smiled. “Noong huli mo siyang nakita, don’t see it as a nightmare. See it as a good memory dahil sa huling pagkakataon, hanggang sa huling hininga niya, naging payapa ang lolo mo na ikaw ang huli niyang nakita.” Tinitigan lang niya ako. “I mean, don’t see it as your memory. See it as your lolo’s memory. Naiintindihan mo’ko?”

Naging ruthless at dominate which is may pinagmanahan naman. Naaawang pinagmasdan ni Tibor ang ginoo. Halos magka edad lang naman sila at malaki ang paggalang niya rito. Nakikita niya ang kahinaan ni Laurenzo kapag silang dalawa lang ang magkaharap. Pero kapag may ibang tao lalo na sa harap ng anak ay para itong lion na laging handang manakmal. "Malala ba ang sugat na natamo niya?" tanong ni Laurenzo.

Heaven's Point of View Huminga ako nang malalim habang nanginginig pa rin ang mga labi ko. Nanginginig ang buo kong kalamnan habang nakatanaw sa labas ng bintana ng sasakyan kung saan napakaraming puno kaming nadadaanan. Ang masukal na lugar na 'to, ang matatayog na mga puno at ang madilim na lugar na siyang tanging ang buwan lang ang naging ilaw sa kabuuan ng paligid... isang paalala na hindi magiging basta-basta ang laban na 'to lalo na't alam kong magiging madugo ang lahat.

Earlier. . . Third Person Point Of View Kakalabas lang ni Ashly galing sa trabahong papsukan n'ya. Pero imbes na diretso na syang umuwi ay naisipan n'yang bisitahin ang puntod ng yumaong ama. Pagkatapos ng dalawang jeep na kan'yang sinakyan ay kailangan pa nitong maglalakad papunta sa mismong sementeryo. Naalala n’yang may nagrerenta ng bisikleta sa lugar. Kaya pagkarating n’ya roon ay nagmadali s'yang nagrenta ng bisikleta. Mahirap kasi makakuha ng sasakyan doon para ihatid ka sa mismong sementeryo dahil hindi kasya ang malalaking sasakyan. Mag-aalas singko na ng hapon at medyo makulimlim ang kalangitan— parang uulan nang malakas. Subalit hindi iyon naging hadlang sa dalaga upang hindi matu