Pok茅mon Bad Guys

Hazel doesn’t like boys, in fact, she stays as far away from them as possible. She wears baggy clothes, doesn’t do makeup and tries her best to go unnoticed. Her plan worked… for a while, until she got the baddest boy in her university hot on her tails. Worst of all? He is her roommate. How will she possibly survive ? Cover by : FatimaZahra970 (Wattpad)

ทิซเหนือ - วาริน “อยากมีเงินใช้มั้ย ?” ถ้าผมถูกใจใคร ผมก็จะไม่ลังเลที่จะชักจูงผู้หญิงพวกนั้นด้วยเงิน อย่างที่ผมกำลังยื่นข้อเสนอให้กับผู้หญิงตรงหน้า “…คะ ?” ท่าทางซื้อบื้อของเธอดูจะไม่เข้าใจที่ผมพูดสักเท่าไหร่ ผมลุกขึ้นจากเก้าอี้ แล้วเดินเข้าไปใกล้ๆ กับผู้หญิงตรงหน้า ก่อนจะใช้มือโอบเอวเธอเอาไว้แบบหลวมๆ “คะ คุณทิสเหนือคะ” เธอดูจะตกใจมากพอสมควร รีบผลักผมให้ออกห่าง แต่ผมยังคงโอบเอวเธอไว้อยู่ “เรียกฉันว่า คุณเหนือ” “ฉันสามารถให้เงินเธอใช้ได้ไม่ขาดมือ สนใจมั้ยหื้ม…” ผมก้มหน้าลงสูดกลิ่นความหอมตรงซอกคอของเธอ โตขนาดนี้แล้วยังใช้แป้งเด็ก น่าตลกสิ้นดี! “ระ ริน แค่มาฝึกงานค่ะ ไม่ได้ต้องการแบบที่คุณเหนือว่า” เธอปฏิเสธอย่างไม่ใยดีข้อเสนอของผม “เธอไม่สนใจ ?” “มะ ไม่ค่ะ รินขอตัวก่อนนะคะ” เธอดันมือผมที่โอบเอวเธออยู่ออก จากนั้นก็รีบเดินออกไปจากห้องทันที ดูเหมือนว่าเธอจะเป็นผู้หญิงคนแรกที่ปฏิเสธผมซะด้วยสิ มันยิ่งทำให้ผมรู้สึกอยากได้เธอมาอยู่ในกำมือ อวดเก่งดีนัก!

Risa adalah seorang cewek biasa-biasa saja, bahkan tergolong sebagai manusia yang 'antara ada dan tiada' di kampusnya. Dia hanya cewek yang bergaul dengan satu-satunya sahabat yang dia miliki di sana. Namun, pada suatu hari, kehidupan Risa yang damai dan sederhana berubah total tatkala Boy tiba-tiba mengakuinya sebagai pacarnya di hadapan semua orang. Sementara Boy adalah seorang cowok bad boy yang populer dan digilai banyak cewek di kampus itu, termasuk Risa. Apa saja yang akan dialami Risa sebagai pacar pura-puranya Boy?

‘เจวิส’ สำหรับเขา ผู้หญิงก็แค่อาหารว่างตอนอยู่บนเตียงก็เท่านั้น ! “เลว? หึ ก่อนหน้านี้เธอไม่ได้พูดแบบนี้”

เพราะอุบัติเหตุทำให้สองพี่น้องต้องมาผูกติดอยู่ด้วยกัน คนพี่ทำงานตัวเป็นเกลียวหาเลี้ยงน้องเพียงลำพัง ในขณะนั้นผู้ช่วยคนสนิทที่มีอายุเท่ากันก็ปรากฏตัวขึ้น อีกทั้งยังมีเพื่อนสนิทที่ไม่คิดเป็นแค่เพื่อน...

The shivering cold sensations make her untouchable. The terrifying harsh mannerisms make her unreachable and the agonizing shattered heart make her undesirable. She is the Ruthless, the nerd, and was falling out of love slowly until she met the bad boy in the club. He should have hated her, despised her because of being so difficult to get. But the thing is, he never even tried. And the consequences slowly pulled him deeper to the ruthless although she has always pushed him so hard. However, her resistance that enlisted from her broken heart slowly fades, She started falling in love with him but in the process of unravelling him, she gets shattered again and it was his true identity and goals that made her feel betrayed all over again. Will he be able to make her believe in him one more time? And if so, will this story even have a happily ever after ending?

'เขาเพียงเข้ามาหลอกให้เธอหลงรักเพราะความเเค้นส่วนตัว สาเเก่ใจเมื่อไหร่ค่อยทิ้งเหมือนขยะชิ้นหนึ่งที่ไร้ค่า' หญิงสาวผู้น่าสงสารต้องกลายมาเป็นเหยื่อในเกมเเก้เเค้นของคนเลว คนที่เป็นดั่งศัตรูกับพี่ชายของเธอโดยที่เธอเองไม่รู้ตัวเลยว่ากำลังโดนเขาหลอกให้หลงรัก หากเขาสาเเก่ใจเมื่อไหร่ค่อยทิ้งขว้างเธอเหมือนขยะชิ้นหนึ่งที่ไร้ค่า เพียงเพราะอยากทำให้พี่ชายของเธอเจ็บปวดเจียนตาย

Lorsque River Quinn, un Oméga sarcastique et accro à la caféine, est contraint de retourner dans sa ville natale, Wolfwater Ridge, pour la cérémonie d’accouplement de son frère, il s’attend à des dîners de famille gênants et à l’ambiance étrange d’une petite ville. Ce à quoi il ne s’attend pas, c’est d’être désigné comme l’âme sœur du nouvel Alpha, Rowan Blackthorn, son ennemi de lycée et celui-là même qui l’avait autrefois enfermé dans le placard du concierge pour avoir « trop parlé ». ‎Désormais, River doit composer avec un lien de couple qu’il n’a jamais demandé, esquiver les intrigues de la meute et essayer de ne pas tomber amoureux de l’Alpha à moitié nu qui s’intéresse soudainement beaucoup aux « rituels de liaison ». Mais alors que les secrets se dévoilent et qu’une magie ancestrale s’éveille, River se rend compte que Rowan et lui-même cachent bien plus que ce que l’on pourrait croire. ‎Et s’il ne comprend pas tout cela rapidement, ce n’est pas seulement son cœur qui sera en jeu. Ce sera toute la meute.

"หิวมากเหรอ กินพี่เพิ่มมั้ยอิ่มยันชาติหน้าเลยนะ" "ไม่ค่ะ หนูไม่กินควาย"

Crain McClane semblait avoir pris vie sur la photo. De son T-shirt moulant à son jean usé et ses bottes, jusqu'aux lunettes de soleil qui lui cachaient les yeux… Kelly essaya d'avaler sa salive. Une fois, deux fois. Finalement, elle abandonna et murmura d'une voix rauque : « Monsieur McClane ? » « Oui ? » Il s'arrêta pour la regarder, et Kelly ne put s'empêcher de se demander quelle était la couleur de ses yeux. Marron, peut-être ? Pour s'harmoniser avec l'acajou de ses cheveux et son teint hâlé. Ou bleus ? Un sourcil foncé se leva au-dessus de ses lunettes de soleil à verres miroirs. Une bouffée de chaleur lui monta aux joues. « Euh, Monsieur McClane… » « Nous avons déjà établi qui je suis. La question est : qui êtes-vous ? » « Je m'appelle Kelly Willson. » Il lui adressa un sourire qui fit s'emballer son cœur. Si elle avait su que sa tante allait lui confier cette mission, elle aurait porté autre chose… une armure complète, par exemple.