Poppy And Branch Novels & Stories

Si Bryan ay naupo sa kotse at nagpadala ng isa pang mensahe kay Arthur: [Anong kwarto? Inimbita niya si Arthur ngayong gabi, pangunahin dahil kailangan niya ng tulong ni Arthur upang pigilan ang kapangyarihan ng side branch. Sa ganitong paraan, kapag naghiganti siya para sa mga magulang niya, maiiwasan niyang magtulungan ang side branch at ang matandang babae. Pagkatapos ng ilang saglit, nag-reply si Arthur: [Abala.]

Patakbo na sumunod sa amin si Poppy, si Kuya Peter naman at Venom ay binuhat ang basket na puno ng hinog na mangga na siguro ay nakuha nila kanina nang mag-harvest sila. “Isang basket lang ba ang na-harvest niyo?” tanong ko kay Areum na nakaangkla pa rin ang mga kamay sa aking braso. Ang kaunti lang kasi ng nakuha nila, isang basket lang sa mantalang ang dami-dami nilang nag-harvest kanina.

Lahat ay napatingin sa kanya na parang isang nilalang na hindi nila maipaliwanag. Pero si Karylle, ni hindi man lang natinag. Wala siyang bakas ng kaba o pag-aalinlangan. Para sa kanya, natural lang gamitin ang pagkakakilanlang ‘Poppy’ sa ganitong klase ng partnership. At alam niyang ang araw na ito ay simula pa lamang. Kapag lumampas na ang pagpapakilalang ito, susunod na ang tunay na laban. Ito’y isang panibagong yugto.

Hindi niya binitiwan ang kamay kong nakakapit sa mesa; hindi rin niya iniwas ang tingin niya sa kanya. “Desisyon ko,” sabi niya nang malakas at matatag, “na ang bagong branch na ito ay magiging partnership ng tatlo: siya,” tumuturo siya kay Lila, “at siya,” tumuro siya sa akin. “Hindi bilang sub-branch lamang, kundi modelong bahagi ng expansion.” Nagulat lahat sa silid. Ang ilan ay tumibok ang mga labi, ang iba’y nagtagpo ang mga mata sa akin at kay Lila.

Mga problema ng branches na nangangailangan ng atensyon. Nag-ayos ako ng upo at kunwari kalmado. “I’m sorry, ano nga ulit ‘yon?” tanong ko, sabay iwas ng tingin na parang walang nangyari. Focus, Chansen, focus. Hindi magandang lumutang ka dito. “Meron po tayong branch sa Pasay na matatapos na ang leasing,” paliwanag ng isa. “Ang manager ay nag-request na lumipat ng area dahil madalas na naiipon ang tubig sa tapat non.”

“Opo, Kuya Love. Lima. Tapos lahat hindi rin napa-born screening.” Napuno ng tawanan sa sala dahil sa banat ni Poppy. I gave Sugarpop an exaggerated pout, crossing my arms like a sulking kid. “Hoy, Sugarpops! Nagbago ka na talaga sa ‘kin. Hindi mo na ‘ko mahal!”

Gusto niyang hindi mahirapan ang kaibigan sa pagiisip ng tama kaya tama na siguro ang ginawa niya **** "kailangan natin pumunta ng manila beshy para magpatayo ng ibang branch doon"tumingin si Yanna sa kaibigan nito .Gusto niyang magpatayo pa ng branch pero mukhang mahihirapan sila dahil kulang ang tela nila para sa product na gagawin .

anang kanyang ama. She felt exhausted mentally and physically. Napuyat siya sa kaiisip sa sitwasyon nila ni Derick. "I'm okay Mom, Dad. Medyo napagod lang po sa pag aasikaso sa bagong branch ng D' Flavors. Pero since stable na po ang operasyon, I entrusted everything to Carlo na po." Si Carlo ang inatasan niyang Branch Manager sa Batangas since matagal na rin niya itong empleyado sa Main Branch at subok na mapapagkatiwalaan. Inabot niya ang pagkain pero pakiramdam niya ay hinahalukay ang sikmura niya nang makaamoy ng hindi kaaya - aya sa pagkain.

Sambit ni Clau at kaagad nila akong sinalubong ng mahigpit na yakap. " Na miss ko din kayo!" Masaya kong sabi. " Napaka ganda mo! I just cry with so much joy when I see you on magazines and billboards." Si Sophie. Napangiti ako sa kanila at bakas sa mga mukha nila ang saya ng mag kita kaming lahat ulit. Naging abala sila sa bagong Branch nila sa Kileyo at hindi ko alam kung bakit doon pa nila naisipan sa dami ng lugar dito sa pilipinas.