Possessive Tagalog 소설 & 이야기

“Hindi kita hinahamon, sinasabi ko lang ang pwedeng magyari at huwag mo akong sisisihin.” “Isa pa, akala mo ba hindi kita napapansin? Nakikita kitang umiiwas sa tuwing makakasalubong mo ako.” “Ano bang pinagsasabi mo? Walang gano’n. Bakit naman kita iiwasan?” “Hindi ko alam. Hindi kaya dahil ayaw mo na sa akin kaya ka ganyan?” “Masyado ka lang kasing possessive.” “Ako talaga ang possessive? Hindi mo ba naisip na kaya ako nagkakaganito kasi nga pakiramdam ko, ginamit mo lang ako.”

At bago pa ako makasagot ay mabilis niya akong iniwan, hingal, litong-lito at mas lalong hindi makawala sa kumplikadong emosyon na siyang dala niya. Bwisit! Napakaselfish! At sa mga salita niyang iyon, parang gusto kong isipin na selos ang nararamdaman niya. Na may mas malalim pa bukod doon. Isang bagay na hindi niya sinasabi pero ngayo'y gumugulo na sa aking isipan. Why he's so possessive? Ano yon? Sinasaktan niya ako ng paulit ulit pero ayaw niya palang mapunta ako sa iba? Damn him! Nahihibang na siya!

Kapag ganito siya magsalita, ibig sabihin ay umaalimbukay na naman ang kakaibang pagiging possessive ng lalaki. Biglang lumambot at lalong luminaw ang ngiti sa kanyang mukha. Sadyang inilapit niya ang sarili, parang naglalambing, at may bahagyang arte sa boses na sinabi niya, “Ako? Siyempre bagay ako sa…” Sandali siyang huminto, saka marahang idinugtong, “…the best.”

sarkastikong balik nito. “Nag-uusap lang kami, for God’s sake! Bakit ka ba ganyan ka-possessive? Nagseselos ka ba?” sigaw niya, puno ng iritasyon. "Because I am, dammit! Yes, I am very possessive when it comes to you! Is that so wrong?" sigaw nito pabalik. Umalingawngaw ang boses nito sa madilim na parking area.

-Sagot niya sa akin Tiningnan ko siya at napaatras dahil ang lapit ng mukha niya sa akin. Palagi niya sinasabi sa akin na gusto niya ako kapag kada magigising ako sa harap niya. Naguguluhan ako sa sinasabi niya sa akin pero isinantabi ko na lang. Tumayo na siya at hinalikan ako sa noo ko pero bago yun may sinabi siya sa akin. "No one can touch you except me because you are my precious desire."-Pabulong na sabi sa akin ni kuya Rex.

dagdag pa nito "Iyon na nga eh. I came from a Dominique pero wala pa akong napapatunayan Killiam hindi kagaya mong marami ng naabot sa buhay." wika ko Napangiti naman siya na ikinataka ko. "Marami pang oras para magawa mo ang lahat ng 'yan. Nag aaral kapa naman ngayon. Hayaan mong tulungan at samahan kita sa pag abot ng pangarap mo. I know sooner you will become a succesful woman," He reassure.

Sinabihan akong slow at tanga? “Pwede mo namang deretsuhin ang gusto mong sabihin sa akin, Hindi mo ako kailangan sabihan ng slow at tanga. Oo, katulong ako dito pero ‘wag na ‘wag mo akong pagsasalitaan ng kung ano! Kung gusto mo palang wala ako dito, sana dineretsa mo! Hindi ‘yung may padali kapa! Dyan kana nga!——Mabulunan ka sana.”

"Madame andito na po tayo" Napalingon naman siya at nagtaka. Dahil isang malaking gate lamang ang nandon. Sobrang tago ng lugar na iyon. Kaya naman my lungkot siyang naramdaman.Ganon ba talaga kawalang gana si Lanche na pakasalan siya? At sa ganitong lugar pa talaga para walang makaalam?

mahina at kalmado kong sabi pero nakakatakot sa sobrang lamig ng aking tono. “This is my place! I own this place like I own that boy beside you!" histerical na sabi nito. “No! This place is mine at ang Lugar mo ay doon sa kabila! We own this, I own this! And this Boy at my side? I own him first at Ikaw ang nang agaw." “Simula nang mapatay ng Daddy ko ang mga magulang mo ay kami na ang nagmamay-ari rito."

"Sige subukan mo lang puputulin ko rin yong ano mo..." "Nǐ zài shuō shénme??" (What are you saying??) "Pfft, di nya gets yong tagalog ko hahah." "You two stop! Let's just play. Hey Eugene let's one on one after this." "Dāngrán kěyǐ..." (Yeah sure...)