Possessive Tagalog Novels & Stories

Iniba niya ang usapan bago pa tumulo ang mga luha niya at tuloyan siyang mabuko sa sumisibol na damadamin niya para dito. Apologies to my some kind of tagalog. I'm not a tagalog anyway, Im an Ilongga, and we spoke Hiligaynon everyday, so pasenxa na kung may mga tagalog akong mali mali dyan, i accept comments and corrections.🤗🤗🤗🤗

Hindi ninoman nanaisin na ialis ang paningin roon. Ang pangalan ng lugar ay Isla de Valmora. Hindi ni Amanda alam kung ano ang kahulugan niyon, subalit batid niya ay nagmula ang pangalan na iyon sa Spanish na lengguwahe. Wala ring mga katutubo ang sinabing sila ang nagmamay-ari ng Isla upang angkinin. It was open for all vacationers na gustong makaranas nang kakaibang klase ng aktibidad. May iilang namamahala naman sa Isla.

Kumunot ang kaniyang noo at nagtagpo ang dalawang kilay. “Protecting me?” Itinuro niya ang kaniyang sarili. “You're not being protective, Uncle. You're treating me as your possession. You're being possessive!” Her words pierced through my heart. Hindi ako nakapagsalita agad dahil natumbok niya—possessive nga ako. Ganoon ako sa mga bagay at mga taong pinapahalagahan ko. Walang ibang umangkin sa mga pinapahalagahan ko, ako lang! Ako lang dapat.

"Good. Thanks to him I get all the pleasure." Nagtayuan ang mga balahibo niya sa tonong ginamit nito. Not because she got scared nor worried by the sudden change of his tone, but because she got excited. Hindi niya alam kung bakit nagugustuhan niya ang pagigitang possessive ni Phillian, samantalang alam niyang hindi iyong magandang kaugalian lalo na kapag sumobra. "From now on, you are mine, Calley. Mine and mine alone."

nag aalala kong tanong sa kanya. “No Babe!” agad niyang sagot. “Ang sabi ko nga ay gusto ko iyon. Gustong gusto na inaangkin mo ako na sa iyo. Na para bang natatakot kang mawala ako sa iyo, sa inyo ng baby natin. Gustong gusto ko na possessive ka sa akin dahil ganyan din naman ako sa iyo, ‘di ba?”

Ang mahalaga naman ay alam kong manok iyon! Marunong pala ito magluto, sabagay... Tita Yessa was a Chef, baka namana nito ang kasanayan ng mama nito sa pagluluto. Tsaka may lahi din itong Italian. Si Don Carlo ay Italian in origin. Nag convert lang ito into Filipino citizenship dahil sa pumanaw na nitong esposa na si Donya Thalia. "Come on, sit down. I know you are hungry." sabi nito bago ako pinaghila ng upuan sa hapag. Kinagat ko ang loob ng aking pisngi para pigilan ang aking emosyon.

Malamig ang simoy ng hangin at presko. Napatingin siya kay Mael na nakangiti sa kanya. "I didn't know na may lawa pala dito," aniya. "This is a private property noon pa man. Pag-aari ito ng lolo ko sa side ng mommy at dahil nag-iisang anak si Mommy, sa kanya ito ipinamana at sa 'kin naman ipinamana ni Mommy," paliwanag nito. Itinuro nito ang kabilang side ng lawa.

Mga bopols yata 'to. "The word 'my' is considered as an example of possessive pronoun. So what is possessive pronoun? From the word possessive, it simply means ownership. It is a pronoun that can take the place of a noun to show ownership. I use 'my' in my statement 'He's my boyfriend' because he's not just a boyfriend but he is my boyfriend— YAAAAAAAAAH!" napasigaw ako ng wala sa oras nang bigla nila akong tinalikuran at lumabas sa locker room.

Kahit maunlad na ang isla marami pa ring mga punong-kahoy sa paligid. May nahagip ang aking mata kaya tinanong ko ang kasama. "Jena, ano yon?" Sabay turo sa bahay na nasa itaas ng burol. Makikita siguro ang buong bayan kung nandoon ka sa bahay na iyon. "Mansiyon iyan, Ate. Pag-aari ng mayamang pamilya, ang mga Dela Vega. Kababalik pa lang ng isang Dela Vega riyan, si Sir Rafael Dela Vega."

Dinala nila ako sa likod ng building saka pabatong binitawan sa gilid ng pader. "Bakit mo nilalandi si Kenji Sandoval alam mo bang hindi kayo bagay? Mukha kang paa at mukha naman siyang anghel" kumento pa ng isa. Makamukhang paa naman itong mga ito akala mo kegaganda.