Powerful Female Quotes Mga Nobela at Kwento

Tanging pagbuntong-hininga nilang tatlo na lamang ang maririnig sa buong paligid hanggang sa nagsalita si Zayn pagkalipas ng ilang segundo, "Ganon lang...ginawa niyang pampatulog ang rant niya." Nagpatunog ng leeg si Levon at napatingin sa relo. Nagsalita rin, "She's powerful woman. She is so strong, imagine? Ang dami niyang mabibigat na pinagdaanan and she got through it all. And she is fighting for nothing but her dream. Grabe no?" Napailing ito at napatunog ng dila. "Lakas!" Dati parang tutol ito ngayon puring-puri na.

Another one asked. “I know I will be futile without my power. But I am a queen of light. Even without my power I can still shine. I have friends who are always there for me, I have me who always believe in what I can.” I answered. “And what makes you think we should accept your words?” they asked.

“Pero tandaan mo ‘yung sinabi ko.” She frowned. “What’s that?” Lumapit ako ng kaunti, halos pabulong. “The most dangerous kind of person is the one who doesn’t realize how much power they have.” Napasinghap siya — bahagya lang. “Then maybe I’ll learn.” “Maybe you already have.” Iniwan ko na siya bago ko pa masabi ang mga bagay na hindi ko dapat sabihin. Pero kahit nakapatay na lahat ng ilaw sa office ko, nakikita ko pa rin siya sa labas — nag-iisa sa gitna ng dilim, nagtatrabaho, lumalaban.

haplos na lang nito sa kanyang braso, "sabi nga nila, what doesn't kill you makes you stronger." Umakto pa itong parang lumalaban habang sinasabi ang mga katagang iyon. "Hindi ba kanta iyon?" natatawa niya na lang na saad. "Shut up, wag mo sirain ang moment." Pinunas na lang ni Paloma ang kamay sa kanyang mukha para pigilan siya sa pagtawa, "iyon na ang pinaka-magandang quotes na naisip ko para sa sitwasyon mo," pabirong batok na lang nito sa kanya.

Ang aming bawat halik ay may selyo ng kapangyarihan. “Liza, they called us ruthless... they called us obsessive,” sabi ko habang inilalapit ang aking mukha sa kanya, nilalanghap ang amoy ng tagumpay sa kanyang balat. “Then let them call us that... because in this world, the kind-hearted are only tools for the powerful,” tugon niya habang hinahawakan ang aking panga, pilit na ipinaparamdam ang kanyang dominance. “We are the architects of our own destiny now.”

Ngunit, sa kabila ng lahat ng ito, hindi niya na alintana ang mga komento ng iba. Sa pagkakataong iyon, natutunan ni Veronica na tanggapin ang kanyang sariling lakas at hindi na kailangan ang pag-apruba ng ibang tao. Hindi siya ang babae na maghihintay sa approval ng ibang tao. Siya ngayon ay may sariling pagnanasa, may sariling lakas, at higit sa lahat, may tiwala sa sarili. Ang mga mata ng mga tao ay tumingin sa kanya, pero hindi ito magbibigay ng takot o panghihina. Sa halip, ito ay magbibigay ng lakas at kumpiyansa.

“Sige, patatawarin na kita.” “Pero, ngayon ko lang naisip, ang dami nung ginawa mo?” Ang mga iyon ay tiyak na ibibigay sa ibang mga babae. Halimbawa, sina Dorothy Assex, Waltz Fleur, Michelle Yowell, Brittany Rockefeller, at Maya Howards... Kahit na hindi masyadong mataas ang kanyang EQ, hindi naman sapat ang baba nito para maging tanga rin siya. Ang sabi lang niya, “Kapag naubos na ang enerhiya ng kwintas, mawawalan na ito ng silbi. Nagkataon lang na dala ko ang mga materyales, kaya gumawa ako ng ilan pa! Kapag nasira na yung binigay ko sa’yo, maaari kang magpalit ng bago.”

Walang kami. Pero habang inoobserbahan ko siya, mas lalo kong nakikita ang mga qualities na pilit kong iniiwasan sa kahit sinong babae. Intelligence na hindi kailangang ipagyabang. Determination na hindi sumisigaw. Lakas na hindi nang-aapak ng iba. At bawat segundo na nakikita ko ‘yon, mas lalo akong nahihirapan.