Pre Spanish Philippines Novels & Stories

Narito na ako sa tunay na tahanan ko kaya dapat hindi na sila ang isipin ko. “Do you want to return to the Philippines?” tanong ni pappa na ang pag-aalala ay nasa tono ng boses. Sa tagal kong narito ay mas English na ang gamit kong salita makipag-usap sa kaniya dahil iyon ang gusto niya.

Private property ito at parang hacienda kung tutuosin "You're a filipina right?" liningon ko si Iya na nagsasalin ng juice sa aking baso Nanlaki ang mata niya at mukhang nagulat sa aking sinabi, tumango siya at nagsalita "T-that's right ma'an, h-how did you know?" Ngumiti ako dahil hindi na ako mahihirapang mag english english para kausapin siya "Hiraya, filipino word yun diba?" tanong ko at nahihiya siyang tumango

ang narinig niyang sabi nito sabay lingon sa kanya. Mabilis niyang ibinaling sa unahan ang pansin, at ganoon na lang ang panlalaki ng kanyang mga mata ng makita ang tinutumbok ng sinasakyan nila. Isang old spanish-style house ang bumulaga sa kanya. Napipinturahan ito ng kulay puti. Malalaki at magagarbo ang disenyo ng mga pundasyon nito. q Am I still in the Philippines? namamanghang tanong niya sa sarili. Sino bang mag-aakalang may nag-eexists pa palang ganitong klaseng bahay dito sa Pilipinas.

sabi niya at tinignan niya ang bulaklak at tinignan ako. "It suits you,” he added kaya naman tinanggap ko ‘yon at ngumiwi na lang. "Salamat." "I mostly speak english but I’m already here in PH so I'll try," mahina niyang sabi at bumalik sa pagkakaupo. Pinagpag niya naman ang isang upuan kaya naupo ako doon. "To be honest, I didn't expect myself wanting to go home. I just woke up one day I already miss Philippines." Napairap ako.

Ang mensahe, halo ng Filipino at English, ay halatang awkward sa Filipino, pero elegante sa English. Ang kabuuang message ay: "Alice, nalaman kong wala kang pamilya o kaibigan dito sa Pilipinas. Sakto namang nakita ko ito sa daan, kaya dinala ko na para may kasama ka. Siyempre, ang pinakaimportante ay nandito na rin ako sa Pilipinas, pero pangmatagalang bakasyon lang ito, at pumayag na rin si mama. Simula ngayon, ako na ang magiging assistant mo sa pag-unlad mo rito sa Pilipinas!"

) tanong niya. "Sta andando bene." (Going well) "That's good to hear." Naupo siya sa kaharap kong upuan. "You're a fast learner." Humugot ako ng hangin. "Thank you. You should also learn to speak Filipino." Tumawa lang siya at marahan na umiling. "Ayaw kow," sagot niya na ikinatawa ko.

"I assumed that he spoke French to you, right?" Napakamot naman ako sa likod ng ulo ko habang naalala ang mga katagang sinabi nito. "Medyo po." Napatango naman siya. "Other than French, may iba pa siyang lenggwahe kayang bigkasin. He can speak Hangul, Spanish, Dutch, Italian..." And the list went on. Ako naman ay napanganga lang sa nalaman. Grabe, dinaig pa ng lalakeng 'yon si Jose Rizal? "... English and, of course you don't have to worry too much, he also speaks Filipino."

Hindi pa pala ito kumakain, pero bakit nandito sa lugar na 'to? "Come with us, Miss Pérez. We will eat." Hahawakan sana niya 'to nang tinabig ang kanyang kamay ng kambal nito. "I'm not yet done talking to you!" nagagalit anito. Sino ba kasi ito? "Look, woman, I don't know you and for now let your sister eat first." "Tangina ka, Stefano, kung hindi mo ako kilala!" Oh, so they are Filipino?!

At nang makapasok na ang tatlo ay sunod na pumasok ang yaya saka siya. Inalalayan siya ni Selim na pumasok sa loob ng sasakyan saka ito sumunod sa kanya. Mabuti na lang talaga at sumama si Selim. She really didn’t expect him to come with her here in the Philippines. Kasi hindi ito nakakaintindi ng Tagalog! Ang tagalog na tanging alam nito ay pagmumura… which was ‘tang ina.’

Nalimutan niya na hindi nakakasalita ng Tagalog ang mga kapatid niya dahil sa galit. “You’re right…” Tumatangong sabi ni Iñaki. “Andrade si Mara kaya hindi namin siya kayang pabayaan. Akala mo hindi siya mapapahamak sa mga DeLuca pero nagkamali ka, ‘di ba?” I frowned. What is this? Foda-se! Nakakasalita rin sila ng Filipino? How? Why? Kailan pa? “To answer what’s on your mind, Ice…” natawang sabi ni Ivel. “Inaral namin ang Filipino para kay Mara. She didn't know Spanish at the time we rescued her. Only Filipino and Italian are her languages then.”