Pre Spanish Philippines Novels & Stories

tanong niya sa akin huminga ako at sinabi ko ang itsura ng bahay namin sa Pilipinas. Hindi ko mapapaliwanag ng maayos kapag nagsalita ako ng tagalog kaya nagsalita ako ng english sa asawa ko. "Our house in the Philippines has been neglected, and it looks like your old house before, so when we come back I will have it renovate but on one condition," banggit ko sa asawa ko nang lumayo ako ng bahagya sa kanya. "What do you mean it's like our old house?" she asked me.

At sa mga native dialect naman ng Pilipinas, kaya niyang magsalita ng Pangalatok at Hiligaynon pero seyempre hindi niya pweding sabihin or ipahalata kay Charles, naalala niya ang sabi ni Ate Hera niya, "My cousin is a very strict and arrogant person but once you caught his heart, you will be surprise to know how caring and sweet he is. Pretend you don't know how to speak his native language or English." "Oo naman Daphne, I am half French and Half Filipino, purong pilipina ang aking ina. Pero dapat kang masanay magsalita ng English, mahihirapan kang makipag-usap sa mga tao dito, saka madalang lang ang pinoy dito sa Espaniya." "Hahahaha.. Nagpapatawa ka ba Charles? Syempre Espaniya ito, kung

Nag titingin din si Sir sa brochures, kung ano ang magandang gawin ngayon. “Napili ko yung snorkeling, jet ski, island hopping and surfing.” Sabi niya bago uminom ng kape. “So ang una, island hopping tas para sunod yung snorkel. Next ‘yong surfing then last na ‘yong jet ski.” Sabi ko habang naghahanap ng magandang island sa brochure. “P.A knows best, mag order nalang tayo ng breakfast.” Sabi niya tsaka na ako pumili ng breakfast.

Nakangiti itong tumango at hinawakan ako sa kamay. "Papa Lorenzo said na magbabakasyon daw tayo sa Pilipinas after school year. Excited na ako Ma. May mga Filipino classmates ako ang they said maganda daw sa Pinas." wika nito. Napangiti naman ako at muli itong tinitigan.

Umihip sa gilid ang kanyang mga labi, isang ngisi na halos kaparehong-kapareho ng kay Scott. “Para sa kapakanan ng aking pinsan, pinatatawad kita.” May ibinulong pa siyang ilang salita sa Espanyol na hindi ko na maunawaan. Lalong bumigat ang kanyang aksento. “Habang abala ka sa iyong—” huminto siya na parang naghahanap ng tamang salita, “mga luha, may ilang bagay kang sinabi.”

Napalingon kaming tatlo sa nagsalita. “Luciano...” Ngumiti ang babae. “Spade, Ji, and now you?” Tumayo ito. “Of all countries in the world why Philippines?” Pinagpag nito ang buhanging kumapit sa suot na sarong. “Is it because it’s more fun in the Philippines?” Hindi sumagot si Lucero. Nagtitigan lang ang dalawa hanggang sa Inangat ng babae ang palad sa ere sinyales ng pagsuko.

Nakita niya agad ang subject ng email: "Finalized Divorce Papers." Muling nanginig ang kamay niya habang binubuksan ang attachment. Mabagal ang pag-load ng document, pero mabilis ang tibok ng puso niya. Pakiramdam niya, bawat segundo ay isang dekada. “Finally,” mahina niyang usal habang pinapanood ang pagbuo ng P*F sa screen. “It’s over.” Ramdam niya ang bigat ng mga salitang ‘yon. Sa wakas. Pero…

At pudpod na rin ang swelas ng suot nitong pangyapak, nakadama ng awa ang dalaga rito. Bumulong siya kay Jeyzel na lalabas lang sandali, tumango na lamang ang kaibigan na napapantastikuhan pa rin sa paligid. Pakiramdam ni Jeyzel ay nasa loob siya ng isang lumang pelikula. Hindi niya naiintindihan ang ilang pinagsasabi ng kura paroko dahil gumagamit ito ng wikang Espanyol ngunit malinaw na sa halip na bumase sa binabasa nitong bibliya ay napunta sa pang-aalipusta ng mga pilipino ang sermon nito. Nakadama ng paghihimagsik si Jeyzel ngunit mas piniling tahimik na lamang na makinig tulad ng ibang naroon.

Nanlaki ng mata ni Xianelle nang mapagtanto na nagising niya ito dahil tumawag siya ng madaling araw. “P-pasensya na. Naisturbo ba kita? Kung ganu'n tatawagan na lang kita bukas.” Sa tingin ni Klinton ay hindi alam ni Xianelle na magkaiba ang time zone ng Spain at Pilipinas. Ang Pilipinas ay una ng pitong oras sa Spain. “It's evening here. I haven't go to bed yet, technically... You haven't disturb me at all.” He lick his lower lips. “So, why did you call?”

Bahagya siyang tumawa rito bago ibinalik ang tingin sa dagat. How she wish her mind could be as peaceful as the sea. Kapit lang Rhi. You'll get through this. Bumuntong hininga siya. Sana nga malampasan nila ito para maging payapa na rin ang isip niya. ○○○○ 'Welcome to Isla De Paraiso' 'Yan ang nakalagay sa signage na nakita ni Rhiane pagkapasok ng van nila sa resort na tutuluyan nila sa one week na orphanage.