Premonition In Tagalog Novels & Stories

Hindi maiiwasan na may maligaw. In case something happens, Sushi will notice it right away. Even he's miles away, he will appear instantly when I am in danger. Dahil sa wala akong nakita, maingat akong tumalikod ulit at naglakad ng mas mabilis. Tahimik na akong naglakad at pinakiramdaman ko na ang paligid.

“Hmm, damn it...” “You're soaking wet already,” paos niyang bulong malapit sa labi ko, dahilan para mas lalo akong mamula at bumuka. Nararamdaman ko ang pagpintig ng pagkababàe ko sa antisipasyon. “B-Bwisit ka…”

sabi niya sabay tawa at nagpatuloy naman sa pagsasalita, "Kaya siya open kasi may mga pagkakatao mo na alam mo na alam ko rin. Gaya nito, alam ko na Captain ka ng basketball team, alam mo rin na Captain ka ng basketball team. Gets mo?" Tumango naman ako sa kanya at nagpapatuloy na naman siya sa pagke-kwento, "Tapos ang pangalawa naman ay tinawag na hidden or close. Kaya siya tinawag na hidden is because may mga pagkakatao mo na alam mo pero hindi ko alam kung ano 'yun. Ang pangatlo naman ay ang Blind Area —" "Grabe 'no? Ang bintana, blind na pala ngayon?"

KABANATA DALAWAMPU "Phoenix and Mamba, ready?” Narinig kong tanong ni Sphinx sa amin ng partner ko. "Handa na kami." Sagot ni Mamba. "Centaur, targets are heading north. Keep an eye on them." Sabi ni Sphinx. "Roger that." Sagot naman ni Centaur. Nasa isang pier kami sa hilagang bahagi ng Maynila. May dalang dalawang tear gas si Mamba. Sa ulo na niya ang plano namin kaya kampante ako sa misyon na ito.

--- --- Tumango siya. --- --- "Scared?" --- --- Umiling ako. --- --- "No." --- --- Huminto ako. --- --- "Excited." --- --- At iyon ang kakaibang pakiramdam. --- --- Dati, ang future ay isang bagay na kinatatakutan ko. --- Dahil hindi ko alam kung anong naghihintay. --- --- Ngayon... --- Hindi ko man alam ang lahat. --- Pero alam kong hindi ko haharapin mag-isa.

Ito ay tungkol na sa talino, lakas ng loob, at ang kakayahang magpatawad sa kabila ng sakit. Ang gabi sa Mindoro ay tahimik, ngunit ito ang katahimikan bago ang isang malakas na bagyo. Isang bagyong yayanig sa pundasyon ng mga Valderama at maglalabas sa lahat ng mga kalansay sa kanilang aparador. "Handa ka na ba, Paola?" tanong ni Sebastian habang inihahanda ang kanilang mga kagamitan para sa paglipat sa Maynila.

Sa tuwing nag-iisa lamang ang buwan at ang araw. “Esmeralda?” he asked again. I didn’t answer because I was wondering if my fourth power was coming out? Because, I can see vision now. No, It's only premonition. Hindi ko nakikita ang nangyayari sa kasalukuyan, but I saw what happenings in the next few days, or the past that they hardly hiding.

All I can feel is shiver and goosebumps by Mourge sudden outburst. Literally mic drop... Teka nga, sino ba ang kaaway nito? OCEAN_TEN

Napangiti pa ng pilya ang babae ng makita ang alaga niya na tila isang ahas na handa ng manuklaw. "ANG sabi ko kasi sa'yo, h'wag ka nang tumuloy. Tingnan mo ang inabot mo sa Maynila? Muntik ka pang mapahawak," galit na sermon kay Kiah ng matalik niyang kaibigan na si Carlos. Nasa bukid sila ng mga sandaling iyon at nakasilong sa puno ng kayomito kung saan madalas silang naglalaro no'ng bata pa.

At napaharap mismo sa kanya. My eyes became teary again. As I could feel my hands shaking again, violently. I'm bathing with my own sweat. "Nakita ko ang mga bampirang nagpahirap sa mga magulang ko, Lolo. Ayaw ko na sanang alalahanin ang masakit na nakaraan ko, but no. I can't stop my vision nor my premonition coming from my head. I could see the past and present. Pero, bakit hindi malinaw? Putol-putol ang iba, pero ang hindi malabo sa paningin ko ay kung paano nila pinahirapan ang aking mga magulang, bago ako kunin ng nakakasilaw na liwanag." my voice tremble, as I talking to the premonition I saw.