Pricked Romane & Geschichten

habilin niya na kanina pa akong iniirapan. Tinanguan ko lang ito at nagmamadali ko ng tinahak ang papuntang CR. Subalit hindi pa man ako tuluyan'g nakakarating doon ay may lalaki rin na nagmamadali at tila wala man lang pakialam sa kasalubong niya. Mabilis ang mga hakbang nito habang nakatuon ang buong atensiyon sa pag-aayos ng suot niyang long sleeve.

Hindi pa man ako nakakarating sa reception area ng motel na ito ay sinalubong na ako ng napakaraming tagabantay ng isa sa mga prinsipe na aking pinatay at nakalabas ang mga matutulis na pangil at mapanghimagsik na mapupulang mga mata, "Kailangan ko pa talagang magpakita para lang mahanap niyo ako? " Walang pasabing sumugod sila sa akin at nagsiliparan ang mga suntok ng kamao at sipa ng mga paa,puro ilag lang ang ginawa ko hanggang sa mabagot na ako sa pag-ilag. Mabilis na sinalo ko ng sabay ang mga kamao na para sa akin at pinag-babali ang mga buto nilang lahat,napuno nang sigawan ang pasilyo. Sinalo kong muli ang mga sipa at pinag-babali ang kani kanilang mga buto.

9:53 PM "Sa tingin ko kaya mo naman siyang buhaying mag-isa, miss. Hindi mo na ako kailangan pa." Is he insane? Ang tapang ng apog ng lalaking ito ah. Hahayaan ka ba namang palakihin mag-isa ang batang dinadala mo? Is he irresponsible enough to abandon his child kahit wala siyang maalala? Papatulan ko na talaga itong lalaking ito ngayon. Nakakainis ang response niya sa prank ko at kung paano niya haharapin ang mga responsibilidad niya kung sakali mang totoo na nakabuntis siya. Minsan talaga may mga malalaman ka dahil sa pangpa-prank eh pero dapat ay hindi deadly ang prank mo. Hindi naman deadly itong prank na ito kaya push! 9:58 PM

I grabbed it with all my might. "Woman, let me go!" He shouted in pain while trying to take my hands off him. "Ha, it's your fault for picking up a wild woman!" I said proudly. I'm wearing a thick-soled boots at sa bawat sipa ko sa salamin ng kotse ay nakikita ko na ang mga crack na unti unting namumuo rito. After three more kicks, I heared the beautiful sound of shattering glasses. I finally took down the window.

malakas na sigaw ko kahit na alam kong imposibleng may makarinig sa akin. Nang maramdaman ang paglapit niya mas binilisan ko ang paggalaw. Tears started to run down my cheek. “Sorry,” napapaos niyang sabi. Hindi ko ito pinansin, hanggang sa naramdaman ko ang konting sakit sa braso ko dahilan para mapahinto ako sa pagbubukas ng pinto. My world started to spin around, I am started to get dizzy, naramdaman ko ang panghihina ng katawan ko.

Maging si Prinsesa Aleyah ay napangiti. “Tama na nga 'yan. Mabuti pa ay lumabas na tayo ng gubat.” Tumalikod na sila at humakbang palabas sa gubat. Nang biglang habang nakatalikod si Olrick ay may isang bunga ng prutas ang tumama sa ulo niya kaya napahinto siya sa paglalakad. Bahagya siyang naiwan ng kaniyang mga kasama. Dinampot niya ang prutas na tumama sa ulo niya ngunit sa halip na mainis ay napangiti pa siya at tsaka kinagatan ang prutas na iyon.

So I still need to wash up because if ever na madapuan ako ng sakit, paano ko sila tutulungan para gumaling, hindi ba? Nilapitan ko ang isang lalaki na nakawheel chair. Mas magulo ngayong araw dahil may aksidenteng naganap malapit lang dito kaya dito na nila idineretso ang mga apektado. I checked him and did asked some questions before jumping into another patient. We needed to move fast because all of these people going in here need assistance about their health status.

Sapat na upang bigyan sila ng panibagong sarap na nararamdaman. "Ahhh! Ahhh!" Priscilla can't help her self but to let out her moan. She's grinding Axl's hard cock. She was riding it. Baon na baon sa kaniyang kaibuturan at sobrang sarap ang kaniyang nalalasap.

Maraming sukat ng mga pinpricks ang nakadikit sa kanyang mga braso. Inilabas ni Zion ang isang walang laman na hiringgilya nang walang salita, at tinusok ang kanyang balat gamit ito. Nagsimulang mapuno ang dugo Hindi nagtagal ang bariles ng hiringgilya. Si Jasmine ay may isang deadpan expression sa kanyang mukha sa buong oras habang pinagmamasdan ang kanyang dugo na pinupuno ang kanyang dugo hiringgilya.

“Nagpahinga ka. At kapag nagpapahinga ang tao, doon lumalabas ang sakit.” Hindi agad nakasagot si Prudence. Tumayo si Julian at inabot ang isang baso ng tubig. “Inom ka muna.” Tinanggap niya iyon, nanginginig ang kamay. Isang lagok. Dalawa. “May sasabihin ako,” sabi ni Prudence pagkaraan ng ilang sandali. “At natatakot ako sa magiging reaksyon mo.”