Pricked Novels & Stories

So I still need to wash up because if ever na madapuan ako ng sakit, paano ko sila tutulungan para gumaling, hindi ba? Nilapitan ko ang isang lalaki na nakawheel chair. Mas magulo ngayong araw dahil may aksidenteng naganap malapit lang dito kaya dito na nila idineretso ang mga apektado. I checked him and did asked some questions before jumping into another patient. We needed to move fast because all of these people going in here need assistance about their health status.

Maraming sukat ng mga pinpricks ang nakadikit sa kanyang mga braso. Inilabas ni Zion ang isang walang laman na hiringgilya nang walang salita, at tinusok ang kanyang balat gamit ito. Nagsimulang mapuno ang dugo Hindi nagtagal ang bariles ng hiringgilya. Si Jasmine ay may isang deadpan expression sa kanyang mukha sa buong oras habang pinagmamasdan ang kanyang dugo na pinupuno ang kanyang dugo hiringgilya.

“Nagpahinga ka. At kapag nagpapahinga ang tao, doon lumalabas ang sakit.” Hindi agad nakasagot si Prudence. Tumayo si Julian at inabot ang isang baso ng tubig. “Inom ka muna.” Tinanggap niya iyon, nanginginig ang kamay. Isang lagok. Dalawa. “May sasabihin ako,” sabi ni Prudence pagkaraan ng ilang sandali. “At natatakot ako sa magiging reaksyon mo.”

Narinig ko pa na tumawa ulit si Zaprine. Huminto kami sa isang makapal na metal na pinto may pinindot doon si Zaprine na password bago bumukas ang pinto. Ang gara hi-Tech ang lahat dito tapos siya lang at iba pang mga kasama nito ang may assist sa mga password dito. "We are safe here! Gusto ko man lumabas ay ayoko naman na iwan ko kayo dito," ramdam ko na nag-aalala rin ito na baka madamay ang kambal namin.

pinapanood ko lang ang pag galaw ng Adams Apple nya. "Hello? yes, hindi ako pumasok. Oo, masakit kasi yung puson ko. nanlalata ako. Wika nya sa kabilang linya. gagong 'to. Lalaki sya paanong sasakit ang puson nya? teka! sumasakit ang puson ng lalaki dahil nabibitin. ang bastos talaga!

Raven's POV BIGLA na lang parang may sumigit sa tenga ko at nakaramdam ako ng kaba. Danger is screaming in my gut, kahit wala akong nakikita pa kaya napatingin din ako kay Prime ngayon na halatang naalarma na din. "Bad guys..." naibulong ni Prime. She has high sensitivity as well dahil yun ang kakayahan niya. Mabilis kaming napatayo at agad akong kumuha ng kitchen knife sa rack at pati na din si Prime.

Hindi ko na hinintay ang tugon ni mommy at agad na akong naglakad ng mabilis paakyat sa kwarto ko. Ini-lock ko ang p***o upang walang kahit sino ang makapasok pero kahit hindi ako mag lock ng p***o ay wala talagang papasok. Naghintay ako hanggang sa dalawin ako ng antok ay wala talagang kumatok. Isang tawag ang gumising sa akin kinabukasan. "Good morning!" Napangiti ako nang mula sa kabilang linya ay narinig ko ang boses ni Aldrin.

Bago pa niya nahawakan ang isang sanga para makapitan sa pag-akyat ng puno ay naramdaman niyang may mahigpit na kamay na humawak sa braso niya. On instinct ay nanlaban siya para makawala sa mahigpit na pagkakahawak sa kanya. Agad din niyang nabaklas ang paghawak sa braso niya ng pilipitin niya ang kamay nito. "Holy shit!"

mahina ngunit may diing tugon ni Orson sa akin. "Stupid pride? Really? Ako pa ngayon ang ma-pride? That's normal of course! Bakit nga ba? Dahil iyon nalang ang tanging natira sa'kin, Mr. Acosta! You broke me into pieces and I promise to myself na hindi na ako papayag na saktan mo ulit ako. Pero alam mo ba kung ano ang pinakamasakit? Iyong isang halik mo lang, bumibigay na agad ako? Because, aaminin kong ikaw ang weakness ko. Kung mahal mo ako, huwag mong pagsamantalahan ang kahinaan ko, that's simple. Hindi ba?"

Parang may bumangga ro'n at humahampas. Napalunok siya. Ayaw man niyang buksan dahil sa takot ay wala siyang pagpipilian. Nang pihitin niya ang pinto ng banyo at buksan 'yon ay nanlaki ang mata niya ng makita si Hunter na nakatali at may tape sa bibig. Mukhang paa nito ang ginamit para sipain ang pinto dahil ang higpit ng pagkakatali dito na para bang hindi ito hahayaan na makawala.