Prideful In Tagalog Novels & Stories

Tanong nito sa seryosong tinig “Syempre hindi! Sa totoo lang nuong una din kitang makita attracted narin kaagad ako sayo kaya lang tinangihan mo ako at tinawag na despereda kaya't nasaktan ang pride ko at para isalba ang natitira kung pride itinago ko ang nararamdaman ko para sayo sa pamamagitan ng pagsusungit at pakikipag talo.” “Masyado palang maraming pinag daanan ang lovestory natin kaya masaya akong hanggang ngayon ay magkasama parin tayo”

Basic. "What? My God! What the heck? Proud na proud ka pa talaga sa english mo, huh? Magkaibigan nga kayo, 'birds of the same feather flock together!" Pinandilatan niya pa kami ng mata at ipinaypay ang kamay upang mahimasmasan siya. Bakit mali ba ang english ko? Parang tama naman ah?

Tumigil siya sandali, lumunok, at huminga nang malalim. “Proud ako sa’yo, anak. Hindi dahil ikinasal ka sa mayaman. Hindi dahil maganda ang gown mo ngayon. Hindi dahil sosyal ang venue n’yong ito. Proud ako kasi, sa kabila ng lahat ng sakit, ng hirap, ng pagkawala, ng pangungulila—tumayo ka. Lumaban ka. Hindi ka bumitaw.”

dagdag ko. Mas lalo siyang natigilan, tila nasaktan nang husto ang kaniyang pride. “Hindi dahil wala silang halaga—pinaghirapan mo ang mga iyon at may karapatan kang ipagmalaki ang mga tagumpay mo. Pero hindi iyon nagbibigay sa 'yo ng karapatang tratuhin ang ibang tao na parang mas mababa sa 'yo o obligadong humanga sa 'yo.”

“Ang taas na ng pride mo ngayon, ano?” “Hindi ‘to pride,” sabat ko agad. “Ito ang resulta ng lahat ng pagkuyog, pagtulak, at pangmamaliit niyo noon. Kung may natitira mang piraso ng respeto ko sa sarili, kayo mismo ang nagturo sa akin kung paano ko ‘yon ipaglaban.”

malungkot na sabi ko "Ano ka ba nak, i'm sure proud yon sa'yo. Hindi lang talaga expressive ang mommy mo, pero i'm sure proud yon sa'yo. Oh sige na anak, magpahinga ka na at alam kong pagod ka."

“Bakit hindi ikaw kung alam kong kaya mo naman?” “Hindi mo man lang muna ako tinanong bago mo ibinuka iyang bibig mo tungkol sa pagsusulat ko.” “Tss.” Umayos siya sa kaniyang upo saka pumihit paharap sa akin. “I’m proud having a friend like talented as you tapos ikaw, nag-aalangan? Be proud of yourself.” Natahimik naman ako. Bakit ba ang daming alam nito?

Napakunot noo siya, "Huh? Ano bang sinasabi mo?" Hindi kaagad ako nagpadala sa pagpapanggap niya at mas lalo kong hinigpitan ang paghawak sa kwelyo niya. "Hindi mo ko madadaan sa pagmamaang-maangan mo," may halong pagbabanta sa boses ko. "Imposibleng wala kang narinig sa ilog nung huling nagkita tayo. Binanggit ni Vayne na kapatid ako ng prinse---!"

Oo maliligo ako! Kaagad akong naghubad at naligo. Kinuskos ko lahat at sinabon ang bawat sulok ng aking katawan. Dahil naiisip ko ang mga halik ni Greg. Naiisip ko ang bawat mararahas na haplos niya sa katawan ko. Nahihiya ako. Walang natira sa puri ko. Pride na lang ang mayroon ako. Paano kung kinukunan pala ako ni Greg ng video? Paano kung ipakalat niya iyon?

"I-I am sorry...I am being selfish...I am sorry, hmmm, mali ako, puro nararamdaman ko lang ang iniisip ko, hmmm sob*sob* hmmmm..." "No, you just being honest, one thing I have never done for myself, iyong maging totoo, hanggang ngayon hindi ko pa rin magawa, so much in my plate that I need to do, balang araw mapapaliwanag ko sa iyo lahat..."