Prideful In Tagalog Novels & Stories

Ang saya ng puso ko nang marinig ko ang sinabi niya. "I'm proud of you. Ang swerte ng anak mo dahil may nanay siya na katulad mo. "

“I apologize.” Natigilan ako, parang huminto sa pagpintig ang dibdib ko sa pagkabigla. The word carried so much weight. Parang isang taong mataas ang pride na ibinababa ang sarili niya para lang sabihin ang salitang iyon.

“You’ve been admired by everyone, and I can’t help but feel… proud, possessive, and relieved at the same time.” Calestine, nakangiti, ay humiga ng bahagya sa sofa at inilapit ang ulo sa braso niya. “I’m proud of tonight. Pero mas proud ako na nandito ka. Sa tabi ko.” “And I’m proud to have you. Sa sobrang ganda mo, elegance mo, at grace mo… I swear, I could watch you forever,” bulong niya.

"Hindi ko naman kasi talaga naintindihan." "I said thank you. Okay na?" Iritableng anito. Kaya hindi na niya napigilan at natawa na siya. "Oh eh bakit nagagalit ka?" Tumalim naman ang tingin nito sa kanya. Ang cute lang nito. Parang tanga kaya hindi niya maiwasan at piningot ito sa ilong. "Hindi naman nakakababa ng pride ang pagsabi ng thank you. Ikaw talaga." Pinanggigilan niya ang ilong ito kaya inis na tinampal naman nito ang kamay niya dahilan para mas lumakas ang tawa niya.

Humakbang ito papaalis at siya ay nakasunod lang ng tingin. "Pride ang tawag d'yan, pride na ayaw ibaba," aniya rito pero saglit lang itong tumigil at tiningnan siya, tapos ay dumiretso na ito sa paglabas. "Buti ka pa, hindi ka anak pero pinagkatiwala sa'yo ang lahat. Ako, pinalaking walang alam at pinaniwala sa mali kaya ngayon tanga ang kinalabasan ko. Don't tell me not to hate my parents because you don't know how it feels to look like a fool."

Pakiramdam ko nagising ako sa isang magandang panaginip na bangungot pala. Should I be thankful? Gustong-gusto kong mag-walk out pero pinipigilan ako ng pride ko. Ayaw ko kasing ipakita kay Zane na hanggang ngayon nagagawa pa rin niya akong saktan. Noong huli kaming nagkita, winasak niya ang puso ko pati ang pride ko. This time, I am saving one. Winasak na niya ang puso ko ng paulit-ulit, kahit pride ko man lang maisalba ko sa pagkakataong ito.

“Sige-sige. Pupunta muna si mama sa school mo pagkatapos bibili tayo ng gamit mo.” “Yes! Thank you po, Mama. I love you po.” Ngumuso pa ito, binibigyan siya ng halik. Nanggigil na inabot niya ang pisngi nito at kinurot. Napasimangot na lang ang anak niya. “Mama, naman e,” reklamo nito. “Sorry na po, Senyoritong Midnight. Ang guwapo-guwapo mo kasi e.”

Ang bigat pa rin sa loob ko na hinahayaan ko lang na gano'n. "Hmm talaga ba? Eh bakit bigla kang nalungkot? Hindi pa rin kayo bati ano?" she asked but I keep myself silent. "Ayan sige, pairalin mo pa pride mo. Hintayin mo magsawa at mapagod 'yan sa'yo bago mo marealize na hindi mo pala kaya mawala yung tao."

Iniba niya ang usapan bago pa tumulo ang mga luha niya at tuloyan siyang mabuko sa sumisibol na damadamin niya para dito. Apologies to my some kind of tagalog. I'm not a tagalog anyway, Im an Ilongga, and we spoke Hiligaynon everyday, so pasenxa na kung may mga tagalog akong mali mali dyan, i accept comments and corrections.🤗🤗🤗🤗

-Pigil kong sabi. Napakembot ako sa sakit at hapdi hindi ko alam kung ano yung pumapatak sa katawan ko ngayon? "Very wrong! Rex ang pangalan ko Grace dahil sa sinabi mo makakapunta ka na ngayon sa langit."-Seryoso niyang sabi Lalo ako nataranta at nagsalita "Sorry kuya hindi ko sinasadya na..AAAHH"-Sigaw kong sabi nang maramdaman ko nakapatong na siya at sinagad niya ng husto.