Prince Novels & Stories

Pagtatanong niya sa tauhan niya. "Sa pagkakaalam ko ay bumiyahe na patungo sa Pilipinas si Prinsipe Akiro. Mabuti na rin iyon para hindi ka na niya kulitin." sagot naman ng tauhan niya sa kan’ya. "I really wanted to help him, but you know that I can’t." May panghihinayang sa tinig niya nang sabihin niya iyon. Nahihiya rin naman kasi siya na tanggihan ang kaibigan niya lalo na at ang daming pabor na ang ginawa nito hindi lamang sa kan’ya kung hindi maging sa ina niya na reyna na nagkasala sa pamilya nito. "Alam ko na maliit na bagay lamang ang hiling niya na tulong kumpara sa ginawa niya para sa reyna, pero hindi ko pa talaga kaya na harapin muli sina Colton at Atasha."

Just like her brother, mabait at siguradong makakaakit rin ng kung sino man. But then, lumaki ang mata ko nang makita ko ang huling share holder ng kumpanya.. Lucian Agoncillo, 29-year-old male at may 108 million na share. Wait, is this his brother? Ang alam namin ay isa lang ang kapatid niya at 'yon ay si Sunniva. Because of curiosity, I opened my phone and searched his name online.. Lucian Agoncillo.

Sabay-sabay silang ngumiwi at umiwas ng tingin. Someone talked to me. "Princess Ace—" I immediately stopped her. "Hindi ako prinsesa! Lalaki ako, hindi ba? So everyone, from now on you all will call me Prince! Understand?!" I yelled at them with my eyebrows meeting. Tumitig sila sa akin na parang nakakita sila ng multo. Well, I can't blame them. The real Ace is a gay. "So?! Understood?!" I repeated. Mabilis silang tumango kaya tumango rin ako.

Si Fetty. "Uyy Fetterian, sinong leading man ko diyan?!" Tanong ko. Ni-isa kasi sa video wala akong gwapo na nakikita. "Si Jade! 'Di mo kilala?" Tanong niya. Umiiling-iling naman ako. "Tsk, siya ang anak ng may-ari ng university na ito. Ang pangalawang anak ng mag-asawang Mendez. Siya lang naman ang nag-iisang Harvey Jade Kent Slay Mendez." Sabi niya.

Kinailangan niya pa iyon ulit-ulitin para lamang maintindihan. Duke. Prinsesa. Hari. Pinakasalan ng Duke ang isang Prinsesa na apo ng Hari ng Denmark—at doon nagsimula ang apelyido nila? Kung ganoon, isa siyang. . .Pero imposible. Paano iyon nangyari? "Sinasabi mo bang isa akong—" Ito naman ang pumutol sa dapat niyang sabihin. "Prinsesa?"

"Sige na! Princess Keziah, kawawain muna siya!" "Haha..." Pigil na tawa ko. "Pft-HAHAHAHAHA!" Nakahawak pa ako sa tiyan habang humahalakhak dahil sa narinig. Fuck! Princess Keziah? HAHAHAHAHAHA! Ang corny niyon, ah!

What a small world. Hanep talaga magbiro ang tadhana. Iyan ang nasa isip ni Cindy habang nakatitig sa mukha ng lalaking masungit na nakausap niya noon na walang iba kundi ang dapat ay groom ni Lucy na ngayon ay magiging groom na niya. Si Adam Aldana ng Aldana Group. Kilala ni Cindy sa pangalan ang CEO ng Aldana Group ngunit kahit kailan ay hindi pa niya ito nakikita. At maging si Lucy ay hindi pa rin nakita ang mukha ni Adam. Kung nakita kaya ng pinsan niya ang mukha ni Adam at nakita nitong napakaguwapo at umaapaw ang sex appeal ng groom niya kahit na nakaupo lamang ito sa wheelchair, papayag kaya siyang pakasalan ang binata?

tanong ko pero umiling lang siya. "Hindi nga saka wala naman ako balak makinig." "Wala daw chismoso ka nga!" "Mikee.." napatingin naman kaming tatlo sa nagsalita at tumambad saamin ang miserable na itsura ni Prince. He's still gwapo pa rin naman pero halatang namumugto at malalim ang eye bags ni Prince. "What are you doing here? Tapos na tayo diba?" galit na tanong ni Mikee saka tumayo sa kinauupuan.

"Binabati kita sa iyong pagkapanalo, Prince Dylan." "Salamat!" nakangiting sagot naman ni Prince Dylan. Ang ilang prinsipe ay bumati din kay Prince Dylan, pero may ilang prinsipe talaga ang hindi lumapit sa kanya. Doon din makikita na may mga prinsipe talagang ayaw kay Prince Dylan base sa inaakto nila ngayon, parang si Prince Damon. Hindi ito lumapit sa puwesto kung nasaan sila Prince Dylan, nakatingin lang ito pero hanggang doon na lang 'yon.

nakangiti kong sagot sa kanya habang magkahawak ang mga palad namin Prince...Prince pala ang pangalan niya. Well, bagay sa kanya. Para kasi siyang prensipe ng kapogian. Ang mga mata niya, ang matangos niyang ilong at ang mapupula niyang mga labi ay para bang isang magandang tanawin na ayaw ko nang alisin ang paningin ko sa kanya