Priorities Quotes Novels & Stories

Sinamaan ko siya nang tingin. “Wala kang karapatang pandilatan ako, malayo pa ang biyahe natin at kapag nahuli tayo ikaw ang sumalo sa suntok ni Don Armando. Alam mo dapat ang priorities mo,” sermon ulit niya habang nagsusuot ng seatbelt. “I know my priorities, galing palang ako do’n,” sagot ko. Naniningkit ang mga matang ibinalik nya sa’kin ang tingin. “Alam kong marupok ka pero gamitin mo rin utak mo minsan.”

“What are your top priorities? At kung mabibigyan kayo ng pagkakataon. Nais ba ninyong palawakin ang inyong kumpanya, hindi lamang sa paggawa ng alak kun'di pati na rin ang iba’t ibang uri ng inumin? Perhaps building a larger brand not only within the city but worldwide?” I felt a spark of excitement at the question. “Definitely. That would be a great opportunity,” I replied confidently. “It has always been my dream, and I’m actively working toward achieving it. At tungkol naman sa mga pangunahing prayoridad ko, una ang pagbibigay ng de-kalidad na serbisyo sa mga kustomer, ikalawa ang maayos na pamamahala sa mga empleyado, at panghuli ang pagpapatupad ng isang mahusay at strategic marketing

Emails. Reports. Schedules. Meetings. Pero hindi ako nagmadali. Hindi ako nagpakabog. Hindi ako nagpanic. Iba na ang priority ko ngayon. Hindi lang trabaho. Hindi lang negosyo. Hindi lang career. Hindi lang responsibilidad. Kundi buhay. Paminsan-minsan, napapahawak ako sa tiyan ko. Hindi dahil may nararamdaman akong kakaiba.

sabi niya. Nanikip ang dibdib ko. “Noah, ayokong—” “Ara,” putol niya, mas seryoso pero hindi galit. “Hindi ka pabigat. At lalong hindi ka istorbo.”sabi niya. Sandaling tumahimik ang paligid. Ang tanging maririnig ay ang mahinang pag-ikot ng orasan sa dingding. “Simula nang dumating ka sa buhay namin.Nang mahanap ka namin.Ikaw ang una naming priority- naging mahalaga rin ang trabaho,kumpanya....mas mahalaga ka."dagdag niya.

Kinabukasan, nag-post si Alec ng isa pang update: isang larawan nilang dalawa na magkasama, na may kasamang taos-pusong mensahe. "As a company president, managing the business and generating revenue are important—but they’re not the most important. To me, a man’s top priority is to marry, build a family, and take care of his wife. Running a home teaches you more than any business textbook. If a man can’t handle family matters, how can he lead a company? So yes—family always comes first. And at home, I follow the orders of my lifelong leader—my wife." The message was bold, heartfelt, and clear—and it stunned everyone who read it.

nakita ni Anthony kung paano umamo ang mukha ni Emilt dahil sa sinabi n'ya. "you don't have to do that." sabi nito pero umiiling-iling lang si Anthony dito. "I forgot to do it last night, hindi ko alam na tatagal pala yung meeting namin." sabi n'ya pa dito. "So.." pinisil n'ya ang dalawang kamay nito. "This time, you're my most priority at kahit anong meeting pa iyan, Ikaw parin ang magiging priority. You're more important than that." sabi n'ya pa sa asawa and finally, Emily smiled at him.

“Yes, I know that.” “Kung may mga taong nanggigimbala sa’yo ay huwag kang magdalawang isip na tawagin ako.” “Luh, di naman ’yun pwede. Dahil baka busy ka o baka nasa business meeting ka.” “I will answer it no matter what happen.” Hindi ko napigilang mapangiti. Ang lalaking ito, kahit gaano kaabala ang mundo niya, ipinaparamdam sa akin na ako ang prioridad.

At lahat ng pamilya namin at kamag-anak, kaibigan at ka-business ng pamilya namin both side invited. Yung sabi nga ni Zaprine dadalo kayo o hindi ayos lang ang mahalaga nag-invite ako. My priority is my wife to be happy, hindi yung kayo pa ang iisipin ko. Yun ang message niya sa side ng family niya.

sabay turo ni Sining sa pader na may nakadikit ngang quotes for life. "Hahaha siraulo! Napaniwala mo 'ko ro'n, ah? Akala ko favorite quote mo 'yon, eh, kaya kabisado mo!" bulalas ni Seb. "Pero kung words of wisdom para kay Jaq..." tinignan niya ako na para bang alam niya 'yong nararamdaman ko at alam niya ang sasabihin. "Nothing is permanent in this wicked world. Not even our troubles. Kaya cheer up, Jaq. God doesn't give us what we can handle, God helps us handle what we are given." she said straight to my face and gave me a bright smile after.

“Hindi priority. Natanong mo na ba siya diyan?” “Ate! Alangan naman kung ako ang magtatanong sa kanya kung gusto niyang magpakasal sa akin.” “Loka, hindi iyon ang ibig kong sabihin. What I mean is kung iyan din ba ang priority ni Rekdi sa ngayon? Sigurado ka ba na pareho kayo ng stand na huwag munang i-prioritize nag kasal? Hanggang jowa jowa lang muna kayo? Landian lang muna na may label?”