Priorities Quotes Novels & Stories

Ito ang sandali ng katotohanan. "Gusto niyang makipag-ugnayan," paliwanag ni Enzo, maingat sa bawat salita. "Pero anak, kailangan mong maintindihan na ang iyong kaligtasan at ang iyong kapakanan ang priority namin." "Pero... hindi ba dapat masaya ako?" tanong ni Sophie, ang kanyang boses ay maliit at puno ng kawalan ng katiyakan. "Hindi ba dapat gusto kong makilala siya?"

Napanganga ako sa sinasabi nila. “Pero kayo daw ang prioritize ko." “Then ..this time kasama na si daddy sa magiging priority mo. And of course, tulad ng sabi namin, we double the price para kahit papano ay may kita ka." “Wait…ang sabi niya kasi okay na siya, maayos na siya at kaya niya ang sarili niya. So, bakit kailangan pa na magkaroon siya ng mag-aalaga sa kanya?”

Galit na galit ang babae kaya dalawang beses siyang tumapak bago siya nakapagsalita. "Whatever, hindi ako pumunta rito para ipaalam sa iyo. I have priority, kailangan mong ibigay ang bahay sa ayaw at sa gusto mo!" Lumingon si Aliyah, na medyo nagtataka: "Priority?" Ang babaeng sales manager sa tabi ng babae ay kalmadong nagsalita, "Kinakailangan naming i-verify muna ng mga mamimili ang kanilang mga pondo. Hindi ito batay sa first-come, first-served; ang priority ay ibinibigay sa mga customer batay sa kanilang net worth."

“Naiintindihan ko naman Mommy ang ibig mong sabihin” “Mabuti kung ganun anak, wag mong kalilimutan ang misyon ng pamilya natin. Kung ano ang priority natin . Kaya wag mo sanang kalimutan na patayin ang dagang ito! Wag mong kalimutan ipaghiganti ang pagkawala ng lolo mo!”

O mas inaalala niya ang hanapbuhay niya o ibang bagay na mas importante kesa sa pag-ibig. Samantalang ako nasa unang priority ko pa yata ang bagay na iyon kahit marami ako dapat gawin. Para lumakas ang loob ko. Kung siya kaya niya iless priority ang pag-ibig what more ako hindi ba na kailangan ko tutukan ang sakahan. Dahil kalaunan ako na ang magmamanage nito pagbalik nila Tito at Tita Shaila sa paris para tutukan amg kanilang sarilimg negosyo.

Pag nagsasalita siya ng seryoso, parang buong paligid ko, tahimik. Pag minsang dumaan siya malapit, ramdam ko pa rin ang init ng presensya niya. At pag titig niya... hindi ko masabi kung may ibig sabihin ba ‘yon, o ako lang ang umaasa. Kaya nga paulit-ulit ko nire-remind sarili ko. **Focus, Mhiya. Anak niya ang priority mo. Future mo, hindi ang puso mo.*

Doon pa lang, tapos na ang usapan. “Kung sobrang busy ka, mas mabuti sigurong tigilan mo na ang pagbabadya dito sa trabaho ko. Nakakaperwisyo ka lang.” Diretso kong binaba ang tawag. Walang pasintabi, walang pag-aalinlangan. Hindi ko kailanman ugali ang magpaikot-ikot kapag malinaw naman ang sagot. At kung may isang bagay akong natutunan sa mundo ng negosyo at pera, ito ‘yon: oras ang pinaka-luxury na hindi mo kayang ibalik. Ayoko itong sayangin sa mga taong hindi marunong mag-prioritize.

Nagbukas siya ng journal at nagsimulang magsulat: “I’ve survived chaos, betrayal, and pressure… but I am still standing. I am still focused. I am still me.” Bawat salita ay parang maliit na reminder sa sarili na kahit gaano ka-busy, kahit gaano kahirap, may karapatan siyang huminga, magpahinga, at i-prioritize ang sariling kalusugan at katahimikan. Physical and Mental Reset

natatawa niyang tanong. Sumagot naman ito, "Gusto ko lang bigyan ng thrill ang gabing ito since namimiss kita nang sobra. Ang dami kasing problema halos hindi na kita natutukan, shempre dapat first priority kita." Huminga siya nang malalim, ito naman ay umalis sa ibabaw niya at gumapang papuntang headboard. "Halika dito," anito.

he gave me assurance. Hindi ako nagsalita. Minsan naiinis din ako sa kaniya lalo na kapag ako ang inuuna ni Immanuel. I've been working for years on their company at alam kong hindi madali ang trabaho ng isang CEO, at kahit sabihin pa natin na expert na siya roon ay hindi niya pa rin dapat pabayaan ang kompanya lalo na at may malaking project na dapat pagtuunan ng pansin. "And you're not my least priority, Aya."