Priorities Quotes Mga Nobela at Kwento

“Naiintindihan ko naman Mommy ang ibig mong sabihin” “Mabuti kung ganun anak, wag mong kalilimutan ang misyon ng pamilya natin. Kung ano ang priority natin . Kaya wag mo sanang kalimutan na patayin ang dagang ito! Wag mong kalimutan ipaghiganti ang pagkawala ng lolo mo!”

O mas inaalala niya ang hanapbuhay niya o ibang bagay na mas importante kesa sa pag-ibig. Samantalang ako nasa unang priority ko pa yata ang bagay na iyon kahit marami ako dapat gawin. Para lumakas ang loob ko. Kung siya kaya niya iless priority ang pag-ibig what more ako hindi ba na kailangan ko tutukan ang sakahan. Dahil kalaunan ako na ang magmamanage nito pagbalik nila Tito at Tita Shaila sa paris para tutukan amg kanilang sarilimg negosyo.

Pag nagsasalita siya ng seryoso, parang buong paligid ko, tahimik. Pag minsang dumaan siya malapit, ramdam ko pa rin ang init ng presensya niya. At pag titig niya... hindi ko masabi kung may ibig sabihin ba ‘yon, o ako lang ang umaasa. Kaya nga paulit-ulit ko nire-remind sarili ko. **Focus, Mhiya. Anak niya ang priority mo. Future mo, hindi ang puso mo.*

Doon pa lang, tapos na ang usapan. “Kung sobrang busy ka, mas mabuti sigurong tigilan mo na ang pagbabadya dito sa trabaho ko. Nakakaperwisyo ka lang.” Diretso kong binaba ang tawag. Walang pasintabi, walang pag-aalinlangan. Hindi ko kailanman ugali ang magpaikot-ikot kapag malinaw naman ang sagot. At kung may isang bagay akong natutunan sa mundo ng negosyo at pera, ito ‘yon: oras ang pinaka-luxury na hindi mo kayang ibalik. Ayoko itong sayangin sa mga taong hindi marunong mag-prioritize.

Nagbukas siya ng journal at nagsimulang magsulat: “I’ve survived chaos, betrayal, and pressure… but I am still standing. I am still focused. I am still me.” Bawat salita ay parang maliit na reminder sa sarili na kahit gaano ka-busy, kahit gaano kahirap, may karapatan siyang huminga, magpahinga, at i-prioritize ang sariling kalusugan at katahimikan. Physical and Mental Reset

natatawa niyang tanong. Sumagot naman ito, "Gusto ko lang bigyan ng thrill ang gabing ito since namimiss kita nang sobra. Ang dami kasing problema halos hindi na kita natutukan, shempre dapat first priority kita." Huminga siya nang malalim, ito naman ay umalis sa ibabaw niya at gumapang papuntang headboard. "Halika dito," anito.

he gave me assurance. Hindi ako nagsalita. Minsan naiinis din ako sa kaniya lalo na kapag ako ang inuuna ni Immanuel. I've been working for years on their company at alam kong hindi madali ang trabaho ng isang CEO, at kahit sabihin pa natin na expert na siya roon ay hindi niya pa rin dapat pabayaan ang kompanya lalo na at may malaking project na dapat pagtuunan ng pansin. "And you're not my least priority, Aya."

“Meeting schedules. Merge them. Make sure walang conflict, Isa, especially sa Thursday.” Kinuha ko agad ang mga folder. “Noted po.” “Also,” dagdag niya, bahagyang tumigil, “if Real asks you to review his presentation for the investors, decline. Tell him I already assigned you other priorities. Move only if I say so.” Napataas ang kilay ko. “Sir, work-related naman po—” “I know,” putol niya kaagad. “Pero mas priority mo ang office ko.”

“Ganun ba? Noong dinala ako dito, wala ba akong cellphone na—” “Wala po, Sir. Kabilin-bilinan din po ng Daddy niyo na huwag kayong papahiramin. Kailangan niyo daw pong magpagaling muna. Iyon daw po ang top na priority. Huwag kayong mag-alala, VIP po ang floor.”

Pangungulit sa akin ni Mommy. Hayst para naman nasa utak ko ang bagay na yan ngayon. Tsaka wala akong ka balak balak pa na magka nobya sa ngayon dahil ang priority ko ay ang business ko at ang pag aaral. Pati na rin ang company nila Dad. Syempre priority ko rin yun kasi sa akin din lang naman mapupunta yun eh.