Priorities Quotes Novels & Stories

“Fúck him. Siya naman pala itong magloloko.” “Huwag mo na siyang isipin,” saad ko naman, now having the courage to look at her. “I brought you here to enjoy.” Sunod-sunod naman siyang tumango. “That's why you should jump now,” natatawa niyang sabi. “O, bakit ako?” tanong ko naman kahit na walang problema kung ako ang mauunang tumalon. “Ladies first.” Umiling naman siya. “Sa priority lane, nauuna ang mga matatanda. The same thing applies here.”

"W-wala huwag mo na lang pansinin ang sinabi ko. Nasabi ko lang ang mga iyon dahil naman siguradong mamimiss kita. Dahil hindi na ito tulad ng nasa bahay ka lang ni Gavin na p'wedeng isang araw babalik ka rin sa bahay natin kapag wala na ang tampo mo sa'kin o kaya p'wede ka pa naming puntahan doon ano mang oras. 'Pero ngayon alam ko naman s'yempre na kailangan mong i-priority ang pamilya mo at ganu'n din naman ako. Hindi tulad ng nasa tabi ka lang namin na kahit pa hindi tayo mag-usap alam ko na nariyan ka lang sa paligid."

"Yeah. I have to study at 4 kaya ngayon ako magjo-jogging." "Grabe ah. Sana all kayang mag time management. Sana all din maagang natutulog." Nangingiti siyang umiling sa akin. "Top priority ko ang med pero priority ko rin ang health ko." "Wow. Mr. Healthy ka na pala ngayon. Parang dati ikaw ang nakakaubos ng isang bote ng black label." Humagalpak pa siya. Iniwan niya ako roon para kumuha ng bibilhin.

“A businessman should always make the business a priority. Walang dapat na kahati. He should take every opportunity coming and do not waste time.” “Ano pa po ang silbi ng yaman kung malayo naman ang loob ng pamilya? “That’s not gonna happen. They’re happy because they have the money to buy anything. Connections to get everything they want in a snap.” Unti-unting bumagal ang takbo ng kotse hanggang sa tumigil iyon sa harap ng apartment niya. Magalang na nginitian niya si Oscric at bahagyang niyuko ang ulo bago malumanay na muling nagsalita.

napangiwi naman ako sa sinabi niya at mas lalo siyang natawa sa reaksyon ko. “Ang priorities ko ngayon sa buhay ay makapag-ipon ng malaki. Dahil marami pa akong utang. Kahit hindi naman naniningil ay iba pa rin ang pakiramdam na nakakabayad ako sa mga utang ko.” Paliwanag ko. "Okay, sabi mo yan eh,” aniya sabay tawa na naman.

"Siguradong maraming magpapapansin kay Sir sa oras na pumunta siya dito." Masayang kwento ni Ana, pero sa loob-loob ko ay hindi ako interesado dahil hindi ko naman priority ang mga lalake sa buhay ko ngayon. Priority ko ay ang pamilya ko. "Baka best pag punta ni Sir dito mapansin ka?" Sabi sa akin ni Ana na parang may halong panunukso. "Hay naku best, hindi yan ang priority ko ngayon, alam mo naman na sina tatay at nanay at mga kapatid ko ang priority ko. Ang kinabukasan nila ang priority ko sa ngayon."

“Makakahabol ka pa naman siguro kung aalis ka na ngayon.” “Wala rin naman akong balak pumunta.” “Bakit?” “Priorities.” Napaawang ang bibig niya. “May iba ka pa bang gagawin? Alam mo, Rusty, kahit ano pa ang ginagawa mo o sino pa ang kasama mo dapat palaging pamilya mo ang inuuna mo. Family always comes first. Sila ang dapat na priority mo.” “Uh-huh.” Mas lalong nanghina ang buo niyang katawan nang titigan siya nito nang mataman. “Pero naiintindihan naman nila kung sino ang priority ko ngayon.”

“Mahal na mahal din kita apo ko. Ipinakakatiwala ko na sa’yo ang Unicorn Marketing Agency. Alagaan mo itong mabuti.” “Makakaasa ka po na mas papalaguin ko ang kumpanya.” “Pero huwag mong isasakripisyo ang iyong pamilya kagaya ng ginawa ko noon. Oo, mahalaga ang trabaho o negosyo ngunit higit na mahalaga ang pamilya mo. Sila dapat ang iyong numero unong priority. Dahil kahit anong tagumpay mo sa negosyo o career, still kung hindi mo nabibigyan ang sapat na oras ang pamilya mo, balewala ang lahat. Ang relasyon mo sa pamilya ang pinakaimportante. Huwag ka sanang makakalimot.”

Parang kahit ba hindi nila sabihin in direct na hindi ako priority for them,e pinaparamdam naman nila ng paulit-ulit. Para ngang mas nanay ko pa si Yaya Sole e kesa kay Mom at parang mas tatay ko pa ang driver kong si Mang Pablo kesa kay Dad.That two persons give me advice na mas maganda sana kung sa tunay kong mga magulang nanggagaling.They give me the attention that my own parents can't give me...f*ck! It's hurt.

“Kung mahalaga ang pamilya sa kanya, baka balang-araw ay lumapit siya.” “Alam ko na may mga pagkakataon na hindi natin maiiwasan ang mga sugat ng nakaraan, pero ang mga bata ang kailangan ko ngayon. Sila ang aking priority,” sagot niya, ang damdamin ay nagiging matatag.