Priorities Quotes Novels & Stories

napangiwi naman ako sa sinabi niya at mas lalo siyang natawa sa reaksyon ko. “Ang priorities ko ngayon sa buhay ay makapag-ipon ng malaki. Dahil marami pa akong utang. Kahit hindi naman naniningil ay iba pa rin ang pakiramdam na nakakabayad ako sa mga utang ko.” Paliwanag ko. "Okay, sabi mo yan eh,” aniya sabay tawa na naman.

"Siguradong maraming magpapapansin kay Sir sa oras na pumunta siya dito." Masayang kwento ni Ana, pero sa loob-loob ko ay hindi ako interesado dahil hindi ko naman priority ang mga lalake sa buhay ko ngayon. Priority ko ay ang pamilya ko. "Baka best pag punta ni Sir dito mapansin ka?" Sabi sa akin ni Ana na parang may halong panunukso. "Hay naku best, hindi yan ang priority ko ngayon, alam mo naman na sina tatay at nanay at mga kapatid ko ang priority ko. Ang kinabukasan nila ang priority ko sa ngayon."

“Makakahabol ka pa naman siguro kung aalis ka na ngayon.” “Wala rin naman akong balak pumunta.” “Bakit?” “Priorities.” Napaawang ang bibig niya. “May iba ka pa bang gagawin? Alam mo, Rusty, kahit ano pa ang ginagawa mo o sino pa ang kasama mo dapat palaging pamilya mo ang inuuna mo. Family always comes first. Sila ang dapat na priority mo.” “Uh-huh.” Mas lalong nanghina ang buo niyang katawan nang titigan siya nito nang mataman. “Pero naiintindihan naman nila kung sino ang priority ko ngayon.”

Ang mga salita niya ay parang isang malakas na hampas sa aking dibdib, parang isang malaking bato na bumagsak mula sa isang matayog na bundok. Hindi ko mawari kung mas masakit pa ba ang kanyang mga salita kaysa sa pagkawala ni Mommy. "K-Kaiser?" ang aking boses ay halos hindi na marinig. "Serenity," sabi niya. "Kailangan mong intindihin na importante ang priorities ko. I need to focus on myself, on my goals. Wala nang time for distractions. I deserve better. You're not good for me. You're holding me back from achieving my full potential."

“Mahal na mahal din kita apo ko. Ipinakakatiwala ko na sa’yo ang Unicorn Marketing Agency. Alagaan mo itong mabuti.” “Makakaasa ka po na mas papalaguin ko ang kumpanya.” “Pero huwag mong isasakripisyo ang iyong pamilya kagaya ng ginawa ko noon. Oo, mahalaga ang trabaho o negosyo ngunit higit na mahalaga ang pamilya mo. Sila dapat ang iyong numero unong priority. Dahil kahit anong tagumpay mo sa negosyo o career, still kung hindi mo nabibigyan ang sapat na oras ang pamilya mo, balewala ang lahat. Ang relasyon mo sa pamilya ang pinakaimportante. Huwag ka sanang makakalimot.”

Parang kahit ba hindi nila sabihin in direct na hindi ako priority for them,e pinaparamdam naman nila ng paulit-ulit. Para ngang mas nanay ko pa si Yaya Sole e kesa kay Mom at parang mas tatay ko pa ang driver kong si Mang Pablo kesa kay Dad.That two persons give me advice na mas maganda sana kung sa tunay kong mga magulang nanggagaling.They give me the attention that my own parents can't give me...f*ck! It's hurt.

“Kung mahalaga ang pamilya sa kanya, baka balang-araw ay lumapit siya.” “Alam ko na may mga pagkakataon na hindi natin maiiwasan ang mga sugat ng nakaraan, pero ang mga bata ang kailangan ko ngayon. Sila ang aking priority,” sagot niya, ang damdamin ay nagiging matatag.

Marahan na sinabi ni Seneca ngunit sinusubukan lang nito kalmahin ang kanyang sarili. “At bilang nag- iisang tagapamana ng boung ari-arian ng pamilyang Aquinas at kompanya ng iyong ina, ang tanging aalalahanin mo lang ay ang mga habilin nila sayo. Ngunit ang prioridad mo dito sa totoo lang ang iyong kalusugan. Hindi sila matutuwa sa nakikita nila ngayon sayo. May buhay ka na kailangan mong panindigan.”

I said, almost in a whisper. “Ouch,” he mumbled, chuckling. That probably stings. But being honest is way better. “I still want to work on a lot of things, Zandrey,” I stated. “I’m with you.” “My priority is to be a good mother and a good daughter.” “Prioritize yourself too, Ai.” That’s what I wanted too. Hindi ako sumagot. Simply because I don’t know how to form the words in my head. At mukhang na-sense niya iyon because he suddenly spoke. “What do you want, Ai?”

Nagmahal lang ako at hindi ko alam kung kakayanin ko pa ba yung ganito. Naiiyak na lang ako sa kagagahan ko. Akala ko okay lang maging pangalawa as long as pinalaramdam niya na ako yung mas mahal niya. Hindi pala. Hindi pala okay na hindi ikaw yung unang priority. Ikaw nga yung gusto pero hindi ikaw yung may karapatan. No reply is a reply.