Novel & Cerita Priorities Quotes

They're also my first priority. "No, Levi. So don't worry."

“Okay, sige. Si Picca muna, siya muna ang tulungan mo, gawin mo lahat ng treatment, therapy, at kung ano-ano pa na makabubuti sa kanya, but I hope that someday I’ll become your priority…” “Danreve! Hindi na nga mangyayari ‘yon. Kahit kailan, hindi na ikaw ang magiging priority ko!"

"Mami-miss lang kita." "God. Wag kang makulit, Sophia. Umalis ka na, tatawagan na lang kita kapag kailangan kita and please, don't expect na ikaw ang ipa-priority ko. Mas importante ang negosyo ko at reputasyon ni Daddy." Huling saad ng lalake.

“Adrian has his priorities.” “Priorities, yes…” singit ni Daddy, mababa ang tono ng boses pero ramdam ang bigat. “Pero anak, hindi masama kung minsan ay ibaba mo muna ang trabaho. Hindi lahat ng bagay nakukuha sa pagiging abala.”

Ang totoo niyan natutuwa ako, gumagawa na ng effort si Well para makita at maka bonding ang anak namin. Siguro naman ngayon, alam niya na kong ano ang mahalaga sakanya? Kong sino at ano ang unang ipa-priority niya? Dati, hindi niya iyon alam at nakikita. Mas, importante sakanya ang past niya at ang future. Hindi niya inuuna ang present niya, 'yon ang gusto kong ipa-realize sakanya kong bakit mas pinili kong umalis kaysa mag stay sa tabi niya. Kami ang present niya ni Alle pero iba ang mas priority niya.

Hindi niya agad naintindihan. “Sir?” Bahagya akong ngumisi—pero hindi iyon biro. “Priorities,” dagdag ko. “You’re here to learn, avoid unecessary distractions like love life.” Tahimik siya sandali. “Opo, Sir.” Hindi na ako nagsalita pa. "Okay, you're dismiss."

“Fúck him. Siya naman pala itong magloloko.” “Huwag mo na siyang isipin,” saad ko naman, now having the courage to look at her. “I brought you here to enjoy.” Sunod-sunod naman siyang tumango. “That's why you should jump now,” natatawa niyang sabi. “O, bakit ako?” tanong ko naman kahit na walang problema kung ako ang mauunang tumalon. “Ladies first.” Umiling naman siya. “Sa priority lane, nauuna ang mga matatanda. The same thing applies here.”

"W-wala huwag mo na lang pansinin ang sinabi ko. Nasabi ko lang ang mga iyon dahil naman siguradong mamimiss kita. Dahil hindi na ito tulad ng nasa bahay ka lang ni Gavin na p'wedeng isang araw babalik ka rin sa bahay natin kapag wala na ang tampo mo sa'kin o kaya p'wede ka pa naming puntahan doon ano mang oras. 'Pero ngayon alam ko naman s'yempre na kailangan mong i-priority ang pamilya mo at ganu'n din naman ako. Hindi tulad ng nasa tabi ka lang namin na kahit pa hindi tayo mag-usap alam ko na nariyan ka lang sa paligid."

"Yeah. I have to study at 4 kaya ngayon ako magjo-jogging." "Grabe ah. Sana all kayang mag time management. Sana all din maagang natutulog." Nangingiti siyang umiling sa akin. "Top priority ko ang med pero priority ko rin ang health ko." "Wow. Mr. Healthy ka na pala ngayon. Parang dati ikaw ang nakakaubos ng isang bote ng black label." Humagalpak pa siya. Iniwan niya ako roon para kumuha ng bibilhin.

“A businessman should always make the business a priority. Walang dapat na kahati. He should take every opportunity coming and do not waste time.” “Ano pa po ang silbi ng yaman kung malayo naman ang loob ng pamilya? “That’s not gonna happen. They’re happy because they have the money to buy anything. Connections to get everything they want in a snap.” Unti-unting bumagal ang takbo ng kotse hanggang sa tumigil iyon sa harap ng apartment niya. Magalang na nginitian niya si Oscric at bahagyang niyuko ang ulo bago malumanay na muling nagsalita.