Prologue Examples Tagalog Novels & Stories

Napadaing sa sakit. "Simula ngayon, kailangan nating maging maingat. We should really start dating as for my parents not to be doubtful. Huwag kang mag-alala. Apat na beses ang makukuha mong bayad rito. Just follow what I want, then you can assure me the payment."

sagot nitong hindi pa rin makatingin sa kan'ya. "My God Kiah! Kaya ka naloloko kasi mabilis kang magtiwala!" inis niyang saad habang masama ang mukha na nakatingin dito. "'Di lahat ng kaharap mo ay mapagkakatiwalaan mo, okay? Matuto kang makiramdam!"

sabi niya sabay tawa at nagpatuloy naman sa pagsasalita, "Kaya siya open kasi may mga pagkakatao mo na alam mo na alam ko rin. Gaya nito, alam ko na Captain ka ng basketball team, alam mo rin na Captain ka ng basketball team. Gets mo?" Tumango naman ako sa kanya at nagpapatuloy na naman siya sa pagke-kwento, "Tapos ang pangalawa naman ay tinawag na hidden or close. Kaya siya tinawag na hidden is because may mga pagkakatao mo na alam mo pero hindi ko alam kung ano 'yun. Ang pangatlo naman ay ang Blind Area —" "Grabe 'no? Ang bintana, blind na pala ngayon?"

Muli niyang iginala ang kanyang mga mata sa paligid bago nagsalita ng malakas. “Magandang hapon sa inyong lahat mga kapatid. Paumanhin sa aming panghihimasok sa inyong bayan. Ngunit kami ay pagod na pagod na at uhaw na uhaw, dala ng walang hanggang paglalakbay. Ito ang unang bayan na aming natagpuan. Kung kayat naisipan naming magbakasakaling humingi ng tulong mula inyo, at makiusap na rin kung mayroon kayong paupahang maaari naming matutuluyan dito mamayang gabi. Nais sana naming ipahinga ang aming mga pagal na katawan kahit na sa ilang oras man lamang.” Paliwanag niya sa lahat ng naroon.

"Lola Selma, may problema po ba kayo kay Luke? Napatawid pa kayo ng bakod dala 'yang walis ninyo." "Aba!" naghihimutok na sumbong ng matanda, "'Yang binata rito nakakaawang tingnan. Hindi mo man lang ba nasilip ang bintana mo? Nagbibingi-bingihan ka na naman siguro gaya no'ng nasira ng pamangkin mo 'yong paso ko—ikaw talaga, Logan! Ikaw talaga!"

- sabi nito "Kung mahahanap mo"- Panunukso ko sa kanya at naglakad palayo sa kanya , "Mama ang galing mog magtago"- aniya ni Aadi , lumapit ako sa kanya at umupo sa tabi niya "Di lang marunong si Tiyo Trajan mo maghanap"- panukso ko kay Trajan "Hahha tama ka jan aadi"- umupo si Trajan sa harap namin

--- --- "THE SECOND LEGACY BEGINS WITH YOUR FAMILY." --- --- At doon ko napagtanto... --- Hindi pala katapusan ang pagtatapos ng mga proyekto. --- --- Ito ang simula ng isang bagong buhay. --- --- TO BE CONTINUED...

Na kaya siyang bilhin kapalit ng utang? Hindi siya sumagot. Tumalikod siya bigla at mabilis na naglakad palayo. Sumunod naman agad si Marco, at hinablot ulit ang braso niya nang mas mahigpit. “Pumayag na ang nanay mo!” bulyaw nito. “Bakit ka pa nag-iinarte babae—” “Edi si Mama ang pakasalan mo!”

Sana bigla na lang umalon ng malakas tapos tangayin ako because the next thing he said made me want to run away and just hide. "May sipon ka pa sa pisngi mo." ————— Hi! Please, note that Prologue to Chapter 03 are unedited and haven't been proofread. Expect grammatical errors and typography. Will edit it soon. Thank you and I hope you enjoy reading! Mwaps.

biglang bulong sa 'kin ni Brie na nagpagising sa aking sa reyalidad. I chuckled and kissed her cheeks. “Syempre, pogi talaga kasi siya ang Papa niyo.” “We have same eyes, Mama. Silver.” Yumakap ito sa 'kin. “Sabi ni teacher bakit daw silver eyes ko tapos sabi nung nang-aaway sa 'kin kasi baka raw albino ako. What is albino, Mama?”