Novel & Cerita Prologue In Tagalog

THE ONE-YEAR CONTRACT CHAPTER 21 APPLE’s POV "Tsss. Kapag nakalabas na tayo, I'll teach you some basic English, nang hindi na ako natat*nga sa'yo,” saad niya na ikinairap ko. "At ikaw pa talaga ang nat*tanga sa'kin? Ako nga ang dapat na nat*tanga sa'yo kasi ako ang madalas na hindi nakakaintindi sa'yo. Una, sabi mo mananagalog ka na, at kailan pa naging Tagalog ang English, aber? Ikalawa. Wala ka na ba talaga sa tamang katinuan at pumayag kang magpakulong? At ikatlo. Naliligaw ka pa nga talaga pagdating sa pagmamahal. Hindi kasi iyan hinahanap. Kusa iyang dumarating. A-Ako, kailan mo lang ako nakilala. Saka, h-hinanap mo ako. Kaya hindi ako ang—"

“Haha. Wala ka talagang alam.” Tumawa si Sophie, at sinabing, “Starting point lamang ang mga Infinity City. Ang tunay na paglalakbay ay magsisimula pagkatapos mong dumaan sa isang daan at walong mga Infinity City. Hindi mabilang ang mga malalakas na cultivator na pumasok sa Provenance, ngunit walang sinuman ang nakarating sa pagsisimula ng mundo.” “Kung ganun, naiintindihan mo ba ang mga salitang nakaukit sa Infinity Stele?”

Third Person Of View "Halikayo..." binuksan ni Aling Melinda ang pinto ng kanyang tahanan. Sa sala na may sementadong sahig na kulay pula magkatabing naupo sina Yuki at Celeste, kaharap si Aling Melinda na kay Yuki lamang nakatingin. Tila hindi katabi si Yuki sa asal na ipinapakita ni Aling Melinda.

Napa face palm si Grethel, “Hindi nyo ba pinaliwanag sa kanya?” Umiling si Rhei, “Si Dhirma ang nagbigay ng crest, akala ko ay siya na ang magpapaliwanag.”

paliwanag nya rito "ikaw po ba ay mayroong kagamitan na makikita ang iyong sarili?" tanung nya sa babaylan "Narito sabay abot sa taga sunod ang tawag nila sa kagamitang ito ay Salamin" "Kamangha mangha nakikita ng Maliwanag ang iyong Sarili " natutuwang sabi nya sa Babaylan "Tinignan ni Adelina kagaya lamang yan ng ating ginagamit pag gusto naten makita ang ating sarili"sabi nya rito

KATHERINE POV Ang muling pagdanak ng dugo ay hindi parin nagtatapos sapagkat nalalapit na ang nakatakdang oras ng propesiya. Ang dilim sa kalangitan at ang dugo sa karagatan ay magsasama sa pagkagat ng dilim. Ito na ba ang huli? Simula noong tumuntong kami sa labing walong edad, doon na nagsimula ang pagbibilang ng mga araw. Habang patuloy sa pag-ikot ang orasan, hindi ligtas ang sangkatauhan. “Este maistro fisco que,” (ipakita mo sa akin ang hinaharap)

dugtong niya na nanunukso ang mga tingin sa amin. "You can kiss your bride, Arken," nakangiting sabi ng judge. Nagkatinginan kami saka naramdaman ang mainit niyang labi sa akin. Saglit lamang iyon ngunit sapat na upang uminit ang kaliit liitang himaymay ng aking katawan. This is our first kiss. First kiss na pareho kaming matino at nasa sarili. Wala naman akong matandaan noong may nangyari sa amin dahil lasing na lasing ako.

Malayo na ito sa pinangyarihan ng landslide. Nakita sila ng mag-asawa na posibleng may-ari ng bahay. Mabilis silang sinaklolohan ng mga ito. "Dumanon kayo, apo!" sabi ng lalaking matanda na ibig sabihin ay tuloy kayo rito. Ilocano ang karaniwang linguwahe sa Baguio City. Agad naman nagdala ng basahan ang matandang babae at isang maliit na palangganang tubig.

Ang kaniyang mga pakpak na yari sa apoy at ulap ay nakabuka, habang ang kaniyang tinig ay umalingawngaw sa bawat kaluluwa ng bampira sa mundo. “SA PAGLIPAS NG SANGDAANG TAON, AKING PINAGMASDAN ANG INYONG MGA LAHI,” dumagundong ang tinig ni Bathalang Agamus, habang ang mga mata niya ay naglalagablab ng galit. “SA BAWAT HENERASYON AY PUNO NG DUGO ANG LUPA, AT SA BAWAT UMAGA AY MAY NAGBABANGGANG PULANG AT PUTING MGA KAPATID. SAAN PATUTUNGO ANG INYONG LAHI KUNG WALA KAYONG ALAM KUNDI MAGGANTIHAN?”

pumiyok ako sa huli. "Shhh...Oo tutulungan kita. Ito ang salamin ng katotohanan, Aloisia. Sigurado ka bang matatanggap mo kung ano malalaman mo sa huli?" Tinitigan niya ako at pinunasan ang mga luhang bumuhos. Tumango lang ako sa sinabi niya.