Proud To Be Pinoy Novels & Stories

I acted friendly. Kung Pinoy siya, ay quits na kami. Madali naman akong kausap. I will be friendly to him. Minsan lang ako nakakakita ng Pinoy rito. Mas mabuting maging magkaibigan nalang kami. Okay lang sa akin kahit na mukha siyang 'malignong kapre.' "A quarter. My mother is half, and my father is an Aussie. It's Brodie," he said snobbishly.

Napatango-tango na lamang siya na parang bata. "Kasi ako, kung ako lang naman ang tatanungin? Hindi ako magsasawang sabihan ka na proud ako sa 'yo kahit na magtagumpay ka man o hindi," Hinagod nito ng masuyo ang kanyang mga pisngi. "I'm always going to be proud of you no matter what."

Hindi na siya nagpaligoy-ligoy pa at agad na tumango. ‘Philippines, here I come.’

"Tangina. Narinig ba nila lahat ng sinabi ko? As in lahat?!" Napatango ulit ito. Halos hindi na nito mapigilan ang pagtawa ngunit ayaw nitong mapahiya sa mga tauhan. "Shit! Shit! Shit! Umm... Hindi naman siguro nila ako naiintindihan, 'di ba? Teka... mga Pinoy ba sila?" "Yeah. Apparently, I don't hire other nationalities for now. Pinoy Team ang narito sa firm ko."

sagot niyang medyo seryoso. Tumango na lamang ako at agad na tinungga ang alak. Humagod ang init nito sa aking lalamunan. Mapait pero masarap sa pakiramdam. Puma-party ako sa America pero iba pa rin talaga sa pinas gaya ng sabi ni Aiden. Mas masaya dahil totoong mga kaibigan ang kasama ko.

Inutusan pa niya ako’ng mag-double lock ng pinto dahil mahirap na raw ang panahon ngayon. Ang suwerte ko talaga sa mga kaibigan ko. One of the things I am grateful of when Mommy and I moved here sa Philippines. And one of the reasons why I never regret taking a leap of chance and faith with them and with their offered friendship. “Now, now, William.” I tsk-ed. “What am I going to do with you and your stubborn heart?” I sighed. This is a long night, indeed.

"Ladies and gentlemen, please allow me to introduce to all of you my handsome son na mana sa akin. Rain Tyler Montenegro!" Napatigil siya sa pagkain at saka napatingin sa lalaking nasa kanilang harapan. Napakaguwapo nang seryoso nitong mukha. Kamukhang-kamukha ito ito ni Mr. Montenegro. Kulay kayumanggi ang buhok nito, perpekto ang kaniyang kilay, mahahaba at makapal na pilik-mata na pumares sa maganda nitong kulay asul na mata. Kitang-kita rin ang linya ng panga nito. Malaki ang kaniyang braso at matipuno ang dibdib. Seryoso ang mukha nitong nagpalipat-lipat nang tingin sa mga taong nasa kaniyang harapan. Lumapit ang isang may edad na babae sabay halik sa kaniyang pisngi. Kahawig na rin ito

Sapat na ang anim na buwan upang maisakatuparan niya ang lahat. "Nagsawa na marahil sa mga babes sa State kaya napasugod pabalik ng Pinas." mula sa likuran na wika ni Jorakz. Halatang kararating din lang nito. Napangiti na lamang si Eugene sa sinabing iyon ng lalake. "Hey! I thought hindi ka darating." masayang pahayag ng binata, sinalubong na rin ng yakap ang kaibigan.

“Sa sobrang galit ng Ninong mo ay nagbook na agad ng flight pauwi rito sa Pilipinas,” Enjoy reading po! 🫶🏻🩵🌹

“What are you talking about? Todo tangi na saad ni Menard habang pinaglalaruan ang oatmeal sa kanyang bowl. “See? Ang hilig mo pa mag-English tapos ang kinis ng kamay mo. Mamaya, malaman ko na lang pinakamayamang tao ka pala sa Pinas. Kasi naman, kaapelyido mo pa ang may ari ng Young Group.” “Ang dami mong alam. Hindi na ako magrereklamo.”