Proud To Be Pinoy Novels & Stories

“Tulad nga po ng sabi nila na yakapin ang iyong sarili at maging proud dahil walang gagawa nito para sa'yo kundi ang sarili mo lang.” “Yeah, I agree with you.” Sabat ni Patrick. Ngunit ma-pride talaga ako kaya hindi ko siya hinaharap. “Proud ka talaga sa sarili mong katangahan kasi wala naman ibang gagawa niyan kundi ikaw lang.”

CHAPTER 59 VIN POV Walong buwan na din ako dito sa Singapore. Gustuhin ko man umuwi ay pinipigilan ako ng mga magulang ko lalo na si daddy. Dito lang daw muna ako. Saka na lamang daw ako umuwi. Yun ang palaging sinasabi nya sa akin sa tuwing nagtatangka ako na magpaalam dito na uuwi muna ako ng Pinas.

Maganda rin ang kalangitan ngayon dahil sa kitang-kita ang mga bituin. "Proud? Bakit? Eh, hindi ko pa nga natutupad ang gusto kong makapag publish ng mga story ko!" Nakanguso kong saad pero ngumiti lang ito. "I'm proud, dahil nakaya mo! Imagine, ako pa ang nag uudyok sayong umalis! Pero takot na takot kapa dahil nag aalala ka sa mga mangyayari." Sabi nito kaya naman napangiti rin ako.

Sa pagkakataon na 'to, we exchange our vows, and this time it's from our heart. "Hindi mo alam kung gaano mo ako pinasaya ngayon. Hindi ko naisip sa buong buhay ko na mangyayare 'to. I'm happy. I'm so happy and thank you. Salamat dahil kahit nagkasakitan tayo ng ilang beses ay sa ganitong okasyon pa rin tayo tumungo. I love you. Mahal kita probinsyano ko. Salamat sa pagdating sa buhay ko," umiiyak na sambit nito.

sarkastikong tugon niya. “It’s because I own this, did you forget, pinagbawalan na kita di ba?” “Huh! Grabe, hindi ko alam na ganyan ka pala kayabang at kasama. Tama nga ang mommy ni Chinee sa sinabi niya noon sayo. Hindi ka dapat naninirahan dito sa Pilipinas dahil hindi ka naman taga-rito. Grabe ako pa talaga ang binabawalan mong tumuntong sa sarili kong bansa.”

Iyon bang banyaga ang hitsura pero pinanganak lang dito sa Pilipinas. Pansin ko ang pagalaw ng panga nito nito saka napailing. "I---- I'm sorry but taking a picture isn't my thing. And mom is also like that so I don't have any on my phone." Sagot nito na bahagya kong ikinaawang.

Who wouldn't be proud? As a mother, it's really good to see how our children reach out their own achievement in life. Just like Yana Montallejo. Kahit naman ako, masaya ako everytime na nakakagawa ng Isang magandang bagay si Pio sa murang edad nito.

Ganun siya ka ma-pride. And looking back of what we've become, masasabi kong ang nanay ko talaga ang pinakaulirang ina sa lahat ng mga nanay. I'm so proud of my mom dahil nakuha niyang itaguyod ang pamumuhay namin sa sariling lang niyang pagsisikap.

Saad ng Pinoy nars na si Joy. “Ay, bakit naman maprepressure hindi ko naman sila kinukulit. Nandito ako sa America, samantalang sila nasa Pinas, sa bahay nil ana niregalo ko pa. Kaya umaasa lang naman ako na baka lang naman may mabuo na sila sa tatlong buwang pagkakalayo ko sa kanila.” Ani ng matanda na hindi napigilang ikailing at ikangiti ng mga nars na nasa loob.