Proudness Quotes Novels & Stories

"Totoo naman, naisip ko rin 'yan. Hindi tayo privilege na mga nilalang atsaka ayan hirap sa mga mayayaman na matapobre, eh, gusto lang palaging yumaman nang yumaman!" Tama nga, sayang nga naman ang lahat pero sa oras na ito tataasan ko muna ang pride ko. Hindi ako hihingi ng tulong kay daniel para sa bagay na kagaya nito. Hindi sa wala akong pake sa mga kapitbahay ko pero kasi alam kong ang gagawin ko ay tama, hindi ko ibababa ang sarili ko sa isang mapagmataas na kagaya ng daddy niya!

Sabi nya kaya napatingin ako sa kanya, so alam nya? He’s smiling, his eyes is showing how proud he is of what I become, dati pa lang ramdam ko naman na proud sya sa kahit anog bagay na gawin ko, mula sa almost perfect quiz, sa hughly graded projects, sa research, sa thesis na nabigyan ng award, lahat yon gusto nya lagi i-celebrate, he was always been proud of my achievements, gaano man kaliit yon.

“Kapag hindi binababa walang mangyayari. And if you ask me if I can swallow my pride? Of course, I can!” Tumingin ako sa mga mata niya. “ Paulit-ulit ko na nga yan ginawa eh. Nilulunok ko ang pride ko kahit ilang beses na akong niyurakan.” —————————— 05-21-2024

sabay ngiti n'ya dito. Ngumiti si Gideon sakanya ng malungkot. "Hindi ko alam kung kailan magiging proud sakin si Dad. Ilang achievements pa ang kailangan kong maabot para masabi n'ya sakin na proud siya. Puro pagkakamali ko yung nakikita n'ya and it's suffocating." ani ng binata sakanya kaya niyakap n'ya ito ng mahigpit.

"When I proudly raised my hand during recitation in class, only to come up with a wrong answer. They mocked me after that. I'm too boastful to be wrong." Napaismid ako nang mahina. "Nakakahiya nga." "My turn." He slightly moved. "Motivation mo in life?" "Perhaps to experience true happiness, one must accept the broken self." I can remember that line clearly. And the activity went on. ***

“Hangga’t kaya ko, sinusubukan kong unawain ka pero, parang sobra naman ‘to? Kaya mo talaga akong ipagkanulo para sa pera?” Hinawakan siya sa magkabilaang braso ng nakatatandang kapatid habang nakatingin sa kanyang mga mata nito nang lumuluha. “Kailangan mong maging praktikal, Liberty!” mariing sambit nito. “Sa mundong ginagalawan nating ngayon, kapag inuna mo ang pride mo bilang mahirap, talo ka! Hindi ka lang magiging isang kahig-isang tuka, gagapang ka! Naiintindihan mo ba ako?”

alok ko sa kaniya, pero tila hindi pa rin iyon sapat sa kaniya. “V, gusto ko sana ay ‘yung sariling paa at kamay ko ang mag-aangat sa akin. Sariling pawis at dugo ko. ‘Yung gawa mismo ng sarili kong kakayahan. Hindi ko rin kasi gusto ‘yang biglang shortcut, hindi nakaka-proud.” Kakaiba din ito. Naiingit, pero nung gusto mo nang tulungan, aayaw naman. Mataas din ang pride. Pero gets ko naman siya. Mainam naman talaga ‘yung umangat ka sa sarili mong paa, hindi sa tulong ng iba. Okay, gets ko siya.

pero ang mga mata niya ay nagtatanong. "Is she ready for the consequences of her pride?" tanong ng lola ko. "She’s ready to fight for what she believes in... Lola," sagot ko habang naglalakad palagpas sa kanya. "Pride is a dangerous thing... Adrian... it can burn down an entire empire just to save a single ego," paalala niya. "Then let it burn," sagot ko bago tuluyang pumasok sa kwarto ko.

When she ended her hug i said: "I will be proud to be introduced as her daughter Tita"I will be as proud as i have never been .I will be proud of the woman who brought me to this world , i will be proud with the man that raises me even after fighting his own war ,i will be proud to the man who would want to see me grow up freely like he's never been allowed to.I will be proud with the family God put me .Because He won't give you to something bad or something you can't walk through.I belong to this family because i really belong here and they have something to teach me.I won't be here for a bad reason,my existence aren't a bother ,and that i am always treasured no matter what.

"Gusto kong sabihing proud ako sa'yo. Yeah, I am truly proud of you. Binabawi ko na 'yung sinabi ko noon Art, hindi ka duwag. Hindi kana lang puppet ng mommy mo ngayon. Hindi na ikaw 'yung batang takot maparusahan at ma-ipadala sa America. "You're not the same anymore. Hindi ko ito na-pansin noon, nakakalungkot na hindi ako 'yung kasama mo noong mga araw na 'yun. I failed to wipe your tears and pat your shoulder when you needed. It's sad to think that I've been so harsh of you years ago, I've been so selfish and close minded. Nakaka-panghinayang pero ano pa bang magagawa ko? It's past, what matters is the current time. And since I'm still here and you're still lending me your ear, then I'll