Psychopath Eyes Novels & Stories

seryoso niyang sinabi na para bang wala na akong choice at rekta sa mga mata ko ang tingin niya na hindi ko naman mapigilang hindi salubungin. Maamo ang mukha niya hindi hamak sa Kuya niya, ngunit may bahid lupit at tigas din, natatabunan lang ng madalas niyang pag-ngiti. But his eyes are too dangerous too, tipo ng lalaking kaya ka namang pagpasensyahan wag mo lang sasagarin.

Subalit hindi doon namahinga ang tingin ko kundi sa mga mata niyang galit na galit na nakatingin sa akin. Ubos lahat ng tapang ko. Hindi ko alam, hindi ko alam ngunit meron sa akin na para kaming magkakonekta, na para bang ramdam ko ang nararamdaman niya. He's eyes. . . he's eyes that full of hatred but scream that his in pain. Parang bigla ko nalang siyang gustong yakapin ng mahigpit at humingi ng tawad. Bumaba ang tingin ko sa mga kamao nitong lumagatok ng ikuyom niya ito, at sa panga nitong gumagalaw, naglalabasan rin ang ugat nito sa leeg.

Joker na pala ako ngayon. “Really wife? So your husband is a mafia boss now and what’s the other again? Oh drug dealer. I see.” There’s something on his voice. I can see his eyes. The color of it is in the shade of blue but it looks so sad. Kumikinang ang ganda ng mata niya sa madilim na kwartong ito. He’s laughing but his eyes didn’t. At bakit parang hindi siya madman gaya ng naririnig ko?

So secured. Hindi ko rin maintindihan bakit nakakaramdam ako ng kapayapaan sa ilalim ni Lazarro. Parang walang kayang manakit sa akin ngayon dahil naririto siya... Prinoprotektahan ako. I look up. He is looking at me-Intensely. Worry are very evident in his ocean blue eye and white eye. The world shrank until there was only his eyes, looking at me full of calmness and softness.

Ang lamig ng bawat katagang binitawan nito ay parang may kalakip na galit na hindi matatawaran. Matapang ang mga mata niyang sinalubong ang tingin nito. Umaasa siyang kahit papaano ay makita niya ang kulay ng mga matang inaasam niyang makitang muli para makumpirma ang kanyang hinala subalit hindi. Nagkakamali siya ng inaakala. She was now staring into a pure black deep set of orbs.

Iyong tawa na dapat sanang gagawin ko ay tinago ko lang sa pamamagitan ng pag-s****p sa inorder naming kape. “We can provide proofs if you want so stop looking at me with that ridiculous stare. I don’t like this situation either,” he said, sharply. I nibbled the insides of my lower lip in nervousness. He was so intimidating with that dark stare from his eyes. I can’t pinpoint what his eye color is, it looks grey but blue at the same time. Hindi rin napapalitan ang linya ng labi niya, kanina pa iyong pantay na pantay bukod sa kung magsasalita siya. I gotta admit, this man got the looks, but the downside is his personality. Titig pa lang niya sinasabihan ka na agad niyang huwag lumapit sa kani

Kung si Terrence dapat na magpacheck up sa psychiatrist, well she should see an ophthalmologist nang sa ganun luminaw ang mata niya at hindi na siya muling mahulog pa sa lalaking kagaya nito. "I'm starting to hate your eyes. I hate the way you look at me," sabi pa nito. "Just let me go bastard!" "I hate your mouth too," may diin nitong bigkas at hinawakan siya sa batok bago walang pasabing siniil ng halik! Ay dios mío! Did he just kissed her? Nanlaki ang kanyang mga mata at hindi siya nakagalaw. Animo naestatwa siya sa gulat dahil sa hindi niya inaasahang ginawa nito.

Napaka perpekto ng mukha ni Dark sakaniyang paningin. Ang mata nitong almond shape eyes na kulay brown na animo'y mata ng pusa na nakakaakit kung tumingin ay tila kayang lumusaw ng malamig na damdamin, samahan pa ng malago nitong kilay na bumagay sa hugis ng kaniyang mga mata.

Walang gana akong tumayo para umalis na ng napadako ako sa huling pagkakataon sa salamin. For once, I looked at my eyes, and memory suddenly flashed on my mind. I hate how my eyes scream vivid, and people can easily search through my soul no matter how I tried to hide it deep inside. My eyes are the only thing I hate the most on my face. I hate how people can easily read it. My eyes can easily perceive things, and I hate that people can easily see through them. They see it as my greatest asset, but I see it as the worst. My eyes always scream loneliness and longing. It never showed emotions at all.

Gusto kong magwala lalo pa nang makita ang isang lalakeng nasa likuran niya't nakapulupot ang braso sa bewang niya. "Motherfucker." My response is visceral, nasuntok ko ang salaming dingding. Every psychopathic instinct in me screams to barge in there and get my gun. Ubusin ang bala noon sa ulo ng gagong panay ang bulong sa tainga ni Bree. I want to kill the mudak and then raise him from the dead para lang muling patayin. I was on the brink of madness when Bree raised her head. Nagsalubong ang mga mata namin. Her beautiful brown eyes shine. She started to move her hips. So graceful, and innocent, and yet I saw a kitten hidden inside. Ready to strike anytime.