Published In Tagalog Novels & Stories

Nagtagpo ang mata namin at sa puntong iyon ay mas nagsilabasan ang mga luha ko. Litong-lito ang utak ko pero ang ang puso ko parang gusto nang lumabas. Nakakaramdam ng sakit at pagkasabik. "Naaalala parin ako ng puso mo, Aloisia. Magandang senyales iyon na balang araw maaalala din ako ng utak mo." Hindi ko na napigilan ay lumabas ang hagulhol ko sa bibig ko at yumakap sa kanya. Niyakap ko siya ng mahigpit na para bang matagal siyang nahiwalay sa akin.

"Talaga?" Tumango ito "Oo naman, darling." Ngumiti siya rito kaya nakita niya ang pag-aliwalas ng mukha nito. "Naniniwala naman ako." "Talaga? So, pwede na akong tumabi sayo?" "Sige!" Mabilis naman itong umikot at agad na tumabi sa kanya, ang mga braso nito ay pumulupot sa kanyang baywang. Sumiksik siya sa katawan nito.

Dala nga siguro ng insecurities ko ang mga negative thoughts ko. Ilang saglit pa ay muling bumukas ang pinto at umalingawngaw sa buong kwarto ang isang eksaheradang sigaw. “Panaginip, jusko! Napaano na naman, bruha? Nasobrahan ka ba sa bayo at naospital ka naman ngayon? Nabalian ka na ba ng baywang—Ohhh, hi?”

you have a job tomorrow, do you want tobe fired? "ba-bakit ba lage monalang sinasabe yan Mr.montaire mukang bang gusto kung ma fired sa trabaho. Atsyaka mag tagalog ka nga nandito ka sa pilipinas kaya mag tagalog ka para mas lalo kitang maintindihan para hindi nako mahirapan kaka translate sa utak ko alam mo bayun. "sumakay kana sa kotse ko ihahatid nakita sa bahay mo.

Malayo na ito sa pinangyarihan ng landslide. Nakita sila ng mag-asawa na posibleng may-ari ng bahay. Mabilis silang sinaklolohan ng mga ito. "Dumanon kayo, apo!" sabi ng lalaking matanda na ibig sabihin ay tuloy kayo rito. Ilocano ang karaniwang linguwahe sa Baguio City. Agad naman nagdala ng basahan ang matandang babae at isang maliit na palangganang tubig.

Hindi nga lang niya maalala kung saan. Bumuntong-hininga siya at napailing. Nang tapos na siyang magsulat ay agad na niyang nirolyo iyon at bumalik na at inihulog na sa bowl na nakapwesto sa gitna. Tapos na rin ang iba pero wala pa si David sa pwesto nito. "Anong sinulat mo?" nakangising tanong ni Maya. Nagkibit-balikat siya. "Wala akong maisip, eh. I just wrote 'Lucifer's my dad.' Sa iyo?"

hindi maipaliwag ang ekspresyon ng taong to, at bigla biglang may malamig at nakakamatay na aura ang nakapaligid sakanya. Siguradong tapos na si Jate. Isang kotse na nagkakahalaga at hindi bababa sa ilang daang libong dolyar. "Bulag ka ba? Alam mo ba kung magkano ang halaga ng sasakyan na ito? Alam kong hinding hindi mo ito kayang bilhin kahit na paghirapan mo ito sa iyong buong buhay!" "Bastardo ka!" Nang makilala niya si Jate pala ito. "Oh, ikaw pala, ang tinaguriang live in sone in law!" Sabi ng binata na may madilim na ekspresyon.

" gulat na tanong niya. "Oo, taga sa amin 'yan, pero hindi ko siya ganoon ka-close kasi umalis din ako rito sa Pilipinas, to study abroad." "Taga sa inyo? Meaning kilala din 'yan ni Joni?" tanong niya ulit.

sagot ko sa kaniya. Actually, hindi pa naman talaga ako gutom kaya lang ay si Agatha ang nag-aaya sa amin na kumain, dahil gutom daw siya. Bigla rin akong nag-crave ng japanese food nang makarating kami rito kaya kakain na lang din ako.

Kaya, kaagad niyang sinilip ang mga ibang posts at inalam ang buong detalye. Napatakip siya sa kanyang bibig at halos mangiyak-ngiyak nang makita niya ang sarili sa screen ng balita, "This is not true!"