Pulang Bahay の小説・ストーリー

kibit balikat kong tugon “Baka sa halip na sa bahay tayo mauwi ay sa morgue..” aniya na tatawa-tawa. “Hindi ko naman hahayaan na doon tayo mauwi, love. Kontrolado ko naman ang pagda-drive.” “Hindi naman uuwi ang mga kasama natin sa bahay.. Solo natin buong gabi ang bahay kaya hindi ka na dapat pang mag-apura.” paalala saakin ni Aia.

Inside – Elijah Biglang nag-off ang device. Tumahimik ang paligid. Walang sumabog. Walang nangyari. Pero ramdam niya— Hindi ito tapos. “I’m leaving,” sabi niya. “Go,” sagot ni Yuhei. Walang pumigil. Return Paglabas niya ng building— Iba na ang pakiramdam. Hindi na siya nag-iisa. Hindi na rin siya safe. Back to Base Pagbalik niya—

sagot n'ya sabay off ng connection n'ya dahil paniguradong mura ang aabutin n'ya dito. Natawa na lamang s'ya ng ma imagine ang mukha nitong lukot na lukot at parang binagsakan ng empyerno. Mabilis s'yang nag drive pabalik sa safe house. Kailangan n'yang bumyahe pauwi ng Pilipinas ngayon. Sisilipin n'ya muna ang kapatid sa Pilipinas at kapag nasiguro n'ya ng maayos ito, babalik din agad s'ya dito para sa asawa at mga anak.

Parang biglang gumaan ang kanyang pakiramdam. Sana sa muling pagbabalik sa kanilang tahanan ay magbago na ng tuluyan ang lagat. Magkakaroon na sila ng katahimikan at kapayaan ni Jav. Muling manunumbalik ang saya ng kanilang pagsasama. Binuhay ni Jav ang makina ng sasakyan at pinaandar palabas ng mansyon.

“Papasukin mo siya.” Umalis ang katulong at pagbalik ay kasama na nga si Asher. “Let's go home,” sabi niya, making me chuckle. Ni wala man lang kahit na anong pasabi kahit na nakita na niya ang mag-asawang Hills. “Sinabi ko na, we're done. Mahirap bang intindihin yon?” tugon ko. “Sinabi ko na rin na sa bahay ka uuwi. We're still married at–” Hindi ko na siya pinatapos pa.

Samantha Pov... Dalawang buwan na ang nakakalipas simula nakalabas si kuya at nakabalik na rin sa trabaho giving me the chance to go back sa Autralia. Excited akong makabalik sa Australia at ipagpatuloy rin ang aking buhay doon, ngayong maayos na ang pamilya ni kuya ay malaya akong babalik sa Australia. Andito ako sa kanyang opisina inaantay ang pagbalik niya galing sa kanyang meeting. Gusto ko muna siyang makabonding sandali bago ako umalis.

Nang matapos na ako ay binuksan ko naman ang bintana ng aking kuwarto, kaagad na gumuhit ang ngiti sa labi ko nang malanghap ang sariwang simoy ng hangin, huni ng mga ibon at ang ingay ng mga alagang manok ng kapitbahay na nagsisitilaukan. Nasa probinsiya na nga talaga ako at nakauwi na. Muli kong pinuno ng hangin ang dibdib ko. "It feels good to be back home," pabulong na sabi ko habang nagmamasid sa bakuran namin. Ngunit nang maalala na kailangan ko nga palang maghanda ng umagahan para sa amin ni Popsy ay mabilis ang kilos na hinablot ko ang aking tuwalya at isinabit iyon sa balikat ko upang lumabas na ng kuwarto at makapaghilamos na muna.

montaire, baka malate natayo sa flight "sa huling tingin ko sa napakagandang paligid. hihilingin ko nasana pagbalik ko dito kasama kona yung taong makakasama ko habang buhay. "mga ilang oras lang ay nakabalik nakami sa pilipinas. umuwi narin ako ng bahay para makapag pahinga dahil siguradong bukas trabaho na ulit. pero hanggang pag uwi hindi ko parin makalimutan yung pinaka magandang nangyare saken kaya salamat sa boss ko. "nakakapagod pero worth it. saad ko habang nagkakamot ng likod

Saka atubiling pumihit papasok sa pinto ng kanilang bahay. "Pumasok kayo..."

sagot ni Evelyn habang naglalakad sa paligid. Sa pagtatapos ng kanilang bakasyon, ang pamilya ay bumalik sa kanilang bahay na may mga bagong alaala at mas pinatibay na relasyon. Ang kanilang paglalakbay ay nagsilbing paalala ng halaga ng oras na magkasama, kahit sa mga abala at masalimuot na bahagi ng buhay.