Pulang Bahay นิยาย & เรื่องราว

mahina kong sabi at naramdaman ko na ang pagtulo ng mga luha ko. "P-po Mam?" "They're back" *******************

Muling wika niya, kaya agad na itong lumabas. Tiningnan ni Dell, ang pinamili ni Beth, na damit pati na rin sapatos. Pumili siya rito at agad na pumasok sa banyo. Matapos siyang magbihis, ay agad siyang bumaba. Gusto niyang sulitin mo na ang araw na nasa probinsya siya, dahil kapag babalik na siya sa syudad. Ikukulong na naman ni Dell, ang sarili niya sa kanyang opisina.

"Grabe! share your blessings naman, masama ang nagdadamot sa kapwa, alam mo ba iyon?" Sasagot pa sana ako nang marinig namin ang buzzer. It was an indication na pwede na kaming bumalik sa klase o sa kung ano pa man ang ginagawa namin. Pinauna na muna namin na makabalik ang iba bago kami sumunod. Isa lang naman ang klase namin ngayon kaya makakauwi na rin ako mamaya. I just wish he's already home waiting...

Sa ekspresyon pa lang ng mga mukha ay halatang may dala-dalang good news. "Good news ang dala-dala namin, mother and father. At kaya kami maagang bumalik ay home promotion na kaming parehas. Hindi ko na kailangang bumalik sa Basilan. Kay kambal n'yo itanong kung ano ang good news galing sa kaniya at kung bakit nandi---"

tanong ko. "Yup, before 6 am dahil umuwi pa ako at naligo sa bahay. If you want to come back in our house, you can freely move back... You know, hindi lang ako ang nakaka-miss sa 'yo, miss ka na rin ng bahay natin."

“Eh di puwede na.” Napatingin ako sa kanya. “Mayee!” “Ano?” “Hindi yun okay.” “Bakit naman?” “Paano kapag bumalik na yun?” Nagkibit-balikat siya. “Eh di welcome back.” “Welcome back ka diyan.” Napailing ako. “Paano kung dumating isang araw tapos biglang may kumatok sa bahay nila?” “Tapos?”

“Ikaw na ang bahala…” Napabuntong-hininga siya bago lumabas. Pagbalik niya ay may dala na siyang paper bag. “Doon ka na lang sa bahay maligo,” alok niya. Wala na akong lakas para tumanggi pa. “Okay…” Tahimik ang biyahe papunta sa bahay niya. Pagdating namin ay hindi ako nag-abala pang na pagmasdan ang buong paligid. Kahit halatang maganda, malinis at minimalist ang bahay.

“Not as happy kung maaga tayo pero okay na ’to. May isang araw tayo na tayo lang bago dumating ang buong team.” Agad na sumilay ang ngisi sa labi niya. “We will make sure this one day is spent well.” Dahil sa paghahanap namin ng bahay, naantala ang isang araw na dapat ay pang dalawang araw namin sa Palawan. Now, aside from going to Palawan, I am also looking forward to going home because of the new house. Lahat ngayon ay nagpapa-excite sa akin. Suddenly, because he's back, my life became exciting again.

Pabalik na kami ng penthouse nang bumalik na yata ang dila niya o saka lang nakaalala na marunong pala siyang magsalita. “I wanna go home.” Halata ang pagta-tantrums sa boses niya. “Dumating na ba ang kuya mo?” “I just wanna go home.” “Sa isla tayo. Call Bruno and tell him na hindi ka uuwi ng tatlong araw.” “I won’t go with you.”