Pulang Bahay Novels & Stories

Puno ng pag-aalala nitong tanong. "Home," mahina niyang sambit. Home... Umalingawngaw sa kanyang pandinig ang sarili niyang mga salita. Is that house really her home? A home built with lies and deception? "Pero niloloko ka niya! Bakit ka pa babalik doon?"

pinaka-maingat na sagot kapag hindi sigurado. “I’m going home to Makati, but I will wait for you. When you think about coming back to me, I am always there Faye. Babalik ka sa akin. Babalik ka. That’s an order from your boss.” Tumalikod siya at humakbang hanggang sa pintuan. “Anong lugar ko sa ‘yo kung ikakasal ka naman? Kabit?” Umiiling ako habang tumatawa. Joke ba siya?

Nalululang tanong niya, isa sa mga plano niya sa pagbalik dito ay muling magtayo ng bahay sa kanilang lupa kung nasaan ang bahay nila noon at hindi niya akalaing iyon din ang gusto nito. "Because I love my little kitten," inilagay pa nito ang isang kamay sa bewang at ang isa ay inilagay sa ilalim ng baba na parang nagpapagwapo at kumindat sa kanya. "I will here with you. Hindi na ako babalik sa city dahil kung saan mo gusto doon ako. You are my home, little kitten."

--- Pagbabalik sa Kasalukuyan Sa pagtatapos ng kanilang pag-uusap, ang grupo ay nagkaroon ng bagong pananaw sa kanilang layunin. Ang bawat hakbang na kanilang ginawa ay nagbigay sa kanila ng lakas upang magpatuloy sa kanilang misyon. Ang kanilang pagbalik sa lumang bahay ay nagbigay sa kanila ng bagong pananaw sa kanilang laban. “Ngayon ay mas malapit na tayo sa tagumpay,” sabi ni Luna. “Kailangan nating tiyakin na ang lahat ay maayos na naisasagawa.”

Nababaliw ka na yata. “Dito lang po muna kayo sa sala, Kuya. Mabilis lang ako mag-impake.” “Sige, huwag kang magmadali. Damihan mo na ang dalhin mong gamit para hindi ka na pabalik-balik. Malayo rin ito at sayang sa oras sa biyahe.” Ang totoo, ayaw lang talaga niyang bumalik pa rito ang dalaga. Gusto niya itong manatili sa bahay niya para lagi niyang nababantayan.

Hanapin mo lang kung saan ang bahay niyo since malayo na itong nilakaran mo baka abutin ka ng kalahating oras kung nasa unang kanto ang bahay niyo. " Salamat. Pasensya sa abala, kailangan ko na talaga umuwi. " " Babalik ka naman dito diba? " Malungkot ang himig na tanong niya. Ginawaran ko siya ng tipid na ngiti at tumango. " Hindi ako sigurado kung kailan pero pangako babalik ako. " " Sige. Ingat pa uwi. "

pag depensa ko sa sarili. matagal ito bago naka sagot. "do you want to go back to your family?" tila hirap nitong sabi na nagpa lingon agad sakin sakanya.

Hindi porket nag-sex sila ulit ay babalik na siya dito. "Iyon lang ang gusto kong gawin ninyong mag-asawa para mapanatag ang loob kong hindi na kayo aalis ulit ng apo ko. Wala na rin naman problema hindi ba? Nakabalik kana, at nakatira na ulit kayo sa iisang bubong ng anak ko. Walang problema kung hilingin ko sa inyo na magpakasal kayo ulit. Kung hindi mo kasi alam, iha. May pamahiin kami sa pamilya. Na sa oras na magkabalikan ang mag-asawa ay kailangan nilang magpakasal ulit para sa panibagong basbas at biyaya ng panginoon sa pagsasama nila. Nang sa ganoon ay hindi na sila maghiwalay ulit na dalawa. Wala na rin namang problema, hindi ba? Wala ka na man naiwan sa Amerika na pinangakuan mo, h

Bahala siya diyan, magyabang siya hangga't gusto niya basta ako hindi ako uuwi--! Yeah, I almost forgot. I have to go back home. Napansin na siguro nila na wala na ako sa bahay. Pagkatapos niyang lagyan ng kung anong mahika sa paa ko nagawa ko na itong maigalaw ng maayos at makatayo. There will be no more problem walking back home. Except that I don't have the guts to go back. "Panandaliang lunas lang 'to kaya kelangan mo nang umuwi as soon as possible," wika niya pero hindi pa ako kumilos.

--- GABRIELLA MONICA JIMENEZ POV We're finally home! Alas-sais ng umaga nang makarating kami sa bahay, at pareho kaming antok na antok ni Miguel. Pero sabi niya, kailangan muna naming kumain bago magpahinga. Tumango na lang ako dahil naramdaman ko na rin ang gutom mula sa biyahe.