Pulang Bahay の小説・ストーリー

Napasunod ang kaniyang tingin dito habang mabilis na lumayo. "I'll take you back, Trie, I'll take you back..." NAGNGINGITNGIT ang kalooban ni Talia habang pabalik siya ng bahay. Pumatak na ang ulan at malakas ito. Pinigilan niya ang sarili na lingunin ang lalaki kung umalis ba ito sa tubig o wala. Pakialam niya rito! Bahala na nga ito sa buhay nito.

mahina niyang tanong. Nang marinig ang tungkol sa pagbabalik sa bahay, agad napatahimik si Tanya. “Ayoko. Ayokong bumalik doon. Gusto ko dito kasama kayo ni Mommy.” Pagkasabi nito, nakaramdam si Tanya ng kaunting konsensya. Tahimik niyang naisip, “Sorry, Daddy. Sorry, pero mas gusto ko lang talagang manatili kay Mommy…”

3 days din yata, eh. "Na-miss ko nang sobra 'tong bahay ko," sambit ko habang dinadama ang pagka-balik ko. Home sweet home 'yong feels. "I'm so happy to be back." Usal ko pa at tumingin kay Johnson na naka-tayo pa rin sa may pintuan.

Pero inagaw niya ang phone ko at ibinalik sa loob ng bag ko, saka niya ito binitbit. "Let's go home." At nauna na siyang lumabas. Imbes na sumunod... Napako lang ako sa kinatatayuan ko. Habang paulit-ulit na nag-play sa isip ko ang salitang— Home.

Catherine’s Point of View Bumalik na kami uli sa sasakyan, this time sinabi na niya kung saan kami pupunta. He wants to go to my beach house, Bahay na tinitirhan ko ng maraming taon. Excited ako bumalik dahil iba pa rin nagagawa ng bahay na yon para sakin kahit naninirahan ako na mag isa doon noon Ang mas masayang parte ng pagpunta ko ay hindi na ko mag isang babalik doon, kundi may kasama na ko at pang habang buhay pa.

Pinutol niya ang ilang sanga na malapit sa bintana bago niya isinara iyon. Naglakad siyang muli pabalik sa asawa at h******n ang noo nito bago siya lumabas ng kwarto. Kailangan niyang putulin ang mga sanga na nakapalibot sa mga bintana ng tree-house para hindi mabasag ang mga iyon bago niya ligpitin ang mga gamit nila ni Samarra. Kailangan makabalik sila sa bahay dahil mas ligtas sila roon kaysa manatili sa tree-house.

Pov Em "dalawang Araw na ang lumipas!" simula 'Nang dumating Kami ni Belyn dito SA pinas ay Hindi KO pa nakikita o napadpad ang bruhan Yun wala yata balak na puntahan AKO, kasalukoyan andito ko SA bahay namin nililinis ko at tinitingnan Kung ano Pwe'di AYOSIN, gusto ko habang andito Ako ay dito muna ako titira nakapag usap na kami ni tita Melissa,. Okie Lang daw SA kanya, mabuti nga naisipan KO, Baka mag tampo na daw ang kaluluwa Ng mga Magulang KO, natatawa na Lang KO sa mga Banat ni tita, Kung iisipin,kagalang-galang at mabait na Guro kapag NASA school pero kapag andito na SA bahay "Parang tambay marites Ang itshura!" nito,

Tumango na lang ako roon at saka payapa na kaming kumain, siguro naman ay sapat na oras na rin 'yon para sa akin na makapag-ayos ng mga gamit ko. Nang matapos na ay niligpit na namin ang aming pinagkalatan namin at uuwi na rin kami. Anong oras na rin dahil mag-aayos pa ako ng aking mga gamit kaya naman kailangan ko na ring umuwi't mag-ayos na. "Let's go, I'll walk with you going home." "Let me take you home."

Yzza'z POV MALALAKAS at sunod-sunod na katok sa labas ng pintuan ng aking kuwarto ang nagpabalikwas sa akin ng bangon. Araw ng Sabado at gaya ng nakaugalian ng aming pamilya ay panahon na naman para pumunta sa bukid.

sabi pa ni grandma. “Bakit ba lagi mo na lang akong sinasali? Magmove on ka na nga,” sabi pa ni tita. “Okay ka lang ba dito, baby?” tanong sa akin ni mommy. “Opo, mommy. Okay na okay po ako dito,” sagot ko sa kanya. “Bukas na kami babalik sa Pilipinas,” sabi ni daddy pero hindi ko siya pinansin dahil hindi pa ako ready. “Mukhang galit pa rin sa akin ang panganay ko,” sabi niya at lumapit siya sa akin at nilambing niya ako.