Pulang Bahay Novelas e Histórias

naiinis kong sabi "Pumasok ka na sa bahay ko. Dun ka sa bahay magbihis di yung nakabalandra ka jan"aniya saka naunang pumasok ng bahay niya

KUNG SA BAGAY SIYA DIN NAMAN ANG PINAKAGWAPO SA MUNDONG ITO EHH, AT WALA AKONG MAGAGAWA SA BAGAY NA IYON KUNDI ANG TANGGAPIN. *Bro, mukhang natulog na ang mga kaibigan mo,. I think, it's my time to go home na rin, madami pa akong aayusin sa bahay." Sabay kaming napatayo at napangiti sa isa't isa. "Ganun na nga, napagod din ehh, ikaw din magpahinga ka na, dahil nagpapahinga na din ako." "Thank you bro, pero hindi ako rito, babalik ako sa bahay."

Naupo ito sa upuang katapat ng kanya. "Kailan ka rin kaya pupunta rito na mas matagal?" "Don't worry, ma. Pag may time ako, babalik ulit ako. Kaya 'wag ka na magtampo." Kinuha ang baso ng tubig at uminon. Tumayo at lumapit sya rito at humalik sa pisngi. "Alis na po muna ako. Baka matanghalian ako sa byahe." At saka inabot ang itim na coat na nakasampay sa sandalan ng upuan at tumalikod palabas nang bahay.

Okay. "Joke lang. Nakakabato kaya. 3 araw akong walang maasar. At last I’m home..." nakangiting aniya. Yeah. Namiss ko nga talaga siya. We’re finally home and we’re back on track.

Tinalikuran ko siya. Bawat hakbang pabalik sa building, parang may kung anong tumutusok sa aking dibdib, may kung anong humihila sa akin pabalik…pero hindi na ako lumingon at bumalik pa. Baka mas lalo lang lumala ang lahat kapag pinilit ko pa. *********

Nag-concentrate ako at nang hindi ko alam kung natsambahan ko lang ang mismong center ng target ay tinanggal na niya ang earplug ko. “Okey. You are free to go. Please come back in safety. Ayaw kong may mangyari sa’yo at sa pamilya mo. Gusto kong buo kayong makababalik at gusto ko, pag-usapan natin pagbalik mo ang mga dapat nating gawin.” Tumango ako.

Pride na rin siguro, o simpleng ayaw lang niyang magmukhang clueless. Tinype niya ang phrase sa search bar. Lumabas ang meaning, “Masayang salu-salo sa bahay, kadalasang kasama ang pamilya o kaibigan, na tumatagal hanggang sa halos maubos ang pagkain o literal na maubos ang gas o umusok ang kaldero.” Tumango si Thorin. “Okay, gets ko na. Casual expression pala sa mga Filipino household.”

"It's just...I'm just thinking about how I'm gonna miss this.." "Magkikita rin naman kayo magkaibigan ah." "Hindi sila. What I'm trying to say is this...this momen with you...dahil alam kong pagbalik sa bahay ay iba ka na." "Ha? Iba? Paanong iba?"

Naka cctv din ang halos buong bahay kaya wala talagang problema at kaya niyang i-monitor ang kalagayan ng mga bata kahit nasa malayo siya. Kasama ni Ate Jasmine, sabay na silang bumyahe pabalik ng bansa. Halos limang oras din ang itinagal ng byahe nila galing Japan pabalik ng Pinas at wala siyang ibang ginawa kundi ang matulog. Gusto niya kasing full energy siya pagdating ng Pinas dahil gusto niyang umpisahan ang trabaho. Hangat maari, ayaw niyang magsayang ng oras.

“Not as happy kung maaga tayo pero okay na ’to. May isang araw tayo na tayo lang bago dumating ang buong team.” Agad na sumilay ang ngisi sa labi niya. “We will make sure this one day is spent well.” Dahil sa paghahanap namin ng bahay, naantala ang isang araw na dapat ay pang dalawang araw namin sa Palawan. Now, aside from going to Palawan, I am also looking forward to going home because of the new house. Lahat ngayon ay nagpapa-excite sa akin. Suddenly, because he's back, my life became exciting again.