Puno Ng Narra Novels & Stories

"Parang isang sirang pamamaalam?" Hindi na nagpatinag si Mara. "Pumunta ako dahil hindi na ako makahinga nang wala ka at dahil utang ko sa iyo ang katotohanan bago ako umalis." Naupo ako nang mabilis, ang mga tuhod ay nakadikit sa aking dibdib, biglang napagtanto kung gaano ako kahubad at kung gaano ako kalantad. "Anong katotohanan? Na tumatakbo ka na naman? Na anumang mapanganib na bagay na kinasasangkutan mo ay sa wakas ay nahuli?"

So far, wala pa naman akong nakikita kaya wala rin akong dahilan upang maniwala. Walking alone here would be something you'd never like. It's indeed scary and I don't deny it. Lalo na't nasa tabi lang ng building ang school's mini forest na sabi ay puno rin ng kababalaghan. Masyadong liblib, napakaraming nagtatayugang mga puno, na kung titingna'y mahigit ilang dekada nang nakatayo. But there's this one tree, narra tree to be exact, that caught my attention as I roamed around. Its size was really huge. Ang mga naglalakihang ugat nito'y nakagapang patungo sa gusali na kupas na ang mga pintura at nababalot na ng mga lumot.

mahabang sagot ni Romary na ikinailing ng ulo ni Nicka. " Nagsisinungaling ka, Hindi ako naniniwala sayo! Gusto mo lang na hiwalayan ko si Arnel, kaya ka gumagawa ng kwento. Hindi totoo ang mga pinagsasabi mo. Mahal ako ni Arnel at ikaw, hindi ka na n'ya mahal dahil sa pinabayaan mo s'ya." paasik na wika ni Nicka na ikinangisi ni Romary.

Hareth’s Point of view “Ouch! Fuck!” Napamura ako ng tamaan ng paintball ang aking dibdib, hindi ko kasi alam na ang pupuntahan pala namin ay isang shooting game. Ang mga katanungang gumugulo sa isipan ko ay nabigyan na ng kasagutan. Dahil natuklasan ko na isa pa lang sundalo si Angela, at ngayon ay kasalukuyan kaming nagkukubli sa likod ng isang pader upang hindi tamaan ng balang paintball.

EIGHTEEN (18) - Third Person's POV – Umalingawngaw sa buong bahay ang malakas na tawanan ng mga binatang nasa living room. Sa sobrang gulo ng paligid ay mahihilo kang intindihin kung ano man ang kababalaghang ginawa ng mga ito. “Huling shot nalang ‘to.” Binandera ni Lil_ron ang bote ng alak na hawak niya habang inaalog ito. Upang maipakita sa kanila ang laman nito.

Heaven's Point of View Huminga ako nang malalim habang nanginginig pa rin ang mga labi ko. Nanginginig ang buo kong kalamnan habang nakatanaw sa labas ng bintana ng sasakyan kung saan napakaraming puno kaming nadadaanan. Ang masukal na lugar na 'to, ang matatayog na mga puno at ang madilim na lugar na siyang tanging ang buwan lang ang naging ilaw sa kabuuan ng paligid... isang paalala na hindi magiging basta-basta ang laban na 'to lalo na't alam kong magiging madugo ang lahat.

Ngunit ang aking mga pagsisikap ay palaging walang saysay kahit gaano pa ako kahirap. Iyon ay, hanggang sa napansin ko si Kevin na nag tap sa isang fortune telling app. Isa itong simplistic na app na may mga naka bold na titik na nakasulat sa screen. Isinulat nito, "Ipaalam ang iyong kapalaran dito sa isang 100% na rate ng katumpakan!" Tumawa lang ng mahina si Kevin. Matapos iyon, nilagay niya ang pangalan ko.

''nakss naman talagang hindi muna alam kung saan mo nilalagay ang mga pera mo nuh ang galing mong mag isip ng mga bagay bagay na ikakasaya ng inyong nadarama '' napahanga siya sa talinong meron si Nich alam niyang may magandang plano ang kinaroroonan ng puno . ''ano kaba joke ko lang hindi ko pa nabili yan dahil may isang taong pag mamay ari na yan .Yung sa kabilang puno ang nabili ko ... Pero yang ilaw nirequest ko sa may ari ng village na kung pwede lagyan ng ilaw at pumayag naman ang may ari ng lupa '' sinampal niya ang balikat ni Nich dahil naniwala pa naman siya sa sinabi niyang sa kanya na ang puno at lupa .Ang dali pala niyang mapaikot dahil hindi niya nahalata si Nich kung nagsasabi

hindi magkayaw na pagmumura n'ya sa dalawa dahil sa nabungaran n'yang kalat pagkagising. "Putang'ina ka rin Pula! Kanina ka pa namin ginigising na gago ka pero ayaw mong magising. Pasalamat ka at sinabuyan ka lang namin ng tubig at hindi inilunod sa batya," nakataas ang kilay habang dinuduro na singhal ni Nicollai sa kan'ya.

Ngunit imbes na tumawa at bawiin ang kanyang sinabi, nagkibit balikat lamang ito ito at itinuro ang malayong isla. "Doon ang Orion. Sa pampang kita nakita kagabi. Kung gusto mo ay dumito ka na muna hanggat hindi pa pwedeng maglayag, pwede ka namang sumabay sa akin at may aasikasuhin din ako doon."