Puno Ng Narra Novels & Stories

"Parang isang sirang pamamaalam?" Hindi na nagpatinag si Mara. "Pumunta ako dahil hindi na ako makahinga nang wala ka at dahil utang ko sa iyo ang katotohanan bago ako umalis." Naupo ako nang mabilis, ang mga tuhod ay nakadikit sa aking dibdib, biglang napagtanto kung gaano ako kahubad at kung gaano ako kalantad. "Anong katotohanan? Na tumatakbo ka na naman? Na anumang mapanganib na bagay na kinasasangkutan mo ay sa wakas ay nahuli?"

pasensya narin po sa late update, at sa typo errors narin. masaya pa unti-unti narin dumadami Ang nag vi-view ng story ko. Enjoy Reading po. Ay pakiabangan nyo nlang pi Ang susunod na kabanata. God bless you all🙏🩷

Ultimo ako ay nagkaha na din. Nang magdatingan na ang mga amo nag-simula na ang program para sa raffle draw. Hindi naman na ako makapunta sa harapan para makisalo sa kanilang pagsisiyahan. Isa isa ng pinakilala ang mga panauhing pandangal. “Madam andiyan na daw yung COO natin!” Saad ni Rona sakin “Puntahan ko muna madam silipin ko lang saglit” kinikilig kilig pang sabi ni Carina

kinakapos sa paghinga na sabi ni Nara, habang pilit niyang tinutulak papalayo ang binata. "Manloloko. Manloloko lang kayong lahat! pare-pareho lang kayong mga babae. Pinaglalaruan niyo lang ako." Mariin na sambit nito mula sa kaniyang bibig. Napaatras naman si Nara hanggang sa napasandal siya sa pader. "Ang dapat sa mga katulad niyo ay pinupugutan ng ulo o kaya naman ay pinapatapon sa malalayong syudad!" dugtong pa niyang saad.

BELLA POV Nasa burol pa lamang kami na pababa papasok sa mismong lugar ng El fuego ay nakita ko na agad sa ibaba ang napakalawak na bayan na minsan ko na ring naging tahanan. The peaceful beautiful blue skies together with the little birds flying in the air. The beautiful formations of the green mountains and the little houses that was made by a nipa hut. May iilang konkretong bahay pero mabibilang mo lang iyon sa mga daliri mo. Napangiti ako nang madaanan namin ang napakalawak na sakahan at niyogan na pamilyar na pamilyar talaga sa akin. At ilang sandali pa ay lumiko kami sa pamilyar na crossing lane. Hindi nagtagal ay nakita kong muli ang bahay na minsan ko na ring tinirhan.

Hareth’s Point of view “Ouch! Fuck!” Napamura ako ng tamaan ng paintball ang aking dibdib, hindi ko kasi alam na ang pupuntahan pala namin ay isang shooting game. Ang mga katanungang gumugulo sa isipan ko ay nabigyan na ng kasagutan. Dahil natuklasan ko na isa pa lang sundalo si Angela, at ngayon ay kasalukuyan kaming nagkukubli sa likod ng isang pader upang hindi tamaan ng balang paintball.

EIGHTEEN (18) - Third Person's POV – Umalingawngaw sa buong bahay ang malakas na tawanan ng mga binatang nasa living room. Sa sobrang gulo ng paligid ay mahihilo kang intindihin kung ano man ang kababalaghang ginawa ng mga ito. “Huling shot nalang ‘to.” Binandera ni Lil_ron ang bote ng alak na hawak niya habang inaalog ito. Upang maipakita sa kanila ang laman nito.

Heaven's Point of View Huminga ako nang malalim habang nanginginig pa rin ang mga labi ko. Nanginginig ang buo kong kalamnan habang nakatanaw sa labas ng bintana ng sasakyan kung saan napakaraming puno kaming nadadaanan. Ang masukal na lugar na 'to, ang matatayog na mga puno at ang madilim na lugar na siyang tanging ang buwan lang ang naging ilaw sa kabuuan ng paligid... isang paalala na hindi magiging basta-basta ang laban na 'to lalo na't alam kong magiging madugo ang lahat.

Ngunit ang aking mga pagsisikap ay palaging walang saysay kahit gaano pa ako kahirap. Iyon ay, hanggang sa napansin ko si Kevin na nag tap sa isang fortune telling app. Isa itong simplistic na app na may mga naka bold na titik na nakasulat sa screen. Isinulat nito, "Ipaalam ang iyong kapalaran dito sa isang 100% na rate ng katumpakan!" Tumawa lang ng mahina si Kevin. Matapos iyon, nilagay niya ang pangalan ko.

''nakss naman talagang hindi muna alam kung saan mo nilalagay ang mga pera mo nuh ang galing mong mag isip ng mga bagay bagay na ikakasaya ng inyong nadarama '' napahanga siya sa talinong meron si Nich alam niyang may magandang plano ang kinaroroonan ng puno . ''ano kaba joke ko lang hindi ko pa nabili yan dahil may isang taong pag mamay ari na yan .Yung sa kabilang puno ang nabili ko ... Pero yang ilaw nirequest ko sa may ari ng village na kung pwede lagyan ng ilaw at pumayag naman ang may ari ng lupa '' sinampal niya ang balikat ni Nich dahil naniwala pa naman siya sa sinabi niyang sa kanya na ang puno at lupa .Ang dali pala niyang mapaikot dahil hindi niya nahalata si Nich kung nagsasabi