Pure Love Operation Chapter 109 Novelas e Histórias

"Tita will be fine, Hon." Hinagod ni Kylo ang likod ko habang naghihintay kami sa labas ng operating room. Si Papa ay nakaupo sa upuan habang ro-rosary. I was crying nonstop, and Kylo is comforting me. Kumalma lang ako nang lumabas ang doctor sa operating room. "Family of Patient Morin?"

Ang laging bukambibig lang nito ay mabait at di namamalo at dii nagpapalit ng mukha. Nakakalungkot man isipin pero ayaw nitong makita si Silvana kaya kapag maayos na ito mula sa operasyon ay ipate-teraphy nila. Bibigyan nila ito ng panibagong buhay at kinabukasan, malayo sa buhay na kinamulatan nito sa tiyahin na may deprensya sa isip. "The plane is here," Lux said when he peeked at the door, "The ambulance is ready."

"Sir, bawal po rito ang hindi medical personnel." "Asawa ko po si Purity Manzano. She's having a cesarean operation," mariing tugon ni Pealle. May tumawag sa likuran niya. "Mr. Pealle Solace..." Napalingon siya at nakita ang doktor ni Purity na papalapit. "Doc, asawa ko si Purity. Puwede po ba akong manatili sa loob habang ino-operahan siya?" Saglit na nag-atubili ang doktor bago sumagot.

"Maghihintay ako, at darating ang araw na makakamtan ko ang hustisya." Habang nililinis ng nurse ang kanyang operasyon site, naramdaman ni Champagne ang magaan na haplos ng malumanay na kamay nito sa kanyang balat. Ang mga sugat mula sa operasyon ay nagsisimula nang maghilom, ngunit may mga pagkakataong sumasakit ang kanyang katawan. Ang mga piraso ng bandage ay mahigpit na nakabalot sa kanyang katawan, ang mga tahi ng BBL ay tila nagsisilibing alaala ng sakit at sakripisyo. Ngunit sa kabila ng lahat ng ito, may tapang na namumuo sa kanyang puso. Sa bawat hakbang na inilalakad niya upang makamtan ang kanyang layunin, isang mas matinding paghihiganti ang naglalayon sa kanyang isipan.

Napatingin din siya doon sakto naman na bumubukas ang pinto. Malakas ang kabog ng dibdib niya habang hinihintay na may lumabas mula sa operating room pero pakiramdam niya ay mas dumoble ang kabog ng dibdib niya noong nakita niya si Alisson na nakahiga sa stretcher. "L-Love," nanghihina na tawag niya dito at nakitulak sa mga nurse. Mabilis na pinigilan siya ng Daddy niya kaya naman hinawi niya ang kamay nito pero hinigpitan nito ang pagkakahawak sa kaniya na wala na siyang magawa kung hindi ang tumigil.

Chapter 18 (6) Losing Hope (Sayruz POV) “Bakit kasi sa dinami-daming tao dito sa mundo, ako pa talaga ang dinapuan ng sakit na ito. Di ko tuloy alam na ang ginagawa ko sa tuwing inaatake ako ng aking sakit. Hayaan mo iho, makakahanap ako ng paraan para nga makuha ang hinihinging halagang pera sa hospital. Ma-ooperahan din ako. Hindi ko pa nais iwan ang pamilya ko, gusto ko pang mabuhay at makita man lamang ang apo ko sa inyo ni Angie.” “Pa…” Si Angie kasama ang kanyang ina na palapit sa amin. Kaagad na lumapit si Angie sa kanyang ama at niyakap ito. “Pasensya na ho kung—.” “Shhh. Wag kang ganyan Angie. Tignan mo mawawalan ka sana ng asawa dahil sa pag-aalala mo sa akin.” Pinigilan na lamang

“Hindi pa huli. Dahil kung may isang bagay na hindi mo kayang sukuan, iyon ay ang taong minamahal mo.” Tumango si Josh, pilit pinipigilan ang emosyon. “Sana nga… sana may pagkakataon pa kaming magsimula.” Bing! Biglang nagbukas ang ilaw sa itaas ng pintuan ng OR. Nagkulay berde ito. Hudyat na tapos na ang operasyon. Tumayo si Josh, upang salubungin ang lalabas sa pinto.

"Panalangin mo na lang na sa araw ng operasyon ay gumaling ang mga kamay ko para ako ang gumawa, pero kung hindi, nandoon naman ako para alalayan ka." Pilit na ngumiti si Doctor Paz mula sa kabilang linya. "Sana nga, Sandy. Nawa'y bumalik na ang pinakamagaling na doctor dito sa ating bansa." Nagpaalam si Doctor Paz kay Sandy. Ang mata ni Sandy ngayon ay puno ng kalungkutan. Pakiramdam niya ay kung sakaling humawak muli siya ng metal na bagay mula sa operating room ay ang kanyang lola ang makikita niya habang nakahiga ito doon. Trauma ang nangyari sa kanya ag hindi mabilis mawala iyon dahil isang buwan pa lang ang nakakalipas. Hindi na rin niya nagawang umuwi pa sa probinsiya dahil naging aba

Pagpapalakas loob ng nurse sa kaniya na sinukliuan niya ng isang matamis na ngiti. Parang hinaplos ang puso niya sa sinabi ng nurse at talagang napalagay ang loob niya. "Huwag kang mag-alala, hindi ko hahayaan na mapahamak ka." Bulong niya habang nkaharap at nakatitig sa bagama't maputla ay guwapong mukha nang natutulog na si Dylan. Sa awa ng Diyos at dahil sa kakayahan ni Lucille ay natapos at naging matagumpay ang operasyon.

Paging Doc Liam to the operating room. "Doc!" Matapos ng narinig ko na tunog, isang nurse na tumatakbo ang sumundo kay Liam. "Proceed na raw po sa napag-usapan na procedure." "You might be talking about the heart transplantation?" Liam clarifies. "I have to go, Gwen." Binigyan niya ako ng isang pilit na ngiti habang tinatanggal ang nakasabit na stethoscope sa leeg niya. "If this operation fails, she has no hope to meet her mother anymore."