Purple Screen Novels & Stories

Tanong ni Cormac pagkahiga niya sa kama, pero ang mga mata nito ay nasa screen pa rin ng laptop. "Oo," sagot niya at curious na napatingin sa ginagawa ni Cormac. Alam niya na ang kumpanya ni Cormac tungkol sa funds and bonds. Ang screen ng computer nito ay puno ng kulay pula, berde at dilaw at meron pa iyong icon at linya, at hindi naman niya iyong maintindihan at nakakatamad lang intindihin. "Inaantok ka na ba?" Maya'y tanong ni Cormac at bahagyang tumingin sa kanya.

tanong ni Dave na hindi niya namalayan na nasa likod na siya. Umiling siya. "No,," aniya saka may kung ano-anong kinalikot pero wala talaga. It's still on black background. Dahil sa inis, sinuntok niya ang screen ng monitor dahilan para mamatay at mabasag iyon.

Ngumiti siya bago lumakad palayo, habang sa ere, nag-flash ang screen: “REQUIEM INITIATED.” 🌑 “Some ghosts don’t come back for revenge — they come back to remind you that you never escaped.”

Pero bakit ang paligid ay parang kapareho noong tinulungan ni Czarina ang isang taong naaksidente rin? Dahan-dahang kinagat ni Wendy ang daliri, ramdam ang kakaibang pag-aalinlangan. Patuloy niyang tinitingnan ang mga larawan hanggang sa mapansin niya ang isang pink na anyo sa gilid. Lumapit siya sa screen, binusisi ito, at bulong, “Parang kilala ko ‘to…” Agad niyang ni-zoom in ang larawan, pero mababa ang resolution at puro mosaics lang ang lumabas.

Tanong niya. "Purple, your Highness? How coincidence, ang kulay ng panyo na naiwan sa loob ng silid ng Mama, noong namatay siya sa Lason ay kulay purple din." Pag-singit ni Estacie sa sinabi ni Sylvia. Ang lahat ay napa-sulyap sa iisang direksyon. Bawat pamilya sa Prekonville na kasama sa alta sosyedad ay may kanya-kanyang kulay na nirerepresenta.

Sa monitor, naka-freeze ang frame, hallway ng ICU, eksaktong minuto ng gulo. “Play it,” utos ni Lucas, mababang boses pero matalim. Umusad ang footage. Nakita ang staff na lumapit kay Iris, ang biglang kabig ni Daryl, ang tumalsik na syringe. “Paki-play bago ang pagsugod, kung saan galing ang suspect.” Pero black screen. “Bullshit,” mura ni Brent. “Sakto talagang nag-offline?”

Napangiti naman ako nang makita ko ang laman ng kahon. Isang kulay purple na selphone na may nakaukit na mansanas na may kagat. Ang ganda kaya bigla akong nalungkot dahil pakiramdam ko hindi ito bagay sa akin at nakakahiyang tanggapin. Sa tingin ko kasi mahal ito.

sagot naman nito. Naging unstable ang screen nitong green, tila ba'y bumabalik sa dating conversation, nire-research nito ang pinakaunang pagkakataon na nakita niya ito. Then maya-maya nakikita niya ang mukha niyang nakabusangot noong bata pa siya pero nakapiring ang mga mata sa green na kulay ng screen. "Surprise!" unang boses ama niya agad.

Sumigaw ako. Pero hindi siya gumalaw. Sa halip— tumingin siya sa’kin. Sa huling pagkakataon. “At least this way…” Ngumiti siya. “…you live.” “NO!!!” Sumigaw ako. 3… 2… 1… At sa huling segundo— biglang nag-red ang screen. “OVERRIDE FAILED.” Tumigil ang mundo. At ang sumunod na tunog— ang tuluyang nagpawasak sa lahat.

Pagkatapos, pumunta siya sa office niya para tignan ang computer niya at hindi siya nagkamali… nahack din siya! Ang mga computer ay biglang naging green ang screen na may nakadilang emoji pero namumukod tangi ang kay Elliot. Sa screen niya, may hamon na nakasulat. “Halika at sakalin mo ako. *sshole ka!” Sobrang sakit sa mata ng text dahil kulay pula ang font habang ang background naman ay green.