Purple Screen Novels & Stories

Inilabas niya ang kaniyang sariling ring-key—isang accessory na bahagi ng kaniyang Glow Up makeover na naging isang tech tool—at isinaksak ito sa port. “Huwag!” sigaw ni Julian, pilit na inaabot ang console para itigil ang system. Ngunit huli na. Ang monitor sa buong laboratoryo ay naging kulay pula. Isang countdown ang lumitaw: PURGE INITIATED. T-MINUS 10 SECONDS. “Anong ginawa mo, Maria?” iyak ni Mateo Elizalde, habang nakikita niyang ang kaniyang pangarap na imortalidad ay nagiging digital dust.

Mahigpit niyang hinawakan ang telepono hanggang ang presyon ay nagdulot ng pag-iiba ng kulay sa screen, parang rainbow ng mga distorted na kulay. “Gago ka! Sino siya? Sino ang kasama mo diyan?” buntong-hininga niya, ang mga binti ay bumagsak mula sa kama, at humihinga siya nang mabigat at mabilis.

Subalit sa isang kurap, isang pulang pixel ang kumislap sa dulong bahagi ng screen—bago ito tuluyang naglaho. Napatigil si Hellena. Naningkit ang kanyang mga mata, ang kanyang katawan ay biglang naging alerto tulad ng isang lobo na nakaramdam ng panganib sa dilim. "System diagnostics, rerun perimeter node 44," malamig na utos ni Hellena sa boses na walang kahit anong emosyon, ngunit may talim ng awtoridad. Ang screen ay nag-load ng ilang segundo, ngunit ang lumabas ay isang perpektong green status loop.

Napakagat siya sa labi. "Umuulan noon." At habang nagsisimulang bumalik ang piraso ng alaalang matagal nang nakabaon sa kanyang isip, wala ni isa sa kanila ang nakapansin sa security monitor sa kabilang bahagi ng study room. Dahil sa loob lamang ng isang segundo ay biglang nagkaroon ng static ang screen. Pagkatapos ay namatay. Isa. Dalawa.

“Imposible iyon!” Sa sandaling nagsalita ang guwardya, mabilis na gumalaw ang mga daliri ni Raven sa keyboard. Biglang nag-blackout ang monitor screen; pumasok siya sa safe mode ng computer. Lumitaw ang mga berdeng titik sa Ingles sa screen, at ang mapusyaw na berdeng liwanag ay sumasalamin sa kanyang mga mata.

Ang isa sa mga screen ay namula, ibig sabihin ay may bagong mensahe na dumating. Lumapit siya at nakita ang bagong mensahe sa teleponong may namutlang screen: I missed you, I come to find you. Hindi na nabasa pa ni Sierra ang ilan pang mensahe dahil namatay na ang telepono. Agad na kinuha ni Sierra ang telepono, pinindot ang power button, at namula ang screen, ngunit nawala na ang mga mensahe sa notification bar, kailangan ng password o fingerprint para mabuksan.

Baka matalo pa ako sa kakaisip ng kung anu-ano. Pinindot ko na ang enter key, hudyat ng pagsisimula ng game. Kaso nga lang, pagkapindot ko sa enter ay biglang namatay ang lahat ng ilaw kasabay rin ng pagshutdown ng lahat ng units pati ang server. Dinig ko ang pagbubulong-bulongan ng mga players. Brown out ba? "Kelan pa ba nagkaroon ng routational brown out tuwing screening?" Reklamo ko.

Agad nitong sinuri ang paligid sa screen at nagtanong kung nasaan si Nate at kung bakit kulay pink ang background ng kwarto nito. "Nasa isang pink-themed internet cafe po ako ngayon, Ma," mabilis na palusot at pagsisinungaling ni Nate noon na parang walang nangyayari. Pasimpleng sumulyap si Pia sa screen mula sa gilid ng mata niya.

May sasabihin sana siya nang makita niya ang mukha ni Elder Young. Hindi siya sigurado kung isa itong uri ng ilusyon, ngunit may malabo siyang nakikita na medyo gray-white na aura sa noo at bahid ng green-purple sa sulok ng mga labi ni Elder Young. Makalipas ang ilang sandali, may nakita siyang isang hindi pamilyar na alaala sa kanyang isip—ang medyo gray-white na aura ay senyales ng panganib ng kamatayan, habang ang bahid ng green-purple sa sulok ng mga labi ay senyales ng malalang sakit!

Nakatingin lang siya sa screen habang tuloy tuloy ang kusang pag scroll ng mga linya. Pero pagkatapos ng ilang segundo ay kusa na rin yung huminto.., at kusang bumalik sa normal ang nakadisplay na parang walang nangyari. Kaya nakahinga siya ng maluwag. Akala pa naman niya ay nasira niya ang system. Muling bumaba ang tingin niya sa printout. “Okay.” bulong niya matapos magbunga ng hangin.