Purple Screen Novels & Stories

Their murmur makes her nervous. Kinuha niya ang iniaabot na mikropono ng host. She faced the crowd, cleared her throat, flashed an awkward smile, and greeted. Ang naka-flash sa screen na gawa niya ay isang makulay na ibon na nasa hawla. It had an spill effects in colors red, yellow-orange, pink, brown, white and purple. Maraming mga dahon, bulaklak, at sanga na may tinik ang nakadikit sa kulungan.

"Sir Maui, baka nabo-bored na po kayo sa pinag-uusapan natin?" "Nope. I'm interested to know," sinserong sabi niya. "'Yong purple po kasi, sabi po ng isa sa mga member ng BTS, si V, 'yon po ang huling kulay sa rainbow and 'yon daw po ay kulay ng love..." Pinutol niya ako sa pagasasalita ko habang napapa-isip, "ROY G BIV.. .violet 'yong huli. Anyway, they are of the same shade as purple, so, yeah, continue."

Gagawin nila ang anumang dapat nilang gawin upang manalo, sa patas man o masamang paraan! Pagkatapos ay nagpatuloy si River na magsagawa ng isang mas kasuklam-suklam na trick, na naging sanhi ng paminsan-minsang pag-crash ng screen ng computer ng Levant! Nakakatawa lang noong nag-lag ang screen, pero nangyari pa ngayon ang pag-crash ng screen. Paano kaya siya makakapaglaro kung hindi man lang niya makita kung nasaan ang mga karakter?

Hindi kaya ay nakipag-team up ito sa bruhang ‘yon para pahirapan siya sa unang araw pa lang para agad siyang mag-give up? That damn man… Napahugot na lamang siya ng malalim na hininga at mariing kinagat ang ibabang labi. She has to finish this… o kahit hindi na. Sa oras na sumapit ang five, talagang mag-aalsa balutan na siya. “Hell,” she whispered as she looked at her monitor. It used to be blue prints there. It used to be designs. Now her monitor screen is filled with numbers, data graphs, and letters. Never ending letters.

Ngunit bago pa man niya maabot ang keyboard— Umabot na agad sa 100% ang progress bar.At biglang nagdilim ang screen.Ganap na itim.Hindi simpleng shutdown.Kundi isang kadilimang hindi na magising muli. Eksaktong katulad ng nakita ni Aera noong araw na na-hack ang kanyang computer.Tahimik siyang naupo sa dilim.Pinagmamasdan ang itim na screen.At ang sariling repleksyon sa salamin nito.Matagal.

Tahimik siyang naghintay kasama si Zyla at biglang nanlaki ang mga mata habang ang Mackusion na nakapatong sa palad ni Gerald ay dahan-dahang umangat at nagsimulang lumipad sa hangin… Maya-maya pa, biglang nag-flash ang Mackusion ng nakakabulag na blue light na naging dahilan para mapaatras ang bawat sila Gerald at Zyla! Iminulat ng dalawa ang kanilang mga mata at pareho silang nabigla nang makitang ang blue light na may ipinakitang isang napakalaking screen sa kanilang harapan... Mukha itong isang illusion. Gulat na gulat si Gerald habang dahan-dahang ipinapakita sa screen ang imahe ng karagatan... Ang larawan ay nagpapakita lamang ng karagatan pero nababalisa ang sinumang nakakakita nito…

Hindi sa walang nakarinig sa kanya, kundi dahil nakatuon ang atensyon ng lahat sa Divine Void Slope sa mga sandaling ito. Huminga ng malalim si Fane, tinuon niya ang lahat ng atensyon niya sa Purple Thunder Rings. Tila nakikipag-ugnayan ang kulay lilang kidlat sa kulay pulang kidlat. Ang Purple Thunder Ring ay mistulang isang purong pinagmumulan ng kidlat na sinilang ng kalikasan sa mga sandaling ito! Pinuno ng tunog ng kidlat ang kanyang mga tainga, at naliwanagan ng liwanag mula sa Purple Thunder Rings ang buong Divine Void Slope.

Hindi lang pala siya ang kawawa kundi maging pati na rin si Gabriel. Gabriel was too kind and understanding kaya pati rin ito ay napapaikot at namamanipula ng walang hiyang katulad ni Kobe. "Marilyn?" Tumingala mula sa pagkakayuko si Marilyn nang makitang nakapasok na pala sa loob ng kwarto niya ang pitong magkakapatid na Monroe. Nilibot ng tingin ng mga ito ang kabuuan ng kwarto niya na halos kulay purple ang motif. She loves color purple at halata naman iyon sa nanakaw sa kanyang purple wallet sa madilim na daan ng San Lorenzo.

Napangiti ako at dali-daling idinikit ang buong palad ko sa scanner. “Unregistered identity! Unregistered identity! Warning! Warning!” Napaatras ako at nawala ng ngiti sa labi ko nang biglang pumula ang kaninang kulay green na control screen kasunod nito ang pagkulay pula rin ng buong hallway na animo’y Christmas light dahil sa pagpatay at sara no’n. “Shit!” bulong ko at tumingin sa dulo ng hallway nang may narinig akong sunod-sunod na yabag ng mga sapatos.

Habang pilit na nagpapaliwanag ang technician, biglang umalingawngaw ang sunod-sunod na bulungan at pagsinghap mula sa conference room. Nang sabay silang lumingon, nakita nilang ang malaking screen, na dapat sana'y simpleng screensaver lang ang ipinapakita matapos ang presentation ni Eloise, ay puno na ngayon ng mga pribadong larawan ni Maeve.