Purple Screen Novels & Stories

Ang bawat sulok ng mansiyong ito na itinuring kong kanlungan ay tila ba unt-unti nang nagiging hawla. "Replay it again." Ang boses ni Trevor ay basag, puno ng frustration habang ang kaniyang mga daliri ay mabilis na pumapindot sa keyboard ng main server control. Naka-focus ang kaniyang buong pansin sa naglalakihang monitors sa harap namin. Walang footage. Muling bumalik ang pamilyar at nakapanlalamig na blackout sa pagitan ng alas-dos hanggang alas-kwatro ng madaling araw. Isang patay na screen, walang ingay, walang anino.

Isa pala itong napakalaking hidden LED screen. Tumibok nang napakalakas ang puso ko. Dinig na dinig ko ang paghampas ng dugo sa mga tainga ko habang hinihintay kung anong klaseng pananakot ang ipapakita ni Leonrei. Nag-static ang malaking screen. Nag-glitch ito ng ilang beses bago tuluyang luminaw. Napakuyom ang mga kamao ko.

"Monica!" Sigaw niya. "Which one?" Mabilis na tinignan ni Monica ang monitor. "The blue!" Ngunit biglang kumislap ang screen. Signal lost. Nawalan ng koneksyon. Nanlaki ang mga mata ni Monica. "No!" "I can't identify it anymore!" Tahimik ang lahat. Dalawang lever. Isang maling desisyon... At maaaring sumabog ang buong silid. Nanginginig ang kamay ni Sophia.

Samu’t sari ang mga tao sa loob—may nagmamadali, may nag-iinstruct, at lahat ay nakatutok sa kani-kanilang monitors. Bakas sa mga mukha nila na may hindi magandang nangyayari. Nahinto kami sa harap ng isa sa mga malalaking monitor na pinagtutulungan ng mga hackers at developers ni Sir. Sa screen, makikita ang mga green and black codes ng bawat footage. Dumagungdong ang dibdib ko sa hindi malamang dahilan habang pinagmamasdan ang bawat paggalaw ng mga codes.

××× | Athena | Kakatapos lamang niyang maligo at nang bumalik siya sa harap ng kaniyang laptop upang panuorin muli si Apollo ay “NO SIGNAL” na ang nakalagay sa screen. All black na rin ang nasa screen at tila sirang plaka ang tunog. Napakunot siya ng noo at pinindot ang on sa CCTV pero wala na itong epekto.

Tinignan ko ang hawak niya, “ito ba ang mga pinagpipilian mo na kulay?” “Ah, yes.” Mas nilapit niya sa akin ang dalawang tela sa kamay niya, “ayaw ko ng masyadong dark at ayaw ko rin ng masyadong bright kaya itong dalawa ang napili ko. It’s either Mauve or Cyan, pero mas maganda ang Mauve, right?”

Puno ang feed ng mga blurred screenshots mula sa isang video. Sa mga screenshots pa lang, kitang-kita na kung gaano kalala ang nangyari. Nakita ko ang mukha ni Moira, nakasuot ng isang manipis na red silk robe. Ang mukha niya ay namumula, ang mga mata ay tirik na tirik, at halatang-halatang nagsarap na sarap. Hindi ko mahanap ang mismong raw video, malamang ay censored na ito, pero ang mga screenshots ay sapat na para sirain ang buong pagkatao niya.

Umusad ako at tinignan ito. "This is Vivamax," paliwanag niya, na itinuro ang kulay asul at dilaw na mga letra "Vivamax".Tumango ako habang ini-scan ng mata ko ang screen. Kumunot ang noo ko bago tinuro ang isang partikular na larawan "Ahh, I know this.." Pabulong kong sinabi at lumingon si Ginang Amalia, para makita niya ang tinuro ko.

Ngunit hindi inalis ni Kiel ang tingin sa monitor. “Isang piraso ng damit,” paos ngunit matatag nitong sabi. Nang mapansing hindi pa rin niya nakikita, lalo nitong pinalaki ang imahe hanggang sa halos mabuo na ang pixels sa screen. Pagkatapos ay itinuro nito ang kaliwang bahagi ng monitor. Doon, nakasabit sa manipis na sanga ang isang maliit na piraso ng pulang tela. Napakaliit niyon, halos imposibleng mapansin kung hindi talaga hahanapin.