Putok Mo Sa Loob

Maverick Vijay Thalapathy - Akin ka lang, sapagkat ikaw ay aking laruan, na hindi pwedeng agawin ng iba o lawayan kahit si Diablo ng impiyerno Shavena Malasaga - Hindi mo ako pagmamay-ari. Tapos na ang kontrata ko sa'yo, Mister Thalapathy; wala akong pakialam diyan sa Diablo na sinabi mo. Hindi mo na ako laruan? Magunaw man ang mundo, hinding-hindi ako papayag na maging isang laruan mo. Mas gusto kong maging pulubi sa kalsada kaysa makasama kang muli. Isang pagkakamali ba ang pagbili ng pagkatao para lang sa mithiin mo? Makikita ba nila ang pag-ibig na sumibol sa maling pagbili at pagpayag?

Si Lyrica ay galing sa isang pamilya sa probinsiya, siya ay sumubok makipagsapalaran sa Maynila. Doon ay nakilala niya ang binatang si Lucian, inalok siya nito ng isang kasunduan, isang kasunduang hindi niya mahindian. Ano kaya ang mangyayari sa kasunduan ng dalawa? Mahuhulog kaya ang loob nilang dalawa sa isa't isa? Ano ano kaya ang mga sikretong mabubunyag sa pagpasok nilang dalawa sa kasunduan?

Sa mismong araw ng kanilang kasal, imbes na sa harap ng altar, ay sa presinto dinala ng kanyang mapapangasawa si Irene Casareo upang pagbintangan sa isang kasalanang hindi niya ginawa. Doon din niya nalaman ang pagta-traydor nito sa kanya kasama ang stepsister nito. Baon ang galit at poot, ay tatlong taon niyang tiniis ang pagdurusa sa loob ng kulungan. Sa kanyang paglaya, hindi pa man siya nagtatagal sa labas, ay nasuong na siya sa isang madugong engkwentro. Doon niya nakilala si Kristoff Montecillo; isang makapangyarihang lalaki mula sa underworld, at tiyuhin ng ex-fiancee niyang si Dave Montecillo. Niligtas siya nito mula sa mga armadong lalaki, at bilang kabayaran ay niyanig nito ang mundo niya sa pamamagitan ng isang halik. Ang lalaki rin ang naging daan kung bakit nailigtas ang puri niya mula sa matandang huklubang nais kumuha ng kanyang pagkabirhen. Ngayong may utang na loob na siya kay Kristoff, papayag ba siyang maging fiancee nito kapalit ng ilang ulit na pagliligtas nito sa kanya? O, papayag siya upang gamitin ito sa paghihiganti sa mga taong nakapanakit sa kanya?

Muntik nang mamatay si Sunshine sa operating table dahil sa matinding pagdurugo mula sa isang ectopic pregnancy, habang ang asawa niyang si Shawn Navarro naman ay todo-celebrate ng birthday ng kaniyang kabit—high-profile at walang pakialam. Apat na taon silang kasal. Sa loob ng panahong iyon, sobrang humble at mapagtiis si Sunshine, pero kahit anong gawin niya, hindi pa rin niya natunaw ang puso ni Shawn. Lubos siyang nadurog nang makita niyang buong lambing at proteksiyon na inaalagaan ni Shawn ang anak ng mismong kaaway niya. Doon na siya tuluyang sumuko—iniwan niya ito dala ang isang kasunduan ng pakikipaghiwalay. Pagbalik niya sa workforce, buong puso niyang ibinuhos ang sarili sa career. Sa loob ng maikling panahon, ginulat niya ang buong siyudad at naging isang highly sought-after figure sa hanay ng mga elite. Nang makita ni Shawn na napapalibutan na siya ng mga manliligaw, hindi na mapakali ang cold-faced CEO. Siya mismo ang pumutol sa mga suitors at isinandal siya sa pader. “Mrs. Navarro, I don’t agree with our annulment!”

Ang boyfriend ko ay forensic doctor. Nakidnap ako at may nakadikit na bomba—meron na lamang sampung minuto bago sumabog. Ang mga nagkidnap sa akin ay pinilit na tawagan ko ang boyfriend ko, pero napagalitan lamang ako. “Ano bang kailangan mo, Michelle? Anong pinaplano mo, ginagamit ang buhay mo bilang palusot dahil lang nagseselos ka?” “Ang pusa ni Vi ay hindi makuha mula sa puno ng tatlong araw na. Mahal niya ito na parang ang buhay nito ay buhay niya! Kung idedelay mo ako sa pagligtas dito, magiging mamamatay tao ka!” Nakarinig ako ng malanding boses sa kabilang dulo ng tawag. “Salamat para dito, Kev. Ang husay mo!” Nakilala ko ang boses na iyon—pagmamay ari ito ng childhood friend ng boyfriend ko. Tinext ko ang boyfriend ko ng sasabog na ang bomba. “Paalam habang buhay. Pinagdadasal ko na hindi na tayo magkita pang muli sa ibang buhay.”

Inosente sa unang tingin tila di makabasag pinggan ang awra ni Dorothy Sebastian. Pero kapag ito ay umpisa ng magsalita ikaw ay mauubosan ng dahilan, palusot, oh anong pigil mo wala ring kwenta. Parang bata, wala sa tamang pag-iisip, baliw, kulang sa pagmamahal, abnormal, at higit sa lahat' manyak. Yan ang laging bansag sa kanya dahil kung anong laman ng utak n'ya. Ay gagawin at gagawin n'ya ang gusto n'ya. Paano mo ba maiiwasan ang ganitong babae? Lalo na kung ikaw ay nagustohan at natipuhan n'ya? Kahit anong pigil mo para hindi kalang magkakasala. Paano kung s'ya na mismo ang gumagawa ng paraan. Kaya mo pa kayang umayaw kung ang ng gagahasa sayo' ay isang inosenteng manyak? Hanggang saan ba ang pagpipigil ni Darwin sa sarili' para hindi lang magkasala sa kanyang misyon. Kung gayong unti-unti na s'yang nakaramdam ng pag-ibig kay Dorothy.

Bumukas ang malaking pintuan sa harap ko, at narito ang lalaking minamahal ko, ang mata'y walang damdamin habang lumalapit ako sa altar. Ngumiti ako kahit na masikip ang dibdib ko. Narinig ko ang musika habang dahan-dahang naglalakad patungo sa lalaking naghihintay sa harap. Si Kiel, nakatitig nang seryoso sa akin. Walang kahit anong kasiyahan ang makikita sa kanyang mukha, at ito'y nagdulot ng kirot sa aking puso. Iniharap ko ang aking kamay, ngunit itinuring niyang wala ito at agad na umusad patungo sa harap ng pari. Iniwan akong nakatambad ang kamay sa ere. Yumuko ako, bahagyang nahihiya. Sumunod ako sa harap ng pari, at sinimulan na ang misa. "Maari mo nang halikan ang iyong asawa," ang sabi ng pari. Humarap ako kay Kiel, inaasahan ang isang halik sa labi, ngunit sa pisngi lamang ito dumapo. "Nakuha mo na ang titulong Mrs. Valerian, ngunit tiyak kong hindi mo makukuha ang aking pagmamahal," bulong niya. Pumikit ako, at naramdaman ang sakit sa aking puso. "Tandaan mo 'yan, Sam? Hindi mo makukuha ang aking pagmamahal dahil may iniibig na ako," dagdag niya habang nagpalakpakan na ang mga tao. Tumulo ang isang butil na luha. "Sarap mong pagmasdan habang umiiyak," layo na nito sa akin pagkatapos ng mga salitang iyon at agad na lumabas ng simbahan. Pinalis ko ang luha ko at mag-isang ngumiti sa harap ng mga taong masaya para sa amin. Kumikirot ang dibdib ko sa likod ng aking mga ngiti. Daig ko pa ang sinaksak, ngunit hindi ko pinahalata. "Saan pupunta ang asawa mo?" inosenteng tanong ng isang matanda. Ngumiti ako, ngunit hindi na nagbigay ng pagsasalita. "Baka excited lang," mapanukso ng isa. Tumawa ako, kahit na parang pinipiga ang puso ko. Ako si Samantha Alexandria Perez, o dapat bang sabihin Samantha Alexandria Perez Valerian, and I am his unwanted wife.

Dahil sa matinding sama ng loob ni Wency sa nobyo, ay naibigay niya ang kanyang sarili sa isang lalaki na kalaunan ay naging unexpected husband niya. Pero paano kung kailan mahal na niya si Jokos ay saka dumating ang ex-girlfriend nito na buntis at si Jokos ang ama.

Anim na taong gulang si Jae-young nang magkahiwalay sila ng kakambal niya dahil sa paghihiwalay ng kanilang ama’t ina. Si Jae-young De Paz, kasi ang isinama ng Itay niya dahil pinili ng Inay niya ang kakambal niyang si Jelay. After seventeen years, muli silang nagkatagpo na magkapatid dahil lang pala may pakay ang kakambal ni Jae-young sa kaniya. “Okay ka lang, Jelay? Uutusan mo akong magpanggap na mag-ina kami ng anak mo sa ama ng pamangkin ko na si Ishmael Martinez, kahit na ni hindi ko nga kilala ang lalaking sinasabi mo? Akala ko pa naman kaya mo ako pinahanap dahil gusto mong makasama mo ako bilang kapatid at kakambal mo.” “Sige na Jae. Ilang ulit na akong nagpakilala sa kaniya ngunit hindi siya naniwala sa ‘kin. Wala raw siyang maalalang may nangyari sa ‘min kaya paano raw kami nagkaanak.” “Jelay, mag-da-dalawang taon na ang pamangkin ko pero ngayon mo lang naisip ito?” “Isang taon na lang mawawala na ako sa mundo. Gusto ko bago ako mawala, kilalanin muna ang anak ko ni Ishmael Martinez—” “M-may sakit ka?” “Oo Jae. Please? Pumayag ka na. Ayaw kong maiwan na mag-isa ang anak ko.” “S-saan ko ba matatagpuan si Mayor Ishmael Martinez?”

Gusto lang naman niya ang maranasan na mahalin. Hanggang kailan kaya mong tiisin para sa pagmamahal? Hanggang kailan kaya mong ipaglaban ang iyong pag-ibig na maraming humahadlang? Hanggang kailan mo ipagsiksikan ang sarili mo sa taong ni minsan hindi mo nakitaan na mayroon din siyang pagmamahal sayo katulad ng pagmamahal na nararamdaman mo para sa kanya? Ang hirap. Iyong lihim mong minamahal ang isang tao at hanggang tanaw ka lang. Nakakapanghina. Kung sabagay, sino ba siya para mapansin at magustuhan ng lalaking gusto niya? Isa lang naman siyang langaw na sampid sa angkan nila. Ilang taon na ba siyang naninilbihan sa pamilyang Montefalco? Halos isang dikada na. Minahal naman siya ng pamilyang ito ngunit yung pagmamahal na inaasam niya...hindi niya pa naramdaman. Palagi nalang siyang nag-aasam. Pait siyang napangiti habang nakatanaw sa lalaking matagal na niyang iniibig. Ang lapit lang nila sa isa't isa ngunit nahihirapan siyang ito ay abutin. Hanggang maid na lang ba ang tingin nito sa kanya?