Romans & histoires Pwede Magtanong

Nag away ba sila? "M-May p-problema ka ba?" Nauutal kong tanong dahil baka mapahiya lamang ako. Wala naman kasi akong ideya sa mga nangyayari. Sa sobrang bilis parang gusto ko na lang muna irewind ang lahat para naman may maintindihan ako ngayon.

“Pwede po bang magtanong?” “Go on.” “Ano po bang purpose ko sa inyo? I mean, paano po kung hindi pumayag ang apo niyo na ikasal sa akin? Sa totoo lang po kasi ay litong lito pa rin ako,” nahihiyang sabi ko.

At kung meron man, sino naman? Marami pang mga tanong na tumatakbo sa aking isipan. Mga tanong na wala namang makakasagot. I can ask him but I chose not to. Isa pa, alam ko naman na wala rin siyang isasagot sa akin. Baka nga sigawan lamang niya ako at mga masasakit na salita na naman ang mga ibato niya sa akin oras na magtanong ako.

tanong ko naman Wala lang, nasa mood ako ngayun na mang interview noh? Wala naman sigurong problema kung sakaling magtanong ako nang magtanong diba? "Kailangan pa bang itanong iyan?" seryosong bigkas nito Kaagad din naman akong tumango "Oo naman! Para kung sakaling makita mo na ang babaeng iyan, iyun na din siguro ang tsansa na tigilan mo ako.'" nakangiting sambit ko pero, hindi ko alam kung bakit

“You’ll be surprised if I tell you.” “Wee? Talaga? Di nga!” Hindi ako naniniwala. “If I say it right then there should be prize.” Prize amp*ta! Gusto lang makaisa eh. “Eh kung mali ka anong kapalit?”Tanong ko. Saglit itong nag-isip bago nagsalita. “You can ask me anything. I will give you the answer you wanna hear.” Sounds promising! Pwede! “Ge, sabihin mo na. Ilan at saang parte.”

"Dōshite sonna ni osoku made nete irun desu ka? Mō hiru janai desu ka?" Hiru? Tanghali ibig-sabihin no'n, ah. Huwag niyang sabihin na sinisermonan niya ako dahil tinanghali kami ng gising? Ano ba dapat isagot? Puwede kaya 'kong mag-bow ulit? Kasi hindi naman puwede na ipaulit at ipa-isa-isa ko sa kaniya ang sinabi, gayung naninermon nga ito.

nauutal kong tanong "Where you going? Bakit gan'yan ang ayos mo?" Kunot-noong tanong nito. "Papasok po ako sa school," magalang na sagot ko. Tipid na napatawa ito. "Are you sure na papasok ka? Sigurado ka bang may pasok ka ngayon?" singhal nito. "Oo naman, bakit po ikaw? Hindi ka ba papasok?" balik na tanong ko sa kan'ya.

Ayaw nyang maka kuha ng atensyon kaya simplehan lang nya. "Boy pwede mag tanong... anong lugar ito?"

Pagod na rin kasi si Maria sa mga nangyari wala na siyang energy pa. Habang nakahiga si Maria sa bed niya siya namang tawag ng Mommy Mari niya sa kan'ya. "Hija, busy ka ba? Pwede ba tayong mag-usap kahit sandali lang?" tanong ng Mommy niya na nasa labas ng pintuan. Hanggang sa hindi na rin niya natiis ito kaya napatanong na rin siya. "Why did you ask, Mom? May problema po ba? Ayaw niyo na po bang nandito ako sainyo?" tanong niya na malungkot ang boses. Kasi hindi pa siya ready iwan ang Mommy niya.

Chapter 4 Naging issue agad ang pagsagot ko. Napairap ako sa kawalan bago pinatay ang cellphone ko. Nagring ulit ito at pangalan ni Mommy ang nakita ko sa Screen. At sigurado akong susumbatan na naman niya ako... For sure. “What the hell did you do?” “Hindi niyo ba nabasa sa news? At kailangan ko pang sagutin ang tanong mo?” Pabalang na sagot ko.