Question About Love Tagalog Novels & Stories

Alam niyang may mali sa sinabi niya. “I just want to say I love you, but Natalie taught me that the Tagalog for I love you is p@tang ina mo.” inosente niyang wika, tiningnan ni Jaydon si Natalie na tumatawa pa rin. Tinaasan ni Natalie ng kilay si Jaydon saka siya tumayo. “Natalie,” tawag ni Jaydon sa kaniya.

Iniisip ko pa lang ay natatawa na ako. “Love, may nakakatawa ba?” Tanong niya sa akin. “Wala love, may naisip lang ako. Ahmm, love,” tawag ko sa kanya. “Bakit love?” “Hindi ka pa ba babalik sa Manila?” Tanong ko sa kanya. “Hindi ako babalik na hindi ka kasama love.” Sagot niya sa akin. “Magtatagal pa ako dito,” sabi ko sa kanya.

Akala ko ay sa amin lamang nangyari ang weirdong tanong ng penalist pero mukhang sa buong section niya itinanong kung ano nga ba ang pakahulugan ng salitang Love para sa amin. Kung ako ang tatanungin kung ano nga ba ang ‘Love’? para sa akin? Love never fails and if it fails, it’s not Love. Siguro tama nga si papa na kapag nagmahal ka you shouldn’t doubt your feelings towards that person. You just love that person because you love her/him. No more, no less. God loves us because He loves us, no more further explaination. “Humuhugot kayo kanina?” Tanong ni Marko sa Mariano brothers ng maka-upo kami sa isang bleacher.

"U-Uy, R-Razen. Ayos k-ka lang?" Muli siyang napapikit ng mariin at mahinang napamurà. "I'm freaking hard right now." Bahagyang nanlaki ang mga mata ko. "A-Anong sabi mo?" Nagmulat siya ng mata, tila hirap na hirap. "In tagalog, tinitigasan ako, Love."

Napalunok ako nang hawakan niya ang pisngi ko. "And I want to know if I still have a chance to feel your love again," dagdag na sabi niya gamit ang mahinang boses. Tinignan ko siyang mabuti sa mga mata at lahat ng alaala naming dalawa noon ay muling bumalik sa isip ko. Kung paano ang una naming pagkikita, kung paano niya ako ipagtanggol sa mga kaibigan niya, at kung paano niya ako pinili kaysa sa mga kaibigan niya.

biglang sabi ni Kei. "At ano naman 'yun?" tanong ni Mariya na may halong pagtataka. "Papayagan mo ba akong mahalin ka ng buong puso at kaluluwa, hanggang sa tumanda tayo, at hanggang sa dulo ng panahon?" tanong ni Kei habang malambing na nakatingin kay Mariya. "Dalawang taon na kitang mahal, Kei. At hindi na kita muling pakakawalan." masayang tugon ni Mariya habang punong-puno ng pagmamahal ang mga mata niya.

Pero bakit parang nasasaktan si Danica na isipin na para sa ibang babae ang passion and love sa mga mata ng lalake? “You… You finally here.” Garalgal ang boses ng binata habang sinasabi iyon, dahan-dahan itong tumayo sa upuan at lumakad ng pagewang-gewang sa dalaga. “Do you know how much I waited for you to come? Of course, you didn’t. Because… Because you only think about of yourself.” Napakalungkot ng boses ni Jiro na maging si Danica ay ramdam na ramdam ang sakit.

Ten thousand na lang ang kulang para sa tuition fee ng mga kapatid niya. “Thank you lord, you never failed to blessed me,”usal niya saka napangiti. “Hey, Miss Izabela, may problema pa ba? Bakit parang may iniisip kang malalim?” untag ng lalaki. “Huh? Paano mo nalaman ang pangalan ko sir?”

Sabi niya na kinagat kagat ang hinlalaki. " Yan, ang landi. " Sabi ni tasia at sinapok siya. " Grabe ka naman. Malandi agad? " Mahinhin niyang sabi sa taklesang kaibigan. "O sige ode hindi. Ano crush mo iyon?" Ani tasia. "Parang oo, parang love at first sight." Sabi niya na nangalumbaba pa. Sinapok nanaman siya nito.

Iniba niya ang usapan bago pa tumulo ang mga luha niya at tuloyan siyang mabuko sa sumisibol na damadamin niya para dito. Apologies to my some kind of tagalog. I'm not a tagalog anyway, Im an Ilongga, and we spoke Hiligaynon everyday, so pasenxa na kung may mga tagalog akong mali mali dyan, i accept comments and corrections.🤗🤗🤗🤗